πιστευω οτι τον θεο θα τον ψαξεις και θα τον βρεις μεσα σου ,μου
απαιτει νυστερι η διαδικασια?
αλλα οπουδηποτε εισαι μονος,,ηρεμος και καθαρος με τον εαυτο σου,,και μπορεις ελευθερα να σκεφτεις
στην κορυφη ενος βουνου πλαι στη φυση θα προτιμουσα πχ
χεσε ψηλα και αγναντευε και θα βρεις το θεο, ωραιο
Αγνωστικιστης: καποιος που πιστευει οτι ειναι περισοτερο σωστο και λιγοτερο λαθος το να μην εισαι ουτε σωστος ουτε λαθος.
Σε παρακαλω δειξε μου ΕΝΑ σημαδι οτι υπαρχει θεος το οποιο να μην μπορει να εξηγηθει με πιο ευκολο τροπο. Δωσε μου ΕΝΑ επιχειρημα για την υπαρξη του θεου περα απο το οτι "δεν μπορεις να αποδειξεις οτι ΔΕΝ υπαρχει". Γιατι ουτε μπορεις να αποδειξεις οτι δεν υπαρχει μια τσαγιερα σε τροχια λιγο εξω απο τον αρη αλλα δεν νομιζω να πιστευεις οτι υπαρχει (επισις ειμαι σιγουρος οτι δεν καταλαβαινεις σε τι αναφερομαι οταν λεω τσαγιερα αλλα νταξ)
" υπάρχει έστω μία μαθηματική θεωρία που να στηρίζεται σε αξιωματα "
Γιατι υπαρχουν μαθηματικα που δεν βασιζονται σε αξιοματα? (οχι ειναι η απαντηση)
τώρα το πρόσεξα, εσύ μιλάς για τη λογική ως θεωρία ή δεν ξέρω γω τι.
Δηλαδη σαν ΤΙ αλλο μπορεις να χρησημοποιεις τη λογικη? Η λογικη επεξεργαζεται τους συσχετισμους μεταξυ προτασεων μιας γλωσσας. Οποιασδηποτε γλωσσας ειτε αυτη ειναι τα σουαχιλι ειτε τα μαθηματικα.
Αυτο στο οποιο αναφερεσαι εσυ ειναι ενα διαισθητικο πλαισιο με το οποιο λειτουργει ο ανθρωπινος εγγεφαλος το οποιο ομως καμια σχεση δεν εχει την πραγματικοτητα, αλλα με την ερμηνια αυτης σε μικρο χρονο απο 2 κιλα ανθρακα και υδρογωνο.
Εγώ σου λέω για το πώς εμείς ως άνθρωποι χρησιμοποιούμε τη λογική για να καταλήξουμε σε συμπεράσματα.
Προς το παρων εν ξερω καποιο αλλο ων που χρησημοποιει τη λογικη για να καταληγει τα συμπερασματα.
Για να γινω πιο σαφης σε αυτο που ελεγα στο οτι δεν μπορεις να χρησημοποιησεις τη λογικη για να διαψευσεις τη λογικη (ειναι αντιφατικο).
Σκεψου την προταση:
Στα ελληνικα δεν μπορει η λεξη μπλε να χρησημοποιηθει σε μια προταση.
Το προβλημα ειναι οτι μολις χρησημοποιησες την λεξη μπλε σε μια προταση (την παραπανω).
Περιπου το ιδιο ειναι "ο θεος ειναι περα απο τη λογικη".
Δεν μπορεις να το πεις αυτο γιατι χρησημοποησες την ιδια τη λογικη ως εκ τουτου ο θεος ειναι εξ ορισμου εντος της λογικης δεδομενου οτι μολις εκανες ενα λογικο συλογισμο που αφορα το θεο.
Είπα ότι εγώ δεν έμπλεξα πουθενά λογική στα περί θρησκείας
Και αυτο που λεω εγω ειναι ΓΙΑΤΙ δεν πρεπει να μπλεκουμε τη λογικη στα περι θρησκειας? Η προταση "υπαρχει θεος" ειναι μια επιστημονικη ερωτηση και μπορει να διερευνυθει ετσι. Κοιταμε τα στοιχεια και τις ενδειξεις και καταληγουμε σε ενα συμπερασμα.
Τα στοιχεια και οι ενδειξεις τεινουν ΣΥΝΤΡΗΠΤΙΚΑ στο οτι ΔΕΝ υπαρχει θεος. Για την ακριβια δεν μπορω να σκεφτω ουτε ΜΙΑ ενδειξη που να μην μπορει να ανασκευαστει με τροπο πολυ πιο συνεκτικο και οχι αυτοαναιρουμενο απο οτι "ο θεος".
Μπορεις ποτε να εισαι σιγουρος? Οχι, ποτε, ουτε για την βαρυτητα μπορεις να εισαι σιγουρος, μπορει αυριο να μην λειτουργει. Αλλα δεν βλεπω κανενα να φοραει μαξιλαρια στο κεφαλι του σε περιπτωση που ΔΕΝ λειτουργει. Αυτο γιατι τα στοιχεια και οι ενδειξεις για την σταθεροτητα της βαρυτητας ειναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ.
Το ιδιο και με το θεο. Πριν απο 100-1000-10.000 χρονια ΔΕΝ ηταν πολλα, αλλα εχουμε 2011, ΞΕΡΟΥΜΕ πραγματα για το κοσμο. Ξερουμε τι ειναι ο κεραυνος, ξερουμε πως προεκυψε η ζωη, ξερουμε πως το συμπαν δημιουργηθικε. Δεν τα ξερουμε ΟΛΑ, αλλα οσα ξερουμε δειχνουν στο οτι ΔΕΝ υπαρχει θεος.
Ο θεος καποτε ηταν ο κεραυνος και το δευντρο, μετα ο ηλιος, μετα ο γαλαξιας, μετα το μυαλο μας τωρα εχει περιοριστει στον ρολο του τυπου που απλα σχεδιασε το big bang. Οσο παει και μικραινει...