Έχοντας απηυδήσει από την απαξία που δέχομαι από φίλους και γνωστούς
όταν λέω πως δεν βλέπω χόλυγουντ (
), απόφασισα να κάτσω σαν άνθρωποζ,
με το ποπκόρνι πάρα χείρα και την κόκα κόλα πάρα πόδα, και να απολαύσω μιάμιση ώρα
ενός χολυγουντιανού μπλοκμπάστερ.
***
Είδα λοιπόν τον
Κλέφτη της Βαγδάτης , με τον Ντάγκλας Φαίρμπανκς στον ρόλο του γοητευτικού κλέφτη-λάστιχο. Θυμόμουν βέβαια από το
Σημάδι του Ζορρό πως ο Φαίρμπανκς είχε μια έφεση στο ακροβατικό, μα αυτό το πράμα ήταν απίστευτο. Μιλάμε για επιδόσεις που θα έκαναν τον καλύτερο παρκουρά να σκίσει τα σορτσάκια του, και σε μια εποχή που τα εφφέ ήταν υποτυπώδη. Ο άνθρωπος κρεμάται από βελόνα καρφωμένη στον τοίχο, χώνεται μέσα από τρύπες όπου δεν χωράει πεντάχρονο, και κάνει άλματα με χέρια και πόδια λες και έμαθε να περπατάει στα τέσσερα. Μέσα σε όλα, τα σκηνικά είναι μεγαλοπρεπή, το σενάριο αξιόλογο, η μουσική ευχάριστη, ενώ οι ερμηνείες του βωβού εκθαμβωτικές (-- πόση διαφορά κάνει τελικά, να σου φωνάζει ο σκηνοθέτης άνετα κατά την διάρκεια της ταινίας...
) Τέσπα. Καλά ήταν, και προτίστως, τώρα έχω και εγώ σημεία επαφής με την κουλτούρα του Σήμερα.
VIDEO