Καταρχας μιλουσα για τις κατηγοριες για ρατσισμο και το μενος να τιμωρησουμε οποιον θεωρουμε οτι ειναι. Οσο αφορα το γεγονος της δολογονιας, την τελευταια φορα που κοιταξα, και οι 4 αστυνομικοι εχουν απολυθει και τουλαχιστον ο ενας θα δικαστει για ανθρωποκτονια, οποτε δεν ειναι οτι δεν υπηρξαν ευθυνες. Και το "αισθημα δικαιοσυνης" μπορει να ειναι καλλιστα αισθημα τυφλης εκδικης, οπως ακριβως βλεπεις στα επισοδεια που γινονται τωπα στην Αμερικη. Γενικα, δεν εχω καταλαβει γιατι ερμηνευσες αυτο που ειπα και το quote του Sowell ως το να μην κανουμε τιποτα και ειναι μια λογικη που εχω παρατηρησει και σε αλλους ανθρωπους, οτι το να μην κανεις τιποτα ειναι by default χειροτερη απο το να κανεις κατι. Αυτο ειναι λαθος γιατι μπορεις καλλιστα να κανεις με την ενεργεια σου τα πραγματα πολυ πιο σκατα απ'οτι ειναι, που ειναι και ιστορια πολλων πολιτικων που στηρηχτηκαν απο ανθρωπους με τις καλυτερες προθεσεις, αλλα τελικα δημιουργησαν μεγαλυτερα προβληματα. Γι'αυτο ο Sowell εχει απολυτο δικαιο, και να συμπληρωσω πως ισχυει ακομη περισσοτερο για τους ανθρωπους που εχουν εθιστει στην πρεζα της αισθησης ηθικης ανωτεροτητας και virtue signaling.
Το αν υπαρχουν 100 ερευνες που λενε οτι υπαρχει ρατσισμος και 10 πως οχι δεν λεει κατι απο μονο του, καθως δεν εξεταζεται η ποιοτητα αυτων. Ειπα ενα απλο επειχειρημα, το να συμπεριλαμβανονται οι ασιατες στις συγκρισεις, και αυτο απο μονο του διαλυει τη ρητορικη πολλων απο αυτων. Ξανα, ειναι πολυ περισσοτερο θεμα επαλιθευσης της ηθικης κοσμοθεωριας σου, παρα επιστημονικης εξετασης του θεματος.
Αν θες να το δουμε απο πλευρας προσωπικων εμπειριων, ειμαι καποιος που φαινεται απο 100 μετρα πως ειναι ετσι
Πιστευω πως εχει ζησει και δει καποια πραγματα, τοσο απο εμενα, οσο και απο αλλα ατομα. Και εχω να πω πως δεν υπαρχει ουτε το μισο του ρατσισμου που εχετε στο κεφαλι σας, ειναι θεμα της κοσμοθεωριας που έγινε αποδεκτη και λεει οτι ολες οι διαφορες μεταξυ των ανθρωπων ειναι διακρισεις και αδικια. Και με μια τρομερα επιφανειακη αναλυση βγαινει το συμπερασμα πως ο ρατσισμος ειναι αδιαμφισβητητο γεγονος. Υπαρχουν και ανθρωποι που ευθυνονται οι ιδια για την κατασταση τους, λογω των λογικων και της τοξικης κουλτουρας τους. Αυτο βεβαια ειναι μα αιρετικη θεση, καθως στη σημερινη ηθικη ειναι αιδιανοητο να κατηγορησεις καποιον που βρισκεται σε δυσκολη θεση για την κατασταση του, παντα πρεπει να φταιει καποιος αλλος. Δεν αμφισβητω περιπτωσεις διακρισεων, ουτε πως καοποια φαινομενα ειναι αποτελεσμα πολιτικες (τις οποιοες οι πιο πολυ αντιρατσιστες στηριζετε βεβαια) για καποια φαινομενα, αλλα η κατασταση δεν ειναι μονοδιαστατη και λιγο πιο πολυπλοκη απο το να βγαλουμε 2 μεσους ορους και να καταληξουμε σε συμπερασματα.