ΝΑΙ! Θεός υπάρχει και δείχνει την παρούσιά του κάθε στιγμή μέσα από τήν δημιουργία του. Οπως το δημιούργημα του κάθε ανθρώπου δηλώνει την ύπαρξη του ετσι και ο Θέος μεσα απο τον κοσμο.
Υ.Γ. Γιατι μεχρι τωρα οι μαϊμουδες δεν εχουν αναπτυξει μεχρι σημερα εστω και τον πιο στοιχειωδη πολιτιμο;
Θα συμφωνήσω με το συνομιλητή, ως προς το πρώτο σημείο του σύντομου ποστ του. Εάν κοιτάξει κανείς με προσοχή και ανοιχτό μυαλό τον τρόπο με τον οποίο είναι κατασκευασμένος ακόμη και ο πιο απλός ζωντανός οργανισμός, θα πειστεί πως υπάρχει νόηση, η οποία ξεπερνά με σχεδόν χλευαστικό τρόπο την ανθρώπινη. Συνεπώς, είναι κανείς υποχρεωμένος να δεχτεί την ύπαρξη "Θεού", με την έννοια της συμπαντικής διάνοιας. Είναι πολύ μεγάλη ματαιοδοξία να πιστεύει κανείς πως η ανώτερη νόηση σ' αυτό το σύμπαν είναι η ανθρώπινη, σφάλμα στο οποίο υποπίπτουν οι άθεοι, μάλλον εν αγνοία τους. Ο ανθρώπινος εγωισμός και η έλλειψη ταπεινότητας έχουν φέρει την ανθρωπότητα στον παρόντα νεομεσαίωνα και τη Γαία στο χείλος της οικολογικής καταστροφής. Ας είμαστε πιο σεμνοί επ' αυτού.
Προσωπικά, πίστεψα στην ύπαρξη "Θεού" μελετώντας τη βιολογία. Ίσως αυτό συνέβη επειδή τη μελέτησα με αγάπη και σωστά λένε οι γραφές ότι αυτή είναι η ουσία του Θεού ("...είναι το αίμα που κυλάει στις φλέβες του Θεού..."). Με τη λέξη "Θεός" δεν εννοώ φυσικά σε καμμία περίπτωση, έναν παππούλη με γένεια που τρομάζει τα μικρά παιδιά να φάνε το φαΐ τους. Αυτό είναι ένα κακέκτυπο αντρείκελο, κατασκεύασμα της πολιτικής εξουσίας, η οποία το ελέγχει εννοιολογικά, νεμόμενη την πνευματική αυθεντία, ώστε με τον τρόπο αυτό να ελέγχει την ανθρώπινη βούληση και ψυχισμό καταχρώμενη έτσι την αστείρευτη δύναμη της ανθρώπινης πίστης προς όφελός της.
Θα ήθελα εδώ να προσπαθήσω να διορθώσω μια απ' τις πλέον διαδεδομένες και δημοφιλείς παρανοήσεις: Η εξελικτική θεωρία
ΔΕΝ διδάσκει πως ο άνθρωπος προέρχεται απ' τον πίθηκο. Διδάσκει πως ο άνθρωπος και ο πίθηκος είχαν στον απώτατο παρελθόν έναν κοινό πρόγονο. Αν σκεφτούμε πως με τον χιμπατζή έχουμε περίπου 99.9% κοινό γενετικό υλικό, κάτι τέτοιο δεν φαντάζει παράλογο.
Γιατί η πιθανότητα να προκύψει νοημοσύνη μέσω της εξελικτικής διαδικασίας είναι 1 στο πρακτικά άπειρο. Εμείς είμαστε αυτή η μία πιθανότητα. Αν υπάρχει άλλη, είναι μάλλον απίθανο να προκύψει στον ίδιο πλανήτη, μη σου πω και στο ίδιο σύμπαν.
Πράγματι, το παιχνίδι των πιθανοτήτων, στις οποίες στηρίζεται η Εξελικτική Βιολογία για να στηρίξει τις απόψεις της, είναι το λιγότερο μη πειστικό. Έχω σοβαρούς λόγους ν' αμφισβητώ κάποια σημεία της θεωρίας αυτής, χωρίς να παραγνωρίζω το γεγονός πώς πράγματι εξέλιξη υπάρχει στη φύση και είναι μάλιστα πειραματικώς παρατηρήσιμη. Δεν θα επεκταθώ αυτήν τη στιγμή, όμως επιφυλάσσομαι για το μέλλον. Θα πω μόνον πως κατά τη γνώμη μου, η παραδοχή της ύπαρξης Θεού, με την έννοια που το έθεσα παραπάνω, δεν έρχεται σε καμμίαν αντίφαση με την ταυτόχρονη παραδοχή του προφανούς φυσικού φαινομένου της εξέλιξης. Η θρησκεία μας λέει ότι ο Θεός έφτιαξε τον Κόσμο και τελικώς τον άνθρωπο. Η βιολογία προσπαθεί να μάθει, μέσα στα περιορισμένα πλαίσια της ανθρώπινης νόησης, το πώς συνέβη αυτό. Το φαινόμενο της εξέλιξης δίνει μια απάντηση. Άλλωστε, εξ ορισμού ο Θεός, ως ανώτερη νόηση, δεν είναι αναμενόμενο να "σκέπτεται" με τον τρόπο που καταλαβαίνουμε εμείς.
Εάν υπάρχει ενδιαφέρον, θα επεκταθώ περαιτέρω...
Εντυπωσιακή η θεώρησή σου, menace82, για ...τις πιθανότητες! Για το "εμείς" όμως, είναι μάλλον ένα ολόκληρο "άλλο θέμα" και πεδίο, επίσης "άπειρων αποριών". Ή μήπως κάθε πιθανότητα, δεν παύει ποτέ να παραμένει ακόμη και, έστω, εν μέρει, μία απορία; Εγώ προσωπικά για παράδειγμα, απορώ ακόμη που δεν μπορώ να μπω δύο φορές... στο ίδιο ποτάμι. Εσύ;
Αγαπητέ φίλε Νωεύ, η χαοτική θεωρία σε όλο της το μεγαλείο.
Πράγματι, τα χαοτικά φαινόμενα μας δημιουργούν την πεποίθηση πώς όλα, ακόμη και τα πιο σπάνια γεγονότα μπορούν κάποτε να συμβούν. Άλλωστε η λέξη "Άπειρον", σημαίνει "αυτό του οποίου την εμπειρία δεν μπορούμε να έχουμε". Ακόμη κι έτσι ωστόσο, γνωρίζεις ως συνταξιδιώτης στο καράβι των Ταρώ, ότι το Μέγα Χάος υπακούει στο Θέλημα, ώστε να συνωμοτήσει και να κάνει ακόμη και την πιο ασήμαντη πιθανότητα να πραγματοποιηθεί. Ποιανού Θέλημα άραγε υπάκουσε για να φέρει σε πέρας αυτήν την εξοργιστικά συνεπή σειρά εξαιρετικά σπάνιων γεγονότων που κατέληξε στη δημιουργία της ζωής κατά πρώτον και του ανθρώπου πολύ πολύ αργότερα; Νομίζω πως είχες γράψει για την "Τρέλα" του Θεού και την αβάσταχτη μοναξιά του (ελπίζω να μην παραποιώ τα γραφομενά σου).
