Πώς να της πω ότι θέλω να σώσω τη χώρα από την υπογεννητικότητα χωρίς να την τρομάξω;

Με ποιο τρόπο θα το αναφέρατε στη συντροφο σας ;
Επιτρέπονται οι πολλαπλές ψήφοι. Πρέπει να ψηφίσετε για να δείτε τα αποτελέσματα.

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 6)
  • Θα της το έλεγα από τα πρωτα ραντεβου στα ίσια ότι σκέφτομαι μακροπρόθεσμα γενικά κάτι τέτοιο.

  • Θα το αφηνα χωρίς να της πω τίποτα για τουλάχιστον ένα χρονο

  • Θα την ρωτουσα έμμεσα πως φαντάζεται τον εαυτό της σε 2-3 χρόνια από σήμερα.

  • Θα την ρωτουσα κάπου χαλαρά στη κουβέντα αν έχει φανταστεί τον εαυτό της ποτε ως μητέρα η πατερα.

  • Άλλος τρόπος ( να αναφερθείτε σχετικά στο θρεντ).


Πρέπει να ψηφίσετε για να δείτε τα αποτελέσματα.
Αν ήταν ακροδεξιά, θα είχες φύγει. Θα την έκανες μάνα του παιδιού σου; Αποκλείεται!
Δίκιο έχεις, αν καταλάβαινα ότι είναι ακροδεξιά θα έφευγα τρέχοντας. Απλά, ακολούθησα την προτροπή του θεματοθέτη:
Και με χιουμορ!
Πάντως, στα 33 μου έχω ήδη 1,75 παιδιά.
1776689776205.jpeg
 
Mακαρι γιο ψωλαρα βαλντερ.
Υγιες να ναι και οτι να ναι.
Δεν ξέρω. Δεν το είδα ποτέ έτσι να κανω γιο να γαμαει και να δέρνει. Είτε το πιστεύεις είτε όχι, δεν είναι το στυλ μου αυτό, είμαι πιο ήπιος στην πραγματική ζωή.

Θέλω κόρη, δεν ξέρω γιατί, αλλά έτσι το νιώθω. Να την βοηθάω, να μελετάμε παρέα, να της παίρνω ρούχα, να την πηγαίνω βόλτα, να μου μιλάει για ο,τι χρειάζεται, να την βλέπω χαρούμενη κλπ.

Τωρα αμα ποτέ ο Κυριος με ευλογήσει με γιο, ότι πει Εκείνος, δεν θα διαμαρτυρηθώ.
 
Παιδιά, θα διαφωνήσω με τους @Υδροχόος , @glayki , @Friday_k kai @Valder, (ανοίγω μέτωπα).
Δε συμφωνώ, με το να ορίσω πλαίσιο σχέσης, δηλ θέλω σχέση για τεκνοποίηση. Δε μ΄αρέσουν οι ταμπέλες στον έρωτα. Εμένα μου φαίνεται πιο ρομαντικό/λειτουργικό/όμορφο, το να ταιριάσω πρώτα με τον άλλον και έπειτα, αν μας βγει αμοιβαία, να προχωρήσουμε σε τεκνοποίηση.
Ούτε και με τον κανόνα της @Himela , απ την αρχή να πω, δεν κάνω παιδιά. Όπως κυλήσει το πράμα και αν νιώσουμε και οι δυο την ανάγκη, τότε.
Ίσως γιατί όταν σε μένα ήρθε η ηλικία <<καμπανάκι>> (που δεν το ένιωσα ποτέ ως καμπανάκι απειλή), ήμουν ήδη σε σταθερή σχέση, δεν ξέρω. Ίσως πάλι να κάνω λάθος και το ρομαντικό της υπόθεσης, να είναι πιο ασήμαντο απ το πρακτικό
 
Παιδιά, θα διαφωνήσω με τους @Valder, (ανοίγω μέτωπα).
Δε συμφωνώ, με το να ορίσω πλαίσιο σχέσης, δηλ θέλω σχέση για τεκνοποίηση. Δε μ΄αρέσουν οι ταμπέλες στον έρωτα. Εμένα μου φαίνεται πιο ρομαντικό/λειτουργικό/όμορφο, το να ταιριάσω πρώτα με τον άλλον και έπειτα, αν μας βγει αμοιβαία, να προχωρήσουμε σε τεκνοποίηση.
Προσωπικά δεν με πειράζει που διαφωνείς. Κανένα μέτωπο. Γι αυτό αυτά λέγονται εξ' άλλου προσωπικά θέματα. Τα αντιμετωπίζει κανείς όπως επιθυμεί.
 
Παιδιά, θα διαφωνήσω με τους @Υδροχόος , @glayki , @Friday_k kai @Valder, (ανοίγω μέτωπα).
Δε συμφωνώ, με το να ορίσω πλαίσιο σχέσης, δηλ θέλω σχέση για τεκνοποίηση. Δε μ΄αρέσουν οι ταμπέλες στον έρωτα. Εμένα μου φαίνεται πιο ρομαντικό/λειτουργικό/όμορφο, το να ταιριάσω πρώτα με τον άλλον και έπειτα, αν μας βγει αμοιβαία, να προχωρήσουμε σε τεκνοποίηση.
Ούτε και με τον κανόνα της @Himela , απ την αρχή να πω, δεν κάνω παιδιά. Όπως κυλήσει το πράμα και αν νιώσουμε και οι δυο την ανάγκη, τότε.
Ίσως γιατί όταν σε μένα ήρθε η ηλικία <<καμπανάκι>> (που δεν το ένιωσα ποτέ ως καμπανάκι απειλή), ήμουν ήδη σε σταθερή σχέση, δεν ξέρω. Ίσως πάλι να κάνω λάθος και το ρομαντικό της υπόθεσης, να είναι πιο ασήμαντο απ το πρακτικό
Δεν κατάλαβες...

Η ερώτηση που έκανε ο Ντέβιλ που "άνοιξε" το θέμα ήταν συγκεκριμένη. Διάβασε και θα δεις. Πάνω σε αυτό απαντήσαμε, λοιπόν...

Δε μιλάμε για όταν ήμασταν στα 25 π.χ. τί κάναμε. Τότε ναι. Το ζούσαμε, αγαπούσαμε και ήταν κάπως σαν φυσικό συνεπακόλουθο ο γάμος και τα παιδιά...

Εδώ μιλάμε για άλλες ηλικίες...
 
Καλά βρε παιδιά δε θα πεις με το καλημέρα ξέρεις εγώ θέλω παιδί από αυτή τη σχέση. Σχεδόν δεν τον ξέρεις τον άλλον. Απλά. Επικοινωνείς σε τι φάση είσαι, τι θα ήθελες από τη ζωή ( προφανώς και είσαι μετά τα 30 και ψάχνεις κάτι πιο ουσιαστικό). Τώρα αν λάβεις απάντηση " Παιδί ;;;;με τίποτε, ούτε που θέλω να το σκεφτώ " αρχίζουν καμπανάκια περι συμβατότητας, αν εσυ το θεωρείς πολυ σημαντικό για τη συνέχεια της ζωής σου.

Δηλαδή έστω πως ενώ έχω παιδιά, με ρωτά ο άλλος θα ήθελες άλλο ( όπου ο άλλος δεν έχει, αλλά θα ήθελε πολυ ) .. Οφείλει να ξέρει πως δεν πρόκειται να θελήσω ποτε ξανά .
 
Και παλι δεν ειναι λιγο μιζερο?
Αν οι άνθρωποι είναι μίζεροι, μίζερο θα βγει και αυτό...

Το να πεις τί θέλεις, όμορφα και καλά, στον άνθρωπο που σου αρέσει και θες να ξεκινήσεις (ή ξεκίνησες...) μια σοβαρή σχέση μαζί του πού είναι το μίζερο ; Το να έχετε κοινά και να βαδίζετε στο ίδιο μονοπάτι (γάμος/παιδιά...όχι γάμος/όχι παιδιά) είναι μίζερο ; Ειλικρινές και ξεκάθαρο το λέω εγώ.

Δε σου είπα να το βάλει(ς) και ταμπέλα στο μέτωπο...

Και εξαρτάται την ηλικία...Στις δικές σας ηλικίες, θα πηγαίναμε και όπου βγει (και αυτό κάναμε...). Σε μεγαλύτερες ηλικίες, αν δεν συμφωνήσετε σε όλα αυτά τα βασικά, δεν προχωράς. Γιατί θα το βρεις μπροστά και δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο (χρόνου, συναισθημάτων, κ.λπ.).

Ξεκαθαρίζεις και αν όλα πάνε κατ΄ ευχήν συνεχίζετε ωραία και καλά...Και μην το βλέπεις σαν συμφωνία μεταξύ δύο μερών (ίσως γι΄ αυτό σου φαίνεται και μίζερο και κάπως...). Είναι πολύ πιο απλό απ΄ ό,τι ακούγεται...
 
Τελευταία επεξεργασία:
Είναι απλό παιδια.... " Είμαι σε μια φάση που θα με ενδιέφερε να προχωρησω τη ζωή μ και γιατί όχι αν ταιριάζω με τη συντροφο να σκεφτω και ένα παιδακι... Αλλά όχι αυριο όλα αυτά φυσικά... Μιλάμε για μετά από κάποιο διάστημα... "

Τώρα αν η άλλη σ πει " Σορρυ φίλε εγώ δεν.... Το χω αποκλείσει σαν σενάριο εεε προφανως κ έχετε δομικό θέμα πλεον. "

Σαν έναν άλλον που είχε μπλέξει με μια κ του έλεγε ότι μέχρι να παντρευτουμε θα σ παιρνω μόνο πιπα...

Εντάξει. Όλα καλά.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top