"Ο μαρξισμός και ο καπιταλισμός είναι υλιστικές ιδεολογίες και ο υλισμός δεν μπορεί να βγάλει την ανθρωπότητα από την κρίση που προκαλείται από την έλλειψη πίστης στην πνευματικότητα, η οποία είναι η κύρια πληγή της ανθρώπινης κοινωνίας τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση"
-Ρουχολάχ Χομεϊνί. Ο ηγέτης της Ιρανικής Επανάστασης του 1979.
Πολύ όμορφο.
Διαβάζοντας κανείς το αχανές και αόριστο ιδεολογικό υπόβαθρο της Επαναστάσεως του 1979 αντιλαμβάνεται πως δεν έχει η σύγχρονη μεταμοντέρνα και εκφυλισμένη Δύση να δώσει τίποτα στο Ιράν πολιτιστικά. Το Ιράν αντιθέτως έχει. Υπάρχει τεράστια ιδεολογική ασυνέπεια των συντηρητικών της Δύσης που τάσσονται με το Ισραήλ και όχι με το Ιράν. Το Ιράν μέσω της επανάστασης του πρεσβεύει σε απόλυτο βαθμό το συντηρητικό ιδεώδες.
Η πλειονότητα των σύγχρονων (αυτοαποκαλούμενων) δυτικών συντηρητικών είναι μεγάλη πληγή, κάποτε πρέπει να αναλυθεί επισταμένα αυτό το θέμα. Περισσότεροι εξ' αυτών δεν έχουν ιδεολογικό/πνευματικό υπόβαθρο, παρά μόνο επιφανειακά (και αν). Πολλοί είναι και φιλελεύθεροι ( ό,τι να' ναι, πώς μπορεί να συνδυαστεί η ακραία ατομικιστική αυτή αντίληψη με υπερβατικές έννοιες που -υποτίθεται πως- πιστεύουν οι συντηρητικοί; ). Είναι και Χριστιανοί (κατ' όνομα), μιας και έχουν απορρίψει οτιδήποτε μεταφυσικό/μυστικιστικό στοιχείο, πολλές φορές δε γελάνε με αυτά και περισσότερο βλέπουν τον Χριστιανισμό σαν ανάχωμα για την απειλή του Ισλάμ ή κάτι που το έμαθαν από τους γονείς τους και πρέπει να κρατήσουν επειδή αποτελεί παράδοση. Το έθνος, τέλος, το έχουν τελείως απορρίψει, αφού μιλάνε για αξίες του δυτικού πολιτισμού οι οποίες είναι εντελώς εχθρικές προς αυτό αλλά και με αυτά που (υποτίθεται πάλι) πιστεύουν.
Εκεί, όμως, που γίνεται το πραγματικό πανηγύρι είναι οι κωλοτούμπες που κάνουν για να υπερασπιστούν τον καπιταλισμό (πχ «τι να κάνουμε, είναι το μοναδικό σύστημα που μπορεί να λειτουργήσει κοκ), τον οποίο καπιταλισμό ο Χριστός μας ασφαλώς θα κατακεραύνωνε. Η αποτυχία των συντηρητικών βρίσκεται σε αυτό που είχες πει κάποτε, ότι περιορίζονται μόνο στο να κάνουν άμυνα σε ό,τι καινούρια προοδευτική χαζομάρα βγει (κι όποιος παίζει μόνο άμυνα, χάνει). Καταλήγω στο ότι η μοναδική πραγματική και γνήσια επανάσταση που μπορεί να κάνει κάποιος στη σύγχρονη δύση είναι στην πραγματικότητα η επιστροφή στον ιδεαλισμό, όποιας μορφής κι αν είναι αυτός (εθνικισμός, Χριστιανισμός, πνευματικότητα κ.λπ.), μιας και αποτελεί το μοναδικό αντίδοτο στο δηλητήριο που έχει εξαπλωθεί στον άθεο και νιχιλιστικό μας κόσμο. Ο Χριστός είχε πει «Η δική μου βασιλεία δεν προέρχεται απ’ αυτόν τον κόσμο» στον Πόντιο Πιλάτο, ο εθνικιστής θα διωχθεί από το σύστημα, αυτός που πιστεύει σε κάτι ανώτερο θα λοιδορηθεί.
Καταλήγουμε πάντα στην εξέγερση ενάντια στον σύγχρονο κόσμο του Έβολα.
