Σαν μεταπτυχιακός φοιτητής που είμαι θα έπρεπε να πληρώνομαι. Όμως ο λογαριασμός δεν επαρκεί ούτε για το ηλεκτρικό ρεύμα του Πανεπιστημίου. Εκεί φτάσαμε αλλά όχι με αποκλειστική ευθύνη του κράτους όσο της κακοδιοίκησης του Πανεπιστημίου διαχρονικά (χωρίς να εξαιρώ και την παρούσα Διοικητική αρχή, που είναι από όσο λένε, κυβερνητικά ευνοούμενη). Έπρεπε να μπούμε σε εποπτεία ΔΝΤ για να βάλουν φωτοκύτταρα στις αίθουσες και διαδρόμους έτσι ώστε να σβήνει το φως σε νεκρές ώρες. Πράγματα απλά και λειτουργικά αλλά με έλλειψη πρωτοβουλίας. Από την άλλη ένα θετικό που αποκόμισα είναι το υψηλό επίπεδο σπουδών σε σχέση με αντίστοιχα προγράμματα στο εξωτερικό σε ποιοτικά στοιχεία, κυρίως διδακτέας ύλης, εργασιών και δυσκολίας των εξεταζόμενων θεμάτων ή προφορικών ερωτήσεων. Το μείον είναι η ανεπαρκής υποδομή από το προπτυχιακό επίπεδο πράγμα που σημαίνει ότι θέλει προσωπικό αγώνα πολλών ταχυτήτων, για κάποιον πτυχιούχο που θέλει να συνεχίσει σε μεταπτυχιακό επίπεδο ακόμη και στο ίδιο Τμήμα (που αποφοίτησε) για να φτάσει στο μεταπτυχιακό δίπλωμα!
Υπάρχει χάσμα νοοτροπίας και λειτουργικότητας. Τα μεταπτυχιακά προγράμματα στο Πανεπιστήμιο Πατρών είναι χωρίς δίδακτρα. Αυτό έχει επιπτώσεις στο τρόπο που αντιμετωπίζονται οι μεταπτυχιακοί φοιτητές. Επιπρόσθετα, ένα θετικό στοιχείο είναι το επικουρικό έργο σαν πρακτική εξάσκηση εντός αίθουσας διδασκαλίας (με τη μέθοδο του δόκιμου εκπαιδευτικού δηλαδή, καθ' ολοκλήρου επίβλεψη και συνεργασία άψογη με τον διδάσκοντα του μαθήματος). Στο θέμα της πληρωμής υπάρχει πρόβλημα που εμπίπτει στα κονδύλια που δεν υπάρχουν ή αν υπάρχουν, οι μισθοί λόγω των συμβάσεων έργου που υπογράφει ο μεταπτυχιακός φοιτητής (με εργοδότη το Πανεπιστήμιο) δίνονται ετεροχρονισμένα. Υπάρχει μια ασυνέπεια του Πανεπιστημίου με την αγορά εργασίας, κυρίως στον δημόσιο τομέα. Δεν υφίσταται πρακτική για φοιτητές σε δημόσια σχολεία πλην του Τμήματος Παιδαγωγικού ή κάποιων άλλων Τμημάτων μεμονωμένα όμως. Γνωρίζω ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και για τις δημόσιες υπηρεσίες του ευρύτερου τομέα. Είναι και ένας λόγος που το δημόσιο είναι κέντρο κομματικής πολιτικής ενώ θα έπρεπε να είναι κέντρο καινοτομίας με άμεση συμμετοχή και φοιτητών όπως γίνεται στο εξωτερικό.
Στο εξωτερικό θα είχα πλεονεκτήματα ως προς το κομμάτι της πρακτικής και της πληρωμής μόνο. Εκεί έχουν συνέπεια. Σ' αυτό εννοείται η εμπειρία από εταιρίες, βιομηχανίες, ... που η χώρα μας δεν διαθέτει. Γενικά στο πρακτικό μέρος των σπουδών. Στο εξωτερικό δίνουν περισσότερη βάση στην εργασιακή ένταξη (ακόμη και με κόστος στην ποιότητα των μαθημάτων).
Ο μύθος...του εξωτερικού ή άγνοια δική μας;
Σε αντίστοιχο μεταπτυχιακό μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο Παν.Manchester, είδα ότι το πρόγραμμα που προσφέρουν (με δίδακτρα) παρέχει ότι διδάχτηκα σε ύλη στην προπτυχιακή κατεύθυνση 3ου-4ου έτους σπουδών μου. Δεν είδα απλά την ύλη. Έριξα βάση και στο επιπλέον υλικό που δίνουν σε φοιτητές (που φαίνεται στη σελίδα του κάθε μαθήματος / διδάσκοντα).
Αντίστοιχου επιπέδου με το πρόγραμμα που είμαι, θα έβαζα το μεταπτυχιακό πρόγραμμα στην Oξφόρδη: ίδια μαθήματα, ίδια ύλη, ίδια βιβλιογραφία μελέτης, παρόμοιες εργασίες (πιο εύκολες, πιο συγκεκριμένες σε σχέση με εμάς και άλλη δομή του προγράμματος σπουδών - κατανομή μαθημάτων σε εξάμηνα κλπ). Η διαφορά όμως είναι στο management και στη διαφήμιση που κάνουν τα εκεί Πανεπιστήμια σε σχέση με το συγκεκριμένο Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Πουλάνε καλά το "προϊόν" τους ακριβά μεν χωρίς να δίνουν βάση πάντα κατ' αναλογία στην ποιότητα. Καλύπτονται από το brand name, την ιδιωτική εξωτερική χρηματοδότηση, την απουσία κομματικού κράτους, αλλά το ζητούμενο: αν θα μάθει ο φοιτητής είναι θέμα φοιτητή και μόνο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
