Αποδέχομαι το «θεούσος» υποχρεωτικά λόγω του ότι σύμφωνα με τους διαχειριστές δεν πειράζει επειδή προσβάλεις όλους τους πιστούς του φόρουμ και όχι μόνο εμένα..
Ό,τι δηλώνεται χωρίς στοιχεία μπορεί και να απορριφθεί χωρίς στοιχεία.
Χμμ...
Αυτό τώρα που το σκέφτομαι απαντάει μια χαρούλα και στο έρωτημα του τόπικ. 
Πάντως δεν είχα καθόλου κατα νου κάποιον απαξιωτικό ορισμό σαν τον ακόλουθο:
Θεούσα (η) ουσ. Η κολλημένη με την θρησκεία. Συνήθως είναι λιπαρή, με λευκό δέρμα, κακόσχημο σώμα, κρυφοσεξουαλική και βιτσιόζα, φορά γυαλιά, ντύνεται με άχρωμα ή μαύρα λερωμένα ρούχα, παπουτσάκι ορθοπεδικό της λαϊκής, έχει τα μαλλιά της δεμένα σε σφιχτό κότσο και είναι ετών 60 και άνω. Πάει οργανωμένες εκδρομές οπουδήποτε, μαζί με εκατό σαν κι αυτήν, χαλάνε τον κόσμο στη φλυαρία και, εννοείται, σε ματιάζουν με τη μία. Αν δεν είναι 60 ετών και άνω, είναι τριάντα περίπου, με παχιά φρύδια, πάντα άπλυτη και πάντα λιπαρή. Ίνδαλμά τους ο παπάς της ενορίας. Δεν αγαπάνε τα ζώα, ούτε τα παιδιά, ούτε (φυσικά) τον πλησίον, κι ας προσκυνάνε το ευαγγέλιο. Κοινώς, κίνδυνος θάνατος. Μόνο λίγες από δαύτες είναι πραγματικά καλοσυνάτες γυναίκες. 
Λίγο παρακάτω βέβαια δηλώνεις:
Δεν με πείραξε το απαξιωτικό σου ύφος διότι είμαι χριστιανός.
Από τη μία προσβάλλεσαι (εσύ και ολάκερο το φόρουμ κατά τα λεγόμενά σου από τη χρήση της λέξης θεούσος) και από την άλλη βγαίνεις νικητής της αξιοπρέπειας (
γιατί το απαξιωτικό μου ύφος δεν μπορεί να αγγίξει την χριστιανική σου αύρα κι άρα δε σε πειράζει.
Τελικά προσβάλλεσαι ή όχι;
Οι άθεοι κατηγορούνται συχνά για βλασφημία, αλλά αυτό είναι ένα έγκλημα που δεν μπορούν να διαπράξουν. Όταν ο άθεος εξετάζει, αρνείται, ή σατιρίζει τους θεούς ή τους πιστούς του δεν ασχολείται με πρόσωπα αλλά με ιδέες. Είναι ανήμπορος να προσβάλλει τον Θεό ή τους πιστούς, γιατί δεν δέχεται την ύπαρξη κανενός τέτοιου όντος..
Αν, παρόλαυτά ενοχλεί ορισμένους ο όρος "θεούσα" τους εξουσιοδοτώ να με αποκαλούν α-θεούσο. Να πατσίσουμε πριν τη βυσσινάδα, όχι μετά.
Ένας συμπλεγματικός -κατα τα ειωθότα- άνθρωπος ψαρεύει προσβολές σε αποξηραμένες λίμνες.
Αν δεν υπάρει φάκα δεν υπάρχει και τυρί.
Φέρε πίσω το τυρί, κουμ-πάρε.
Αν όμως σου γράψω πώς κακοποιείς την ελληνική με τη χρήση τέτοιων επιθέτων, θα έχω πρόβλημα από τη διαχείριση διότι θα σε προσβάλω !!!!!!!!!!!!
Yeah βιάζω το σώμα της νεοελληνικής με το "θεούσος".
Τα λεξικά σε διαψεύδουν όσο πατάει ο μύρμηξ.
Άρα διαβάζοντας το λήμμα, ουσιαστικά διαβάζουμε μια κακοποιημένη λέξη της καθομιλουμένης.
Και τα λεξικά κακοποιά στοιχεία;
Θεούσα (η) ουσ.: εκείνη που φανερώνει την προσκόλλησή της στους θρησκευτικούς τύπους. (
σελ. 310, Τεγ.-Φυτρ.,ελευθεροτυπία)
Οπότε . . ότι πει ο Δεσμώτης !
Οκ λέω:
Ο άνθρωπος χρειάζεται έναν θεό όπως ένας σκύλος χρειάζεται μια κρέμα νυκτός κι ο eau de parfum.
Χαίρομαι που αγαπάς τη λογική για να εξερευνήσεις το ζήτημα του Θεού.
H ευαισθησία σε θέματα αποδεικτικής, χωλαίνει εμφανώς ως μεθόδου με απτά συμπεράσματα.
Από την άλλη η λογική μοιάζει να είναι ανεπαρκής στο θεολογικό ζήτημα.
Μερικοί ορισμοί, θα μας πείσουν:
«Ασέβεια (η) ουσ. Η δική σου αγένεια προς τη δική μου θεότητα.»
«Ευσέβεια (η) ουσ. Το πνευματικό ύφος του ανθρώπου προς το θεό και του σκύλου προς τον άνθρωπο.»
«Ευλάβεια (η) ουσ. Σεβασμός προς τον παντοδύναμο, βασισμένη πάνω στην υποτιθέμενη ομοιότητά του με τον άνθρωπο. Το γουρούνι μαθαίνει με κηρύγματα και επιστολές / πως ο θεός έχει μουσούδα και κυλιέται στις βρωμιές.»
«Προσευχή (η) ουσ. αίτημα αναστολής των νόμων της φύσης για λογαριασμό ενός κατʼιδίαν ομολογία ανάξιου αιτούντα.»
«Θρησκεία (η) ουσ. Κόρη της Ελπίδας και του Φόβου, που εξηγεί στην Αμάθεια τη φύση του Ακατάληπτου.»
«Άγιος -ία, -ιο επίθ. Ένας πεθαμένος αμαρτωλός, αναθεωρημένος και διορθωμένος.»
«Γραφές (πληθ.) ουσ. Τα αληθινά βιβλία της ιερής μας θρησκείας, σε αντίθεση με τα ψευδή και βέβηλα γραπτά στα οποία βασίζονται όλες οι άλλες θρησκείες.»
«Ευαγγελιστής (ο) ουσ. θηλ. ευαγγελίστρια Εκείνος που φέρνει καλές ειδήσεις, συγκεκριμένα (με τη θρησκευτική έννοια) τη διαβεβαίωση της δικής μας σωτηρίας και της αιώνιας καταδίκης του γείτονα.»
Δεν έχει λοιπόν άδικο, να λέει ο epote ότι άντε να αποδείξεις πως δεν υπάρχει Θεός.
Άσε που υποπίπτει σε λογική αντίφαση δηλώνοντας (o epote) πως έχει πίστη σε κάτι ανώτερο το οποίο επίσης δεν αποδεικνύεται αφού εμπίπτει στα του Θεού αν και όχι Εκκλησιαστικής προελέυσεως.
Αλλά αυτό πάει αγκαζέ και με το: απόδειξε μου κι ότι υπάρχει είτε σε συμφωνία με την λογική είτε με την ευαισθησία.
Όμως είδα να επικαλείσαι φιλοσοφικές απόψεις άθεων φιλοσόφων για τη θέση σου.
Δεν ξέρεις πως η φιλοσοφία προσδίδει στις έννοιες υποκειμενισμό ;
Ένας πρώτος αναγκαίος διαχωρισμός, με αγάπη:
Η φιλοσοφία είναι ερωτήσεις για τις οποίες
μπορεί να μην βρεθούν ποτέ απαντήσεις.
Η θρησκεία είναι απαντήσεις προς τις οποίες
δεν πρέπει να τίθενται ποτέ ερωτήσεις. (keyword: faith)
Βέβαια εγώ που κάνω αυτό το διαχωρισμό είμαι επίσης άθεος. Άρα μη με παίρνεις και πολύ στα σοβαρά. Just like you did with Φρίντριχ.
Κι ένα tip: δες τον υποκειμενισμό σαν το κουκούτσι από ένα ρόδι που για να το χαρείς θα φας κι αυτό μαζί, inevidable που λένε κι οι Γάλλοι.
Εκεί εξάντλησες τη λογική που αναζητάς ;
Θα ακουστώ Οργουελικός, αλλά σε καιρούς γενικευμένης παραπλάνησης δίχως ίχνους λογικής, το να λες μία αντίθετη άποψη σε αναγωγή στη λογική γίνεται επαναστατική πράξη.
Μιας και είσαι logic victim λοιπόν, ας πάω παρακάτω:
- Η μεγαλύτερη τραγωδία σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας ίσως να είναι ο σφετερισμός της ηθικής από τη θρησκεία. Λογικό;
- Ο Παράδεισος, έτσι όπως συμβατικά περιγράφεται, είναι ένα μέρος τόσο μάταιο, τόσο αδιάφορο, τόσο άχρηστο, τόσο άθλιο, που κανείς δεν επιχείρησε ποτέ να περιγράψει μία ολόκληρη μέρα στον παράδεισο, παρʼ οτι αρκετοί έχουν περιγράψει μία μέρα στην ακροθαλασσιά. Λογικό;
- «Γιατί να λαμβάνουμε συμβουλές από τον Πάπα ή τον Ιερώνυμο σχετικά με το σεξ; Αν γνωρίζουν το παραμικρό σχετικά, δεν θα έπρεπε.» Yes or no?
- Η πιό γελοία ιδέα που ονειρεύτηκε ποτέ ο Χόμο Σάπιενς είναι ότι ο Κύριος ο Θεός της Οικουμένης, Πλάστης και Κυρίαρχος όλων των Συμπάντων, θέλει τη ζαχαρένια λατρεία των δημιουργημάτων του, μπορεί να επηρεαστεί από τις προσευχές τους, και γίνεται νευρικός όταν δεν λαμβάνει αυτή την κολακεία. Κι όμως, αυτή η παράλογη φαντασίωση, χωρίς ίχνος στοιχείου να τη στηρίζει, πληρώνει όλα τα έξοδα της παλαιότερης, μεγαλύτερης, και λιγότερο παραγωγικής βιομηχανίας σε όλη την ιστορία (Robert A. Heinlein (Ρόμπερτ Χάινλαϊν) (1907 - 1988) Αμερικανός συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας, διά στόματος Lazarus Long στο μυθιστόρημα Time Enough for Love (1973)). Λογικό;
- Πουθενά δεν θα δεις τα τάματα όλων εκείνων που καραβοτσακίστηκαν και πνίγηκαν στη θάλασσα ίσως γιατι καλό είναι να διαβάζουμε την πρόγνωση του καιρού πριν πάρουμε την ανεμότρατα να πάμε για ψάρεμα (βλέπε Κλούνεϊ στη Καταιγίδα). Λογικό;
- Η θεολογία, με το να εκτρέψει την προσοχή του ανθρώπου από τούτη τη ζωή σε μίαν άλλη, και με το να αποπειραθεί να πειθαναγκάσει όλους τους ανθρώπους σε μία θρησκεία, συνεχώς κηρύσσοντας ότι αυτός ο κόσμος είναι γεμάτος μιζέρια αλλά ο άλλος κόσμος θα είναι πανέμορφος —ή όχι, αναλόγως— έχει εμφυσήσει στον άνθρωπο την ιδέα του φόβου, εκεί που διαφορετικά ίσως να υπήρχε μόνο ο χαρούμενος αυθορμητισμός της φύσης. Λογικό;
Αν δε φτάνουν, δε χανόμαστε.
Εγώ αντιθέτως έχω δώσει μια γιγαντιαία λίστα επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων μεταξύ των οποίων και τεράστια ονόματα θετικών επιστημών, που μιλούν υπέρ της ύπαρξης του Θεού (αναζήτησε λινκ σε προηγούμενο μήνυμά μου)
Με το σκεπτικό σου που ανέπτυξες στον epote δε σημαίνουν απολύτως τίποτε καθώς είναι σχετικές οι απόψεις προς τα πρόσωπα που τις εκφράζουν και δε λένε ούτε αριθμητικά μα ούτε και ποιοτικά τίποτα.
Σεις είπατε, εγώ σας φέρνω μπρος στη θύμιση των επιχειρημάτων σας.
Και βέβαια τα επιχειρήματά σας δεν μπορούν μονομερώς να ασκούνται κατ'άλλων μα και έναντι της αντίθετης λογικής που πρεσβεύουν εναντιωματικές προς αυτά δικές σας προτάσεις και μάλιστα με μεγαλύτερες αξιώσεις.
Τι ισχύ έχουν λοιπόν η παράθεση επιστημονικών απόψεων που εκφέρονται από ένθεους; Τις ενδυναμώνει η Θεϊκή διάσταση των εκφραστών τους;
Άτοπο με βάση την καλά αναλυμένη λογική σου.
(Σχώρα με για τη μεταπήδηση από πληθυντικό σε ενικό. Το κάνω για τις εντυπώσεις...
)
Κι ενώ πριν έλεγες αυτά μετά, τσουπ κάνεις το αλματάκι γράφοντας:
Ωστόσο αγαπητέ φίλε, αυτά τα δίνω για όσους θέλουν sony και καλά να τους το πουν οι ειδικοί.
Εγώ έχω μάθει να μη χειραγωγούμαι έτσι εύκολα.
Παρότι παρουίασες 5 απόψεις ενώ εγώ έχω παραθέσει ήδη 100ντάδες, δεν με ενδιαφέρει αυτή η υπεροχή.
Κολλάω αυτοκολητάκι "ο,τι θυμάσαι χαίρεσαι".
Oύτε sony, ούτε philips ούτε toshiba.
Ας συμβολίσουμε με
"χ" το γεγονός ότι δε χειραγωγείσαι εύκολα.
Με
"y" το ότι κάποιοι χειραγωγούνται εύκολα.
Με
"z" την παράθεση των λεγομένων των "ειδικών".
Έχουμε δεδομένο από τα λεγόμενα σου, όμως πως όποιος παραθέτει λεγόμενα ειδικών, χειραγωγείται εύκολα.
Μαθηματικά αυτό εκφράζεται:
y = z
Μα με δεδομένο, επίσης ότι κι εσύ έκανες παράθεση
με γιγαντιαία λίστα μάλιστα τότε και
χ = z
<=> x = y. Άτοπον.
Κάτι δε πάει καλά, χώμα μου...
Για αρχή θα σου δείξω ότι δεν ξέρεις γιατί ΔΕΝ υπάρχει Θεός.
Και για να το καταλάβεις κι εσύ, γράψε μου 2-3 σοβαρές ενδείξεις Λογικής που έχεις και που υποστηρίζουν την άποψη ότι ΔΕΝ υπάρχει Θεός.
1. Θέμα γούστου (αισθητικής): όλοι τείνουν να πιστεύουν αυτό που ποθούν, από λαχείο μέχρι διαβατήριο για τον παράδεισο· στον οποίο, από περιγραφές, δεν βλέπω τίποτα ιδιαίτερα ελκυστικό.
2. Δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητο να πιστεύουμε ότι ο ίδιος Θεός που μας έδωσε τις αισθήσεις, το λογισμό, και τη νοημοσύνη θέλησε να εγκαταλείψουμε τη χρήση τους, δίνοντάς μας με κάποια άλλα μέσα τις πληροφορίες που θα μπορούσαμε να λάβουμε μέσω αυτών.
3. Oι λέξεις “πιστεύω” και “πίστη” έχουν διάφορες έννοιες (π.χ., «πιστεύω στο θεό», «πιστεύω στην ειρήνη» και «πιστεύω ότι θα βρέξει σήμερα» είναι τρεις διαφορετικές χρήσεις της ίδιας λέξης). Δεύτερον, είναι άλλο πράγμα η όποια πίστη ως στάση και άλλο το αντικείμενό της.
Στον άνθρωπο υπάρχει διάθεση για πίστη (αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους -βιολογικούς, ψυχολογικούς, κοινωνικούς και πρακτικούς- που δεν χρειάζεται να απαριθμήσουμε ή να αναλύσουμε τώρα). Ένα παιδί δεν έχει από την αρχή λογική και κριτική ικανότητα. Στην αρχή έχει, δεν μπορεί παρά να έχει, και χρειάζεται να έχει, πίστη στο ότι η μάνα του δρα για το καλό του. Και μέχρι να αρχίσει να εισπράττει αντικρουόμενες πληροφορίες και να συνειδητοποιήσει τι συνεπάγεται αυτό, είναι φυσικό να πιστεύει ό,τι του πουν, γιατί αρχικά δουλειά του είναι να απορροφά.
Αλλά και εμείς ως ενήλικες δεν παύουμε να ενεργούμε και με πίστη. Πιστεύουμε π.χ. ότι κάτι που μας μετέφερε ένας καλός φίλος μάλλον θα αληθεύει, και δεν απαιτούμε διασταύρωση από τρεις ανεξάρτητους αυτόπτες μάρτυρες.
Πιστεύουμε ότι το αυτοκίνητό μας θα λειτουργήσει σωστά για το ταξίδι, και δεν κάνουμε έλεγχο όλων των συστημάτων του πριν ξεκινήσουμε.
Πιστεύουμε ότι το φάρμακο που μας γράφει ο γιατρός θα μας κάνει καλό, και δεν το δοκιμάζουμε σε τρεις γάτες πριν το πάρουμε εμείς. Κτλ κτλ.
Όλα αυτά, όμως, είναι πίστη με την έννοια της εμπιστοσύνης σε κάτι υπαρκτό, δοκιμασμένο και αξιόπιστο (προσοχή στη λέξη) - αλλά και με επίγνωση του ότι δεν αποκλείεται να διαψευστούμε. Σε αντίθεση δηλαδή με τα θρησκευτικά πιστεύω, στα οποία εμφανίζεται το καταπληκτικό οξύμωρο να είναι ταυτόχρονα τόσο αβάσιμα όσο και ακλόνητα.
4.Περίεργο πράγμα… κάθε πίστη σε οιονδήποτε θεό υπόσχεται έναν παράδεισο ο οποίος θα είναι εντελώς μη-κατοικίσιμος για οποιονδήποτε με πολιτισμένο γούστο.
5. Είναι μία απίστευτη απάτη, αν το σκεφτείς, το να πιστεύεις κάτι τώρα με αντάλλαγμα τη ζωή μετά το θάνατο. Ακόμα και οι εταιρείες, με όλα τα συστήματα ανταμοιβών, δεν προσπαθούν να το κάνουν μεταθανάτιο.
Νομίζω ότι η συγκεκριμένη θρησκεία λέει στους πιστούς της ότι όταν πεθάνουν θα φάνε πολύ πιλάφι,αφού αναφέρεται σε φτωχούς.
Σπυρωτό ή απ'το κοινό;
κακη επιροη: το πρακτικο αναλογο που δινεις δεν ειναι σωστο.
Δεν *ηξερες* οτι θα ριξει τα cd ΥΠΕΘΕΤΕΣ οτι θα ριξει τα cd. Aν για παραδειγμα εκεινη την ωρα καποιος χτυπουσε το κουδουνι και ο μποπιρας σου τρομαζε δεν θα τα εριχνε. Οποτε θα ειχες κανει λαθος.
Ο θεος στερειται αυτης της ιδιοτητας. Δεν ΥΠΟΘΕΤΕΙ τι θα κανουμε και μας αφηνει να το κανουμε ΞΕΡΕΙ τι θα κανουμε και δεν μπορει (η δεν θελει) καν να το αλαξει.
Το επιχειρημα αυτο τιθεται και αλλιος βεβαια:
Ο θεος ειναι παντογνωστης (omniscient).
Αρα ξερει τις ιδιες του τις μελοντικες σκεψεις και πραξεις εκ των προτερων.
----------------
Συνεπως δεν εχει ελευθερη βουληση.
Ο θεος ειτε ειναι παντογνωστης και περιορισμενος απο την ιδια του την παντογνωσια ειτε δεν ειναι παντωγνωστης και εχει ελευθερη βουληση.
=====
Ολα αυτα τα παραδοξα εμπιπτουν στο παραδοξο του ρασελ περι απολυτων. Παραδειγμα:
Μπορει ο θεος να φτιαξει μια πετρα που δεν μπορει να σηκωσει?
Εννοειται πως αυτα τα "παραδοξα" δεν εχουν σοβαρο αντιλογο απο τους θεολογους. Κατα βαση τα αγνοουν επιδεικτικα καλυπτομενοι κατω απο το πεπλο της...βασικα οχι δεν θα πω τι χρησημοποιουν για να κουκουλωσουν τα προβληματα ειναι δουλεια των πιστων να ξερουν πως να αντιλεξουν στα παραδοξα αυτα.
Αλλα suffice to say οτι ο αντιλογος ειναι επιφανιακος.
Το μονο επιχειρημα υπερ του θεου ειναι το οντολογικο που και αυτο επισις δεν αντεχει σε μια πιο ενδελεχη εξεταση.
Από τα καλύτερα ποστ που διάβασα στο θέμα...
Παρα παρα παρα παρα πολύ σωστή επισήμανση για το συσχετισμό υπόθεσης/ γνώσης.
Γκεντελικό burning, οσμίζομαι..
Και πως ξερουμε οτι ο θεος αντεχει την εξεταση του ιπταμενου σπαγκετι?
ΟΡΙΖΩ οτι το ιπταμενο σπαγκετι ειναι ισχυροτερο απο τον χριστιαννικο θεο. Αποδειξε με λαθος...
Έχεις ένα θέμα με τα ιπτάμενα μακαρόνια πάντως.
Πως σχετίζονται τα ουράνια λαζάνια με τον Θεό; Θυμίζει spiderman vs. superman
Είναι ένα αγωνιώδες ερώτημα κι αυτό....
Αλλά ποιος μας λέει ότι απλά εκείνο που δεν αντέχει "έναντι" του Θεού, είναι αυτή καθεαυτή η ανθρώπινη "ενδελεχή εξέταση";
ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος
@ ε-ποτέ,
"Αρνούμαι να αποδείξω ότι υπάρχω", λέει ο Θεός, "γιατί η απόδειξη εναντιώνεται στην πίστη, και χωρίς πίστη δεν είμαι τίποτα".
