Νομίζω, στην πορεία της ζωής μας, αλλάζει και η μορφή της φιλίας. Με τις παιδικές / εφηβικές μας φίλες κάναμε <<τρέλλες>>. Μετά την οικογένεια, γίνονται φιλίες, που συνήθως έχουν επίκεντρο τις δραστηριότητες των παιδιών. Συνήθως, μεσα από τον παιδικό σταθμό, νηπιαγωγειο, σχολείο, ομάδες, συναντιούνται οι γονείς με τους γονείς των φίλων των παιδιών και παίζοντας τα παιδιά, ανακαλύπτουν κι αυτοί αν ταιριάζουν, τι μπορούν να οργανώσουν παρέα, κλπ. Εμείς έχουμε κάνει πολύ καλούς φίλους μέσω των παιδιών. Τα παιδιά ανταλάσσουν επισκέψεις, διανυκτερεύσεις κλπ και οι γονείς συναντιούνται και λένε και κάνουν τις δικές τους δραστηριότητες.
Μια ωραία ιδέα είναι μέσω του συλλόγου γονέων του σχολείου/νηπιαγωγείου. Μπορείτε να οργανώσετε εκδρομή ένα ΣΚ και να περάσετε όλοι καλά και όσες φιλίες προκύψουν.
Κανόνας: Αν τσακώνονται τα παιδιά, εσείς θα είστε ειρηνευτική δύναμη, δε θα τσακώνεστε και σεις σα μωρά.