Η θεωρία της ανταπόδοσης με κυριότερο εκπρόσωπο τον Κant, δηλώνει ότι το άτομο πρέπει να τιμωρείται με το ίδιο νόμισμα και άρα αν έχει διαπράξει φόνο, πρέπει να τιμωρηθεί με φόνο.
Αφήνουν όμως στην πάντα κάθε ωφελιμιστική προσέγγιση, αφού οι οπαδοί της ανταποδοτικής θεωρίας υποστηρίζουν αναίσχυντα ότι ο φόνος πρέπει να γίνεται καθαρά για εκδικητικούς λόγους και όχι για το ώφελος που θα είχε η θανατική καταδίκη στην υπόλοιπη κοινωνία.
Κανένα επιχείρημα δεν είναι αρκετα ισχυρό για να στηρίξει την θανατική καταδίκη, παρά μόνο η προσπάθεια ορισμένων ηθικών φιλόσοφων να γενικεύσουν και στη συνέχεια να συγκρίνουν τον φόνο ενός εγκληματία με την έκτρωση ή την μη-σύλληψη.
Αν δηλ. θεωρώ λάθος κάτω από όλες τις συνθήκες, το φόνο ενός ανθρώπου, τότε θα έπρεπε να θεωρώ εξίσου λάθος και την έκτρωση αλλά και την εσκεμμένη μη-σύλληψη.
Στη θανατική καταδίκη, όμως, μιλάμε για ένα υπάρχον πρόσωπο και όχι για ένα δυνάμει πρόσωπο και άρα θελημένα ή όχι στις σκέψεις όλων μας, το να σκοτώσουμε ένα άτομο είναι πολύ χειρότερο από την χρήση αντισυλληπτικών μεθόδων, παρόλο που το τελικό αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις είναι ένα λιγότερο άτομο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.