ορισμος:
A logical paradox is a statement or group of statements that leads to a contradiction
Κατ' αρχάς, σ' ευχαριστώ για το κείμενο που δημοσίευσες. Θα το διαβάσω με την ησυχία μου και όποια τυχόν απορία έχω θα τη δημοσιεύσω εκεί.
Αυτό που ήθελα να δείξω με την παρατήρησή μου, ήταν ότι τα λογικά παράδοξα που σχετίζονται με την ύπαρξη συμπαντικής Διάνοιας προέρχονται όλα από την ανεπάρκεια της κοινής λογικής να κατανοήσει υπερβατικές έννοιες, τουλάχιστον απ' όσο έχω δει και εδώ μέσα. Με την ίδια λογική, η σωματιδιακή φυσική μιλάει για θέματα που στην κοινή αντίληψη φαντάζουν ως παράδοξα. Βέβαια, θα πεις και πολύ σωστά, ότι εδώ έχουμε μαθηματικά που μας καθοδηγούν. Άραγε έχει κανείς ασχοληθεί με τη δημιουργία μαθηματικών μοντέλων που προσεγγίζουν τη Διάνοια και δεν τα κατάφερε;
δεν βλεπω πως ακριβως αυτο ειναι παραδοξο, btw ποιο ακριβως ειναι το σωματιδιο με μαζας ηρεμια μηδεν που δεν εχει φορτιο και καμια αλληλεπιδραση με αλλα σωματιδια...? Me dont know any...Βρε λες να εχει σπιν δυο και να ειναι ενα απο αυτα που δεν τα εχει δει ποτε κανενας ακομα?
και να μην ξεχασω, δεν υπαρχουν σωματιδιδια με μηδενικη μαζα μηδεν που να ΜΠΟΡΟΥΝ μα βρεθουν σε κατασταση ηρεμιας...α και επισις δεν υπαρχει "ενα μονο σωματιδιο"
Ξέχνα το, αναφερόμουν στα νετρίνα, όμως ξαναδιαβάζοντας κάποια πιο πρόσφατα πράγματα περί αυτών, είδα πως μάλλον δεν το έχω πιάσει σωστά. Πάντως το νετρίνο, από την εποχή που προτάθηκε από τον Πάουλι, προκάλεσε τη λογική των φυσικών έντονα. Απλά θα πω ότι σε σχέση με τα νετρίνα,
διάβασα ότι υπάρχουν κάποια "παράδοξα" όπως αναφέρονται, με την έννοια ότι πειραματικές παρατηρήσεις έρχονται σε ασυμφωνία με τις θεωρητικές προβλέψεις (πρόβλημα ηλιακών νετρίνων και πρόβλημα ατμοσφαιρικών νετρίνων) και πως στο μέλλον πιθανόν ν' αλλάξει το Standard Model.
Αυτό που θα ήθελα να υπογραμμίσω από αυτά που διάβασα είναι το εξής: "Η επιβεβαίωση των παρατηρήσεων αυτών και από άλλα πειράματα στο μέλλον θα σημάνει μια νέα αναζωογόνηση στη σύγχρονη φυσική καθώς
θα μας φέρει ένα ουσιαστικό βήμα εμπρός στην κατανόηση του σύμπαντος".
Αυτό σημαίνει ξεκάθαρα, ότι η επιστήμη δεν έχει ακόμη κατανοήσει αρκετά το σύμπαν, ώστε κάτι τέτοιο να δικαιολογεί τη σιγουριά των υπόλοιπων συνομιλητών επ' αυτού. Ας μην προτρέχουμε. Όταν επιλυθούν όλες οι αντινομίες και διερευνηθεί βαθύτερα το ζήτημα της σκοτεινής ύλης κι ενέργειας, ίσως η εικόνα που θα λάβουμε θα είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που έχουμε σήμερα...
Λοιπον εγω βλεπω δυο πραγματα εδω, ειτε οντως δεν βλεπεις το λαθος σε αυτο που λες στην οποια περιπτοση χρειαζεται να δουλεψεις λιγο περισοτερο το μυαλο σου στην λογικη και την αφαιρετικη σκεψη ειτε το ΒΛΕΠΕΙΣ αλλα ελπιζεις οτι δεν θα το δουν οι αλλοι στην οποια περιπτοση εισαι δημαγωγος. Πραγματικα ελπιζω να εισαι το πρωτο γιατι φτιαχνεται...
Θεση: πως προεκυψε το συμπαν
κοσμογονια 1)
Το συμπαν απλα υπαρχει απο μονο του, δεν το δημιουργησε κανενας, δεν προυπηρχε τιποτα, απλα ΕΙΝΑΙ
αριθμος παραδοχων: 1, εχουμε μονο μια παραδοχη
κοσμογονια 2)
Το συμπαν το εφτιαξε το θεος.
Τον θεο ποιος τον εφτιαξε?
Ο θεος απλα υπαρχει απο μονος του, δεν τον δημιουργησε κανενας, δεν προυπηρχε τιποτα, απλα ΕΙΝΑΙ
αριθμος παραδοχων: 2, εχουμε δυο παραδοχες οτι το συμπαν το εφτιαξε ενα ελογο ον και δευτερον οτι αυτο το ον δεν το εφτιαξε κανενας.
τελικα θα καταληξεις σε μια θεση? Εισαι οκαμικος η οχι?
Νομίζω πως ηθελημένα ή αθέλητα μεροληπτείς.
1) Κοσμογονία: Το συμπαν απλα υπαρχει απο μονο του, δεν το δημιουργησε κανενας, δεν προυπηρχε τιποτα, απλα ΕΙΝΑΙ
αριθμος παραδοχων: 1, εχουμε μονο μια παραδοχη
2) Θεογονία:Το σύμπαν δημιούργησε ένας θεός που απλά υπάρχει από μόνος του (άναρχος), δεν τον δημιούργησε κανείς (άκτιστον φως), δεν προϋπήρχε τίποτε, απλά Είναι!
αριθμός παραδοχών: 1. Έχουμε ισοπαλία...
Η ταυτολογία γίνεται καλύτερα κατανοητή, εάν ο θεός δεν είναι κάτι ξέχωρο από το Σύμπαν, αλλά ενυπάρχει μέσα σε κάθε σωματίδιο ως σχέδιο και σκοπός (
Από Wiki: Στο φιλοσοφικό πεδίο ο πανθεϊσμός είναι δοξασία που ταυτίζει τον θεό με τον κόσμο. Δέχεται δηλαδή ότι
ο θεός είναι το μόνο πραγματικό ον και ο κόσμος το φανέρωμά του, η απορροή ή η εκπόρευσή του και πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον Άγγλο Τζον Τόλαντ.Στα νεώτερα χρόνια πήρε συστηματική και αυστηρά λογική μορφή από τον
Σπινόζα που θεωρούσε τον θεό σαν μια απόλυτη και αιώνια ουσία, που είναι η αιτία όλου του κόσμου). Το υπογραμμισμένο χορείο, δείχνει ακριβώς τη μία και μοναδική υπόθεση που είναι αναγκαία!
Εχεις τρια σωματηδια Α, Β και Γ, το Α μετραει οτι το Β και Γ απομακρυνονται απο το Α με κεντρο το Α, το Β μετραει το Α και Γ απομακρυνονται απο το Β με κεντρο το Β, το Γ μετραει οτι το Α και Β απομακρυνονται απο το Γ με κεντρο το Γ. Τελικα ολα αυτα απομακρυνονται απο ενα κεντρικο σημειο? Η απαντηση ειναι οχι ολα απομακρυνονται απο ολα με τον ιδιο τροπο, i.e. απομακρυνονται απο παντου. Το ιδιο με το big bang, κανεις το λαθος να θεωρεις οτι ξαφνικα η υλη αρχισε να βγαινει απο ενα σημειο προς τα καπου. Δεν ειναι ετσι, η υλη ηταν απλα πολυ πυκνη και θερμη και αρχισε να κρυωνει και οι μετρησημες αποστασεις μεταξυ των σωματιδιων αρχισαν να μεγαλωνουν συμφωνα με την τοπικη μετρικη τους (οχι την proper metric ομως).
Τότε πώς αποδείχτηκε ότι το σύμπαν διαστέλλεται; Αντιστρέφοντας τη διαστολή του, δεν καταλήγουμε σ' ένα σημείο στην αρχή του χρόνου;
η συγχρωνη φυσικη ειναι δραματικα πολυπλοκη, δεν υπαρχει καμια διαφωνια εκει. Ορισμενοι κανουν ενα κοπο να την απλοποιησουν και να την φερουν στα μετρα του κοσμακη αλλα αυτο δεν γινεται με τροπο που να ΜΗΝ παραβιαζει την πραγματικοτητα. Αυτο σημαινει οτι δεν μπορουν να εξαχθουν ασφαλη συμπερασματα και ΚΥΡΙΩΣ δεν μπορουν να γινουν λειτουργικες κουβεντες με βαση τις εκλαικευσεις...
Και συνεπώς εμείς θα πρέπει να στηρίξουμε τις πεποιθήσεις μας σε κάτι που δεν το κατανοούν πλήρως ούτε εκείνοι που το ανακάλυψαν; Κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί στον καθένα, μπορεί ν' αλλάξει τις αντιλήψεις του καθενός;
Επειδή μίλησες για την "Ανθρωπολογική (ή Ανθρωπική) αρχή", θα ήθελα να σταθώ λίγο σ' αυτήν...
Αντιγράφω από το βιβλίο του καθηγητή Γ. Γραμματικάκη "Η κόμη της Βερενίκης":
Το ανθρωπικό αξίωμα είναι λοιπόν ένας τρόπος να ερμηνεύονται γεγονότα, ακόμη και στα αρχικά στάδια του Σύμπαντος, από μια μεταγενέστερη, αναμφισβήτητη παρουσία: Αυτήν του ανθρώπου ως παρατηρητή. Και δίδει, το ανθρωπικό αξίωμα, τη μεταφυσική αλλά και την επιστημονική ικανοποίηση της διερευνήσεως πολλών φαινομένων ή μεγεθών, με αφετηρία αυτό και μόνο το "εξαιρετικό" γεγονός. Η εύστοχη φράση του Αϊνστάιν, ότι "το πιο ακατανόητο γεγονός με το Σύμπαν, είναι ότι αυτό είναι κατανοητό", αποκτά έτσι μιαν άλλη διάσταση. Το Σύμπαν είναι κατανοητό, από τη στιγμή που ως σκοπό του θεωρήσουμε τη δημιουργία σκεπτόμενων όντων.
Μια όμως που η τόλμη δεν μας εγκαταλείπει, μπορούμε να θέσουμε ένα ακόμη ριζικότερο ερώτημα: Υπάρχει άραγε κάποιος επιστημονικός -και όχι θεολογικός ή μεταφυσικός- λόγος που το Σύμπαν έχει αυτήν τη σκοπιμότητα;
Σύμφωνα με τον J. Wheeller, που διατύπωσε μιαν ακραία παραλλαγή της ανθρωπικής αρχής, το Σύμπαν είναι ανάγκη να δημιουργήσει τον άνθρωπο, για να υπάρξει το ίδιο! Η άποψη αυτή στηρίζεται σε μια ερμηνεία της Κβαντομηχανικής, της θεωρίας που όπως είδαμε περιγράφει πιθανοκρατικά τον ατομικό κόσμο.
Ένα γεγονός του μικροκόσμου, σύμφωνα μ' αυτήν την ερμηνεία, υπάρχει μόνο αν παρατηρηθεί. Τότε και μόνο τότε, αναδύεται στημ πραγματικότητα μια από τις δυνατές καταστάσεις του. Η περίφημη γάτα του Schrödinger -θεμελιωτή της Κβαντομηχανικής- η έγκλειστη σ' ένα αδιαφανές κουτί και απειλούμενη από την τυχαία εκπυρσοκρότηση ενός όπλου, δεν είναι νεκρή, ούτε ζωντανή. Είναι εν δυνάμει και τα δύο. Και μόνον το άνοιγμα του κουτιού -η παρατήρηση- την οριοθετούν οριστικά σ' έναν από τους δύο κόσμους. Έτσι και για το Σύμπαν: Για να είναι πραγματικό, πρέπει να εξελιχθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να υπάρξουν οι παρατηρητές του. "Ο παρατηρητής", λέει ο Wheeller, "είναι απαραίτητος για τη δημιουργία του Σύμπαντος, όσο και το Σύμπαν για τη δημιουργία του παρατηρητή...
Το Σύμπαν λοιπόν διαθέτει "σκοπό", "σκοπιμότητα" και "ανάγκη" (θυμηθείτε το "Ανάγκα και Θεοί πείθονται"). Η ζωή δεν προέκυψε λοιπόν τυχαία, αλλά ως αποτέλεσμα στοχευμένης δημιουργίας. Δεν βλέπω να λέω κάτι το διαφορετικό. Ο σκοπός, η σκοπιμότητα και η ανάγκη είναι χαρακτηριστικά της Νόησης, η οποία ως άμεσο πόρισμα της Ανθρωπικής Αρχής, προϋπάρχει της δημιουργίας του Σύμπαντος.
Άλλωστε, υπάρχει ένα φιλοσοφικό ερώτημα που προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον:
Πώς θα μπορούσε να δημιουργηθεί μέσα στο Σύμπαν νόηση, εάν η νόηση δεν υπήρχε εξ αρχής μέσα στην υφή του;
Σε τελική ανάλυση, ακόμη κι αν προσθέσουμε ότι οι υποθέσεις που προαναφέραμε δεν είναι αποδεκτές από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας, αποδεικνύεται κάτι για το οποίο επιμένω εδώ και αρκετό καιρό:
Η επιστήμη δεν έχει καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα περί της ύπαρξης ή μη Νόησης και διαφορετικές ερμηνείες των νόμων της Κβαντομηχανικής είναι πάντοτε δυνατές...
παρενθεση αλλα ο κοξ ειναι απλα μια ντιβα, ο γκριν ειναι το ιδιο καλος και εχει κανει και πραγματικο εργο στην φυσικη
Ποιος είναι ο Γκρην;
Τί είναι η παρ' αίσθηση αντίληψη; Μού κέντρισε το ενδφρ
Παρ' αίσθηση αντίληψη (Extra Sensory Perseption) σημαίνει το ν' αντιλαμβάνεται κανείς κάποια πληροφορία, χωρίς τη μεσολάβηση μίας εκ των πέντε γνωστών αισθήσεων, με άλλα λόγια η "τηλεπάθεια" ή "έκτη αίσθηση", κατά το κοινώς λεγόμενο.
Καλά, για πότε απο τις 'μετρικές' περνάει η κουβέντα στις 'μερσεντέδες των παπάδων' μόνο σε ένα τόπικ για θρησκεία γίνεται (όπως ΠΑΝΤΑ): Λίγη ρέγουλα ρε συντρόφια. Υπάρχουν θεματάκια αρκετά, φτιάξτε κ κανα-δυο ακόμα να βολευόμαστε όλοι
Οι επιθυμίες σας διαταγές κύριε!
Το project το οποίο προτείνεις βρίσκεται ήδη εδώ και δύο μήνες εν εξελίξει. Λίγη υπομονή αγαπητοί συμφορουμίτες, γιατί πρόκειται για ένα πολύ χρονοβόρο έργο. Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα υπάρξουν οι πολυπόθητες και απαραίτητες κατά γενική ομολογία αλλαγές του θέματος, όπως και του συνόλου των θεολογικών θεμάτων.
