Μου άρεσε πάρα πάρα πολύ. Φοβόμουν λίγο και πριν πάω γιατί το πρώτο μέρος δεν με είχε ικανοποιήσει, και στην αρχή της ταινίας γιατί μου φάνηκε αφενός μελόδραμα, αφετέρου κωμωδία με τον Θορ και δεν ήθελα πάλι καταστάσεις Ραγκναροκ. Αλλά τελικά δικαιώθηκα. Και συγκινητικό ήταν, και έξυπνο, και πολύ καλοδουλεμένο. Ειδικά εκεί που χώνονταν σε παλιές ταινίες δεν ήθελα να τελειώσει. Συγκινήθηκα πολύ με την συνάντηση Σταρκ-Σταρκ (

) και με το τέλος του Κάπταιν. Γενικά ο Κάπταιν είχε πολύ δυνατές σκηνές, όταν σήκωσε το σφυρί του Θορ όλη η αίθουσα ζητοκραύγαζε, που όσο να πεις σε ξεσηκώνει.
Δεν περίμενα να πεθάνει η Μπλακ Γουίντοου, αλλά μου άρεσε που έγινε τελικά έτσι και η σκηνή με τον Χόκάι ήταν πολύ δυνατύ. Για τον Άιρον-Μαν το περίμενα γιατί είχαν λυσσάξει στις θεωρίες όλοι και φαινόταν ότι προς τα εκεί πήγαινε, αλλά και πάλι ήταν συγκινητικό. Ειδικά όταν συναντήθηκαν με τον Πίτερ Πάρκερ.