Αρχική Δημοσίευση από Michelle:
Kαι εδώ κλέφτρα έρχεται ένα άλλο μεγάλο ερώτημα...
Γιατί όταν κάποιος υπερασπίζεται μια ομάδα ανθρώπων όλοι υποθέτουν οτι ανήκει σε αυτή?
Τόσο εγωιστές έχουμε καταντήσει οι άνθρωποι που να υπερασπιζόμαστε μόνο ο,τι μας αφορά?
Όχι δεν υπερασπιζόμαστε κάτι μόνο όταν μας αφορά κι εγώ εδώ μέσα έχω υπερασπιστεί διάφορες κατηγορίες ανθρώπων χωρίς να ανήκω σε αυτές.
Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος ή μάλλον ο ζήλος με τον οποίο υπερασπιζόμαστε(ο πληθυντικός δεν αναφέρεται σε μένα και σένα αποτελεί γενίκευση) μια κατάσταση και ο τρόπος με τον οποίο αντιδρούμε στην αντίθετη άποψη(όσο κι αν αυτή εκφέρεται άτσαλα και μας εκνευρίζει).
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στην προσπάθεια σας να υπερασπιστείτε το δικαίωμα στην επιλογή και να αποδείξετε πως τη ζωή μιας γυναίκας γεμίζουν κι άλλα πράγματα κάνετε μια άκυρη δήλωση:εξισώσαται διάφορες μορφές διμιουργικότητας (πχ.την ποίηση) με την μητρότητα.
Δυστυχώς η μητρότητα δεν μπορεί να συγκριθεί ως έννοια με καμμία άλλη,είναι μια εντελώς διαφορετική έκφανση ζωής που μόνο όσες την βιώνουν θα μπορούσαν να μιλήσουν.
Δεν αντιλέγω ότι έναν άνθρωπο ή δη μια γυναίκα την γεμίζουν πολλά πράγματα όμως η μητρότητα είναι άλλη αίσθηση κι όσο ανώτερη έκφραση κι αν είναι η ποίηση(δεν κολλάω σε αυτό απλά το χρησιμοποιώ αναφορικά) δεν μπορούν να συγκριθούν.
Συν τοις άλλοις τα πράγματα που μπορεί να μας γεμίζουν δεν είναι στη φύση μας(άσχετα που έχει επικρατήσει να λέγεται έτσι) αλλά στην ιδιοσυγκρασία μας,στη φύση μας ανήκουν μόνο βιολογικές λειτουργίες.
Για τα παράπανω χρησιμοποίησα και τον όρο νέες κι όχι μικρές(γιατί μικρή είμαι κι εγώ
) για να σας δείξω ότι μεγαλώνοντας θα αναθεωρήσετε, όχι το "ότι μια γυναίκα δεν μπορεί να γεμίσει τη ζωή της με άλλα πράγματα"
αλλά το "ότι μια γυναίκα μπορεί να γεμίσει τη ζωή της με άλλα πράγματα που θα καλύψουν την μητρότητα".
Ελπίζω να έγινα σαφέστερη
