Προχθές είδα την παλαιά ελληνική ταινία του 1961 " Συνοικία το Όνειρο " και έπαθα πλάκα. Αυτή η ταινία είναι ένα κόσμημα για τον ελληνικό κινηματογράφο είναι ένα must που πρέπει ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ να δουν. Τόσο ανθρώπινη μα και τόσο ψυχοπλακωτική. Δείχνει την φτώχεια, τη κατάθλιψη και την μιζέρια των Ελλήνων της παλαιάς Αθήνας με τις παραγκουπόλεις της δεκαετίας του 60 ( μια Αθήνα σήμερα ξεχασμένη ) μα και την ελπίδα όλων μέσα στη μιζέρια τους πως μία μέρα θα πιάσουν τη καλή και θα αλλάξουν τα πράγματα και θα βγουν από την αξιολύπητη κατάσταση τους.
Για εμένα ο Αλέκος Αλεξανδράκης είναι αξιομνημόνευτος Ηθοποιός με κεφαλαίο Η. Έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε από τα λεφτά του για να κατορθώσει να κάνει αυτή τη ταινία και να περάσει τα μηνύματά του. Εν τέλει η ταινία είναι πετσοκομμένη μιας που δεν πέρασε τους μηχανισμούς λογοκρισίας της κυβερνήσεως Καραμανλή που προωθούσε την Ελλάδα για τουρισμό και απέκρυπτε την άθλια κατάσταση των Ελλήνων.
Υπάρχει ολόκληρη στο youtube και
ΑΞΙΖΕΙ τη μιάμιση ώρα σας