Δε διαφωνώ μωρό μου, αλλά εγώ μιλάω για το αντίθετο: να μην είσαι αρκετός αλλά να νομίζεις οτι είσαι και η αυτοπεποίθησή σου να σε βοηθάει τελικά να πετυχαίνεις.
Επίσης νομίζω οτι αν έχεις την αυτογνωσία να σκέφτεσαι ΑΝ είσαι αρκετός, μάλλον είσαι αλλά δεν μπορείς να το πιστέψεις και να το μεταδώσεις στους άλλους.
Ναι, υπάρχουν πλεονεκτήματα σε αυτό που αναφέρεις. Το βασικο πλεονέκτημα ενός ατόμου που εκπέμπει αυτοπεποίθηση είναι πως πείθει εύκολοτερα τους άλλους να του προσφέρουν ευκαιρίες και έτσι έχει ο ίδιος περισσότερες ευκαιρίες να δοκιμαστεί και να μάθει.
Θα ήθελα να πω πως ενα μεγάλο μέρος της αυτοπεποίθησης προερχεται από την αγνοία. Είναι το λεγόμενο dunning krugen syndrome. Ένας ανόητος που πιστεύει ότι είναι πολύ καλός σε κάτι χωρίς να είναι, στην σημερινή κοινωνία συνήθως έχει ένα πλεονέκτημα, διότι του ανοίγονται κάποιες ευκαιρίες.
Για παράδειγμα, κάποιος που θεωρεί τον εαυτό του απίστευτο γόη, δεν θα έχει πρόβλημα να μιλάει σε γυναίκες και ως εκ τούτου εν άγνοια του θα αποκτά μια κάποια εμπειρία με αυτές που θα αυξάνει την ικανότητα του.
Αντίθετα όσο πιο εξυπνος είσαι τόσο περισσότερα υποθετικά σενάρια μπορείς να σκεφτείς και τοσο περισσότερες παραμέτρους στο πρόβλημα μπορείς να δεις με αποτέλεσμα να παθαίνεις ένα overload και να πιστεύεις πως δεν θα τα καταφέρεις.
Παρόλα αυτά πιστεύω πως ο πρώτος δεν έχει και κανένα σημαντικό πλεονέκτημα σε σχέση με τον δεύτερο. Για την ακρίβεια ο δεύτερος είναι σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση.
Το πρόβλημα εδώ πως ο δεύτερος φοβάται γιατί θέτει πάρα πολύ υψηλούς στόχους. Αν δεν έχεις ανέβει ποτέ σε ποδήλατο για παράδειγμα και θέλεις με την πρώτη φορά που θα ανέβεις να κάνεις σούζες είναι πάρα λογικό να φοβάσαι ότι θα ανέβεις γιατί το μυαλό σου μπορεί να σκεφτεί ένα κάρο λόγους για τους οποίους θα αποτύχεις. Από την άλλη αν απλά ο στόχος σου είναι να μάθεις ποδήλατο, δεν υπάρχει φόβος, γιατί ξέρεις πως το να πέσεις 20 φορές οσοσ μαθαίνεις είναι απλα ένα αναπόφευκτο μέρος της διαδικασίας.
Αυτό που θέλω να πω, ειναι πως η αυτοπεποίθησή δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο στην ζωή όσο πιστεύεις. Εξάλλου η γνήσια αυτοπεποίθηση προέρχεται από την ικανότητα. Οταν ξέρεις ότι μπορείς να κάνεις σούζες γιατί το έχεις κάνει άλλες 100 φορές εισαι πολύ άνετος στο να προκαλέσεις τον άλλο σε κόντρα. Οπότε δεν βλέπω κανένα λόγο να στεκόμαστε στην αυτοπεποίθηση, αλλά αυτό που θα πρέπει να κοιτάμε είναι η καλλιέργεια της ικανότητας.
Ας πάρουμε τώρα έναν άνθρωπο που δεν αισθάνεται αρκετός. Για παράδειγμα ας πάρουμε κάποιον που σκέφτεται συνεχώς εάν είναι αρκετός για την σχέση του και αν όντως τον αγαπάει η γυναίκα του και δεν θα τον αφήσει. Η λύση εδώ, δεν είναι να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, ούτε θα ήταν καλύτερα ο ίδιος εάν ήταν ένας ηλίθιος με αυτοπεποίθηση.
Η λύση είναι αρχικά να εξετάσει τους λόγους που αισθάνεται έτσι, διότι αυτοί οι λόγοι ίσως κάτι προσπαθούν να του πούνε. Εξετάζοντας τους λόγους που αισθανόμαστε ανεπαρκείς αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε καλύτερα τον εαυτό μας και βλέπουμε σε ποιες ικανότητες υστερουμε που χρειαζόμαστε για να πετύχουμε αυτό που θέλουμε. Εάν κάποιος ας πούμε πιστεύει πως η γυναίκα του θα τον αφήσει γιατί δεν έχει δουλειά, εξετάζοντας αυτό το συναίσθημα και την γενεσιουργο του αιτία μπορεί να βρει τη λύση στο προβλημα. Μπορεί για παράδειγμα να διαπιστώσει πως έχει μια πολύ καλή δουλειά σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό και η δουλειά του δεν είναι το πρόβλημα αλλά το αίσθημα ανεπάρκειας του προέρχεται από αλλά πράγματα, όπως ανεδαφικα στάνταρντ που του καλλιεργηθηκαν μικρός. Από την άλλη μπορεί όντως να ανακαλύψει ότι η δουλειά του είναι το πρόβλημα διότι έμεινε στάσιμος με τα χρόνια στην ζώνη άνεσης του και αυτό τώρα τον ενοχλεί. Αυτό θα τον βάλει μετα στη σκεψη του πως θα βρει καλύτερη δουλειά.
