Σχετικα με τους νομους που ειπες. Δεν πιστευω ότι είναι γραφειοκρατια το πληθος των νομων αλλα ο τροπος με τον οποίο προσδιορίζουν την επίλυση ενός προβλήματος να σου φέρω ένα παράδειγμα με την Αμερική. Εδώ στην Ελλάδα. Έχεις ένα σπιτι και το νοικιάζεις. Για τον Α ή Β λογο έπεσες σε κακο ενοικιαστη και δεν θέλει να σε πληρώνει. Θα φωνάξεις την αστυνομια και μετα από λιγη ωρα θα διαπιστώσεις ότι δεν μπορουν να κάνουν κάτι παραπανω πέρα από συστασεις τις οποιες μπορει και θα το κάνει να γράψει ο κακος ενοικιαστης στα παλια του τα παπούτσια. Οποτε πρέπει εσυ να κινηθείς δικαστικά επειδή είναι αστική διαφορά και να πληρώσεις ένα καρο λεφτά και να χάσεις και χρονο. Αυτό είναι γραφειοκρατια ναι. Στην Αμερική όμως .... φωνάζεις τον σερίφη και τον πετάει έξω τον τύπο από το σπιτι. Και αμα πάει να του αντισταθεί κιολας τρώει και το ξύλο της χρονιάς του. Συγκρινε τωρα νομικα συστηματα. Και στην Αμερική και εδώ υπάρχουν νομοι. Εδώ όμως για να λυθει ένα πρόβλημα το κουράζουμε πολύ.
Και αυτό κομμάτι της γραφειοκρατίας είναι
Πχ το άλλο που εγραψες για τον σταθερο μισθο. Δεν είναι λυση να μην πληρώσεις το προσωπικο γιατι δεν θα έχει να φάει και να κινηθεί. Είναι λυση όμως να ανεβάσεις το επιπεδο και με συνεχη αξιολογηση να φεύγουν οι ακατάλληλοι. Μια ... δυο ... τρεις σπιτι σου. Πηγαινε να κάνεις άλλη δουλεια φιλε μου αυτην εδώ δεν την θέλεις. Όχι να έχεις τον κάθε επιορκο και να σκέφτεσαι αμα θα τον διώξεις. Αυτά μονο εδώ πέρα γινονται. Οποτε ναι ως προς αυτό πιστευω οι ξένοι θα μας κάνουν καλο. Διοτι θα μπουν ολες αυτές οι ΔΕΚΟ και πως αλλιώς λέγονται με ένα κάρο συνδικαλιστες μέσα που νομιζαν τοσα χρονια ότι είναι στο χωράφι τους υπο την επιτηρηση των δανειστών!
Καταρχας μην έχεις την εντύπωση πως αυτά τα πράγματα γίνονται μόνο στην Ελλάδα, sinecures υπάρχουν και σε άλλες χώρες και στον ιδιωτικό τομέα, αλλάζει το ποσοστό και οι τρόποι αντιμετώπισης. Δέυτερον, δεν ξερω ποσο χρονών έισαι, αλλά τα memes για την αναδιοργάνωση και την αξιολόγηση του δημοσίου εγώ τα θυμάμαι από το δημοτικό και δεν έχει γίνει τίποτα σοβαρό μέχρι τώρα. Κάτι που μας ξεφέυγει είναι πως η αξιολόγηση μπορεί να είναι μονο μια λέξη, αλλα στην πράξη είναι ένα βουνό and the devil is in the details. Πόιος θα κάνει την αξιολόγηση, με ποιά κριτήρια και μεθόδους, σε τι ορίζοντα χρόνου, κατά πόσο αυτά ταυτίζονται με τις υπηρεσίες που ζητάει ο πολίτης (και πόσο λογικές είναι οι δικές του απατήσεις), τι θα γίνει αν σε γράφει στα @@ του, ποιά θα είναι η αντίδραση των κομμάτων, των υπαλλήλων και των ιδεολόγων κρατιστών, πώς κρίνεται αν κάποιος είναι μη αναγκαίος, θα γίνει εξέταση αν ο οργανισμός είναι γενικά άχρηστη γραφειοκρατία, με τι εναλλακτικές, τι κόστος, θα μπορούσε να προσφέρει κάτι αντίστοιχο ο ιδιωτικός τομέας? Αυτά είναι μόλις το 1% των θεμάτων που θα δημιουργηθούν στην πράξη, όχι μόνο από άποψης διαδικασίας, αλλά και μετά στην λήψη αποφάσεων. Υπάρχει ένα σοβαρό θέμα που πρέπει να λυθεί πρώτα για να προχωρήσουμε στα υπόλοιπα: ποιός είναι ο στόχος? Να γίνεται δουλειά ή να απλά να γίνονται όλα αυτά από το κράτος? Γι'αυτό προτείνα και τα συστήματα vouchers, εάν πάρει μπρος το δημόσιο και κάνει δουλειά πήγαινε εκεί, αν απλά αποτελεί απλά ένα πολιτικό "πάρκινγ" ψηφορφόρων, πας αλλού. Δεν είναι ιδεολογικό ζήτημα, είναι μια απλούστατη, βασική διαχείρηση κινδύνων, να μην βάζεις όλα τα αβγά σε ένα καλάθι. Και εδώ κολλάει αυτό που έιχα πει στο αρχικό μύνημα, το να λύνεται ένα θέμα δεν ταυτίζεται με την πολιτικοποίησή του, πήγαινε κάνε κάτι ο ίδιος γι'αυτό και άσε το πολιτικό καρκίνωμα. Όσο το κράτος θεωρείται ο καλός παντοδύναμος μπαμπάς που θα μας ταίσει, θα μας ποτίσει και θα μας ξεσκατήσει, καληνύχτα, δεν πρόκειτα να αλλάξει ποτέ τίποτα. Ή τουλάχιστον αν το κάνει κάποιος να παίρνει κανένα χατζιλίκι κιόλας αντί να είναι ο χρήσιμος ηλίθιος του κάθε πολιτικάντη.
