Άλλο το ένα άλλο το άλλο. Η Ρωσία είναι υπερδύναμη και είναι βέβαιο πως η όποια αντίσταση είναι μάταιη. Επίσης η Ρωσία θέλει να έχει στη σφαίρα επιρροής της την Ουκρανία, η Τουρκία θέλει να μας αφανίσει.
Πιο εύστοχη θα ταν η σύγκριση με την πατρωνία των Δυνάμεων από την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Οποιαδήποτε αψήφησή τους σε θέματα εξωτερικής πολιτικής έφερνε αποκλεισμό των λιμανιών μας. Ξέρεις καλά ιστορία, είμαι σίγουρος γνωρίζεις για την τρομερή πείνα, τους θανάτους στο δρόμο και τον βομβαρδισμό της Αθήνας το 1916-17 λόγω του ναυτικού αποκλεισμού του Πειραιά από την Αντάντ. Και πολλές άλλες φορές το ίδιο.
Γενικότερα πάντως, απ το συγκεκριμένο θέμα αναφύεται ένα γενικότερο φιλοσοφικό, που αναλύεται εν τέλει στο πρόβλημα του νοήματος της ζωής. Από ψυχολογική άποψη, συμφωνώ ότι οι άνθρωποι λειτουργούν με βάση τη θεωρία για την αφηγηματική αντίληψη της ζωής. Η ζωή μας είναι η προσωπική μας ιστορία, μέσα στην οποία αναλαμβάνουμε ρόλους και πράττουμε όπως πιστεύουμε ότι πρέπει να πράττει όποιος έχει αυτούς τους ρόλους στις συγκεκριμένες περιστάσεις, ώστε η ιστορία του να έχει συνοχή, να νοηματοδοτηθεί και εν τέλει να καταξιωθεί. Στοχεύουμε σε μια ζωή-αφήγημα με νόημα και πληρότητα, που αξίζει κανείς να τη ζει.
Εδώ λοιπόν έχουμε σύγκρουση περιεκτικών δογμάτων όπως έλεγε ο Ρωλς. Δηλαδή υποκειμενισμούς που δεν επιδέχονται τιμές αλήθειας. Ο καθένας επιλέγει τη δική του ιστορία και δρα με βάση αυτήν. Κάποιοι θεωρούν ότι η ιστορία τους θα είναι πιο πλήρης και άξια να τη ζήσεις αν πεθάνουν στον πόλεμο υπερασπιζόμενοι την πατρίδα. Η αυτοθυσία είναι η αυλαία της αυτόνομα επιλεγείσας ιστορίας τους. Άλλοι θεωρούν πως η ιστορία τους θα νοηματοδοτηθεί από την ατομική αυτοεκδίπλωση σε άλλους τομείς, προϋπόθεση της οποίας είναι η επιβίωση από τον πόλεμο, η έλλειψη αυτοθυσίας.
Οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ουκρανία, με βάση τη συμμετοχή στον πόλεμο, πιστεύω θεωρούν ότι η ιστορία τους δεν ολοκληρώνεται με την αυτοθυσία για την πατρίδα. Υπάρχουν σπουδαιότερα πράγματα στη ζωή από τη μετατροπή τους σε γρανάζια των συμφεροντολογικών μηχανών των αλαζονικών υπερδυνάμεων. Θέλουν να επιβιώσουν για να αυτοολοκληρώθουν και να ζήσουν πλήρως κάνοντας άλλα πράματα. Γι αυτό πιστεύω πρέπει να παραδοθούν όσο γίνεται νωρίτερα με τις μικρότερες απώλειες, να συσταθεί μια τύποις ουδέτερη κυβέρνηση που θα κάνει μεν τα θελήματα της Ρωσίας στην εξωτερική πολιτική, αλλά θα εξασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών ώστε να εκδιπλώσουν την ιστορία που έχουν επιλέξει.
