Ας απανήσω κι εγώ:
Γύρω στα 8 μου είχα ανακαλύψει στο συρτάρι του σαλονιού κάτι τέτοιες ταινίες, τις οποίες είχαν ξεχάσει οι γονείς μου. Φυσικά σαν πάντα περίεργο παιδάκι τις είδα, και μάλιστα κάλεσα και την κολλητή μου να τις δει και αυτή! Απο τότε έψαξα και βρήκα κι άλλες που είχαν (ο θείος μου είχε τότε εταιρεία με κασέτες (όχι μόνο τέτοιου είδους) και τους έδινε αρκετές, θέλανε δεν θέλανε, όπως έμαθα αργότερα

) και σε ένα χρόνο είχα δει τα άπαντα της τσόντας κινηματογραφημένα! Πιο πολλές τσόντες είδα πριν τα 10, παρά συνολικά απο τότε μέχρι σήμερα!