νομιζω οτι τωρα δε μπορει να κανει κανεις/μια τιποτα για να δεθω μαζι του/της οσο εχω δεθει με τους 4 φιλους που εχω σε διαφορα μερη της Ελλαδας :o
με τους φιλους μου με συνδεουν τα εξης που δεν γυριζουν πισω, δειτε τα με σειρα αρχαιοτητας:
1. Γιαννης, φιλοι απ'το νηπιαγωγιο, μαζι σε μπασκετ, αγγλικα, πιανο κτλ, κολλητοι μεχρι τις σπουδες, εχω να τον δω χρονια (ειναι μπλεγμενος με ναρκωντικα και σε αποτοξυνωση) αλλα τηλεφωνιομαστε συχνα
2. Μιλλη, φιλες απο τις διακοπες (ερχοταν στο ξενοδοχειο με τους γονεις της 2 φορες τον χρονο απο ουαν ειμασταν πιτσιρικια) και αργοτερα οταν εμεινα στην Αθηνα μου σταθηκε οσο κανεις στις αλλαγες της ζωης μου
3. Αλεξανδρος, ο πρωτος μου ερωτας, αντρας κτλ, σχεση 2 χρονων, μια ιδιοτροπη φιλια πολλων χρονων, με καταλαβαινει οπως κανεις, δεν πολυ βλεπομαστε λογο του Γιωργου (οι 2 τους δεν δενουν με τπτ) τον βλεπω οσο ποιο συχνα μπορω και μηλαμε αρκετα συχνα
4. Βιλμα, μαζι στην σχολη μαζι στην Σκωτια μαζι στα ζορια δλδ, απειρα βραδια κουβεντας, συμπαραστασης δεν θα αλλαζα στον χαρακτηρα της το παραμικρο!!
Λογω του Γιωργου τωρα δε μπορω να περασω ωρες με ενα ατομο, δε μπορω να δεθω, γιατι δενεσαι στα πολυ καλα και στα πολυ δυσκολα και αυτα πλεον τα ζω με τον αντρα μου και οχι με τους φιλους, πιστευω οτι ειναι πολυ φυσιολογικο αυτο και οι φιλοι μου με καταλαβαινουν απολυτα παρολο που δεν βρησκονται στην ιδια φαση
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.