Λοιπον, αυτη η περιοδος ειναι απο τις δυσκολοτερες αν οχι η δυσκολοτερη.
Πρωτον γιατι δινω Πανελληνιες και εχω κουραστει ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ πολυ ακομα και αν δεν ειμαι αριστη μαθητρια. και δεν με κουραζει τοσο το διαβασμα που εχω, οσο αυτη η ανυποφορη ρουτινα που ζω καθημερινα. Δεν εχω χρονο για τον εαυτο μου. Παντα πρεπει να προχωραω και να τα αφηνω ολα πισω μου.
Δευτερον και κυριοτερο ειναι οτι πριν απο 1 μηνα περιπου χωρισα οριστικα με τον φιλο μου. Ειμασταν μαζι απο τον Μαρτιο του 2012 εως τα τελη Ιανουαριου του 2015 με εξαιρεση 2 μηνες το φετινο καλοκαιρι. Βασικα απο περυσι την ανοιξη αρχισαν τα προβηματα.. εχω δωσει τοσα πολλα στη σχεση αυτη και πιστευω οτι τελειωσε πολυ αδοξα. Εκανα τα παντα για να κρατησω μια σχεση που αμφιβαλλω αν επρεπε να τα κανω ολα αυτα. Συγχωρεσα πολλες φορες, εδωσα ευκαιριες, αγνοησα πραγματα αλλα εως ενα σημειο. Βαρεθηκα να ειμαι χαλια και τελικα κατεληξα στο συμπερασμα οτι εγω και αυτος θελουμε διαφορετικα πραγματα απο τη σχεση. Το περιεργο ειναι πως ακομα-αν και δεν ειμαι ερωτευμενη πλεον μαζι του- τον αγαπαω ακομα παρα πολυ. Κριμα που τελειωσε ολο αυτο ετσι γιατι εγω ειχα και αλλα πραγματα να δωσω,απλα δεν μπορεσα! Και φυσικα αυτο εχει επιδραση στα μαθηματα μου. Τις τελευταιες εβδομαδες ομως καταφερα να αφοσιωθω στα μαθηματα για να ξεχαστω. Συγνωμη αν κουρασα με το μεγαλο ποστ.
**Ειναι η πρωτη φορα που γραφω στο φορουμ για ενα τοσο προσωπικο μου θεμα, αλλα δεν αντεχα πια..ηθελα να το μοιραστω.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
