Σκέψου την παιδική ψυχολογία σε μέρη με μεγάλη διασπορά, τα παιδιά που έχουν αδέλφια, γονείς, συγγενείς, δασκάλους που νοσούν ή πήραν το γρήγορο δρόμο για τον άλλο κόσμο. Ως μαμά και ως δασκάλα που δουλεύει με μικρά παιδιά, μια χαρά είναι τα παιδάκια και η ψυχολογία τους πολύ καλή.
κοίτα έχω δουλέψει για κάποια χρόνια με παιδιά προσχολικής ηλικίας κυρίως ,αφού παιδαγωγικά τελείωσα και εγώ σε πρώτη φάση και ξέρω πως σε αυτή την ηλικία ειναι καθαρό θέμα διαχείρισης.
Αυτοί οι γονεις αρχικά που πέρσι κατάφεραν και το πέρασαν σαν ένα παιχνίδι ολο αυτό την έβγαλαν αναίμακτα.
Ειναι και κάποιοι όμως που παρασύρθηκαν από την δική τους ψυχολογική κατάσταση και ιδεολογία που δεν τα κατάφεραν πολυ καλα σε αυτό το κομμάτι και φυσικά είχε αντίκτυπο στην ψυχολογία των παιδιών τους .
Δεδομένου όμως ότι τα παιδιά ξεχνούν εύκολα φέτος είναι πολυ καλυτερα τα πράγματα εφόσον έχουν μάθει να διαχειρίζεται και σωστά το θέμα μάσκα που κακά τα ψέματα ή αποδοχή αυτής ήταν ένα πέρασμα από τις συμπληγάδες πέτρες...
Κάποιοι έφηβοι δεν την πάλεψαν τόσο καλά στο περσινό lockdown αλλά τα μικρά ήταν ΟΚ.
Τώρα σαν μητέρα εφηβων παιδιών και ειδικά η κόρη μου που εδωσε πανελλήνιες την πρώτη χρονιά του κλεισίματος μπορώ να πω ότι περάσαμε πολύ δύσκολα από άποψη ψυχολογίας και διαχείρισης όλου αυτού.
Είχαμε να διαχειριστουμε πολλά άγνωστα μέτωπα..
Έπειτα δεδομένου της διαχείρισης του χρόνου που ένας έφηβος και μιλάω για τον γιο μου, που πρέπει να είναι στον υπολογιστή την χάσαμε την μπάλα...
Το πρωί υπολογιστή για το σχολείο από το μεσημέρι και μετά φροντιστήριο για τις ξένες γλώσσες και μετά υπολογιστή για τα μαθήματα του φροντιστήριο του σχολείου..
Έπειτα πάλι υπολογιστή γιατί έπρεπε να γίνουν και να σταλθούν οι εργασίες και στο τελος της ημέρας ο χρόνος που δικαιούται για να παίξει ή να μιλήσει με τους φίλους του..
Μην πω για το σκ που κανονιζαν ομαδικές διαδικτυακές προβολές ταινιών για να περάσουν χαλαρά εφόσον δεν μπορούσαν να βγουν ...
Κοινός είχα ένα παιδί όλη μέρα κάθε μέρα κολλημένο σε μια οθόνη..
Χάθηκαν όρια, χάθηκες έλεγχος δεδομένου ότι εμείς στις δουλειές μας και δεν ξέρω κατά πόσο γινόταν μάθημα ή διαδικτυακό χαβαλέ μεταξύ τους...
Δεν σου κρύβω ότι πολλά άλλαξαν επάνω του και ήταν αλλαγές που δεν μπορούσαμε να τις διαχειριστουμε γιατί δεν ήταν στο χέρι μας ..
Δεδομένου λοιπόν ολων αυτών που στην κυριολεξια έπαιξαν πολυ σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση των χαρακτήρων τους δεν θέλω να σκέφτομαι ότι θα το ξαναπερασουμε ..
Αυτά που πραγματικά υποφέρουν είναι αυτά που έχασαν κάποιον δικό τους. Ξέρω προσωπικά περίπτωση μαθητή που πέθανε η δασκάλα του, εκεί να δεις ψυχολογία στα τάρταρα.
Δυστυχώς ξέρω και εγώ ...παλιά συνάδελφος μου Νηπιαγωγος και τα παιδάκια της βρέθηκαν αντιμέτωπα με όλο αυτό ...
Θέλω να πω, για την ψυχολογία των παιδιών (και τη δική μας) ανησυχούμε και πρέπει να ανησυχούμε όταν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Έτσι που πάνε τα πράγματα, θα έχουμε μεγαλύτερα θέματα να μας απασχολήσουν στο εγγύς μέλλον από το πώς θα νιώσουν τα παιδιά αν χρειαστεί να επιστρέψουμε στην τηλεκπαίδευση για κάποιο διάστημα ή γίνει lockdown.
Ας γίνει λοιπόν προπομπός μας ή ψυχολογία των παιδιών αρχικά σε ολο αυτό και να ενεργούμαι όλοι με περισσότερη υπευθυνότητα..