Βαριέμαι να διαβάζω 8 σελίδες κατεβατά,αλλά για να απαντήσω στον τίτλο του thread,όχι,η ύπαρξη μιας αναρχικής κοινωνίας,δεν προϋποθέτει "τέλειους" ανθρώπους.Κάτι τέτοιο αντιβαίνει στην ίδια λογική της κοινωνικής οργάνωσης,είναι ένα logical fallacy.Ακριβώς επειδή δεν είμαστε τέλειοι,δημιουργούμε κοινωνικά συστήματα,ώστε να υπάρχει καλύτερο regulation στις σχέσεις μεταξύ μας και να εξυπηρετούμε όσο καλύτερα μπορούμε τις ανάγκες μας.Αν ήμασταν τέλειοι,θα μπορούσαμε να ζήσουμε σε κάθε σύστημα,ακόμα και ο ναζισμός π.χ. would have worked.Οι νομοθέτες θα ήταν διορατικοί enough ώστε να μη θεσπίζουν ηλίθιους νόμους που είναι φύσει αδύνατο να εφαρμοστούν και δεν έχουν νόημα σε οποιοδήποτε σύστημα και οι εναπομείναντες λογικοί (π.χ. για την προστασία της ανθρώπινης ζωής κλπ) θα υπήρχαν απλά στα χαρτιά,αφού ως "τέλειοι" θα ήμασταν όλοι τόσο γαμάτοι χαρακτήρες ώστε να μπορούμε να ισορροπούμε ανάμεσα στο ατομικό και το κοινωνικό καλό χωρίς κανένα πρόβλημα.Ακριβώς επειδή κάτι τέτοιο είναι ουτοπία,we apply διάφορες φιλοσοφίες στην κοινωνία ώστε να συνυπάρχουμε πιο αρμονικά.Μια απ'αυτές,είναι και η αναρχία.Για την επικράτησή της,η αναρχία χρησιμοποιεί μια απλή εμπειρική αρχή που υπάρχει εδώ και αιώνες:"Χρησιμοποιώ μια μέθοδο,επειδή μου φέρνει αποτελέσματα και δεν ξέρω κάποια άλλη,που να φέρνει καλύτερα.Αν μου δείξεις μια νέα μέθοδο,για την οποία μου αποδείξεις ότι είναι περισσότερο αποτελεσματική απ'την αντίστοιχη μέθοδο που χρησιμοποιώ μέχρι τώρα,θα την υιοθετήσω".That's progress;απ'τη στιγμή που κάτι γίνεται γνωστό στο κοινό,είτε αποδεικνύεται καλύτερο απ'το ήδη υπάρχον και υιοθετείται (π.χ. δημοκρατία),οπότε το παλαιότερο που το αντιστοιχεί becomes history,είτε αποδεικνύεται χειρότερο οπότε σιγά σιγά χάνεται (π.χ. κομμουνισμός).Εκεί πατάει και η αναρχία.Βασίζεται απλά στον αμοιβαίο αλτρουισμό,ο οποίος υπάρχει ήδη στην καθημερινότητά μας (π.χ. αγοραπωλησίες,"ανταλλαγές",I give you this,you give me that),τον οποίο προσπαθεί να επεκτείνει περισσότερο,θεωρώντας ότι μπορούμε να υπηρετήσουμε καλύτερα τα συμφέροντά μας με τη συνεργασία,παρά με τον ανταγωνισμό,καθώς έχουμε περισσότερα κοινά απ'ότι διαφορά.Το ότι η αναρχία είναι ανεξάρτητη απ'το επίπεδο μιας κοινωνίας γίνεται εύκολα αντιληπτό,από ορισμένες εφαρμογές της,οι οποίες έγιναν σε κοινωνίες less advanced than us και πέτυχαν:
Tortuga (16ος αι.-καταπνίγηκε απ'τον ισπανικό στόλο και αποτελούνταν από...πειρατές!!!)
Ισπανικός εμφύλιος '36-'39 (οργανωτική και δομική επιτυχία των αναρχικών κολλεκτίβων,καταστράφηκαν απ'τον στρατό του Φράνκο):
VIDEO
EZLN (οι κοινότητες των ιθαγενών μέχρι και σήμερα επιβιώνουν αυτόνομα):
VIDEO
VIDEO
Αυτοοργανωμένα εργατικά συμβούλια (Σόβιετ),μέχρι τη διάλυσή τους απ'τον Λένιν
Kulon Progo (αγρότες που μέχρι και σήμερα ζουν αυτόνομα στη γη τους)
Αυτοδιαχειριζόμενα εργοστάσια απ'τους ίδιους τους εργάτες στην Αργεντινή (π.χ. Zanon):
VIDEO
VIDEO