Ξέρεις καμιά φορά οι άνθρωποι φοβούντε να μιλήσουν για αυτό για να μην έχουν σκιές στην οικογένια, πάντως η συγκεκριμένη μηλάει πολύ και την καταλαβένει ο άντρας της απλά φοβάτε μην τον επιβαρίνει, μην γίνει φορτική και χάσει για μια κακή εμπειρία έναν τέλειο άνθρωπο
Με προλαβε αυτο το ποστ σου (και ποσα αλλα μετα...
) και δεν απαντησα -υποθετικα- στο γιδι.
Απλουστατα θα ελεγα και θα σε ρωταγα αν οντως της εχει δειξει ο αντρας της οτι με το να του μιλαει - ακομα και συνεχεια- για αυτο μπορει να του την εδινε και να εφευγε.
Γιατι απο το να της εχει δειξει τετοια σημαδια ο ανθρωπος, μεχρι το οτι η ιδια φοβαται μπας και γινει αυτο και μπλα μπλα...απεχει το ενα απο το αλλο απειρα χιλιομετρα.Κι ετσι αδικα πολλες φορες κακολογειται και ο συντροφος.
(
Δεν μιλαω για εσενα γιδι και οτι τον κακολογησες.Ετσι κι αλλιως το ποστ σου υποθετικο ηταν λογικα ε.
Γενικα μιλαω.)
Απο εκει και περα καποτε πρεπει να σταματησει στην Ελλαδα και ειδικα στην επαρχια (κι εγω Μανια μου απο επαρχια ειμαι και ξερω...), αυτο το ηλιθιο φαινομενο "στιγματισμου" οποιοιδηποτε μπορει να ζητησει καποια επαγγελματικη βοηθεια.
ειτε αυτο λεγεται ψυχολογος,ειτε ψυχιατρος(ακομα στην Ελλαδα αν πουμε οτι παμε σε ψυχιατρο σου κολλανε ταμπελα οτι εισαι τρελος), ειτε λεγεται γυναικολογος κτλ κτλ.
Επιτελους οι αντιληψεις πρεπει να αλλαξουν.
Εγω παλι αν ημουν συντροφος της θα πηγαινα μαζι της στο ψυχολογο και θα την συνοδευα σε ολα της τα ραντεβου.Μονο και μονο για ψυχικη υποστηριξη.Κι ας περιμενα στο παρκινγκ που λεει ο λογος.
Οσα και αν προσφερει το διαδικτυο ή ακομα και ο συντροφος σε τετοια βαθια τραυματα (και η κοπελα δεν περασε και το χειροτερο δυνατον.Πολυ δικο μου ατομο -πιο δικο μου δεν γινεται- στην εφηβεια του παραλιγο να πεσει θυμα βιασμου.
Απλως την κοπελα την "στιγματισε" το γεγονος και γνωμη μου ειναι οτι πλεον καποιος ειδικος θα καταφερει να την βοηθησει ουσιαστικα.
Τετοια τραυματα οταν μενουν μεσα σου και δεν εκτονωνονται γινονται ολο και πιο βαθεια.
Φιλικα παντα τα παραπανω Μανια μου ετσι.Και με καθε συμπαθεια και συμπονια προς την κοπελα.
