Καλέ δε διαφωνώ, κι εμένα με έχει σώσει η σιτρονέλα, λάτρης του κάμπινγκ γαρ.
Αλλά ότι κάθε φορά που τη χρησιμοποιώ χρειάζομαι διάστημα προσαρμογής της μύτης μου είναι μία αλήθεια.
Και για το ερώτημα: Είμαι του κάμπινγκ γενικά από τον 2ο περίπου χρόνο της γέννησης μου. Τις όμορφες εποχές που είχα πολύ χρόνο πήγαινα για ένα τουλάχιστον μήνα. Κόσμος έφευγε, κόσμος ερχόταν, εμείς... εκεί! Βέβαια κάπου στο ενδιάμεσο κάνω μία-δυο πάυσεις για μία βραδία "πολιτισμού" με ζεστό νερό και μαλακό στρώμα, αλλά ίσα ίσα για να αποφύγω τους μύκητες κοκ.
Αυτό βεβαίως δε σημαίνει ότι δεν απολαμβάνω ένα περιποιημένο δωμάτιο με όλες τις ανέσεις του σε ένα τέλειο ξενοδοχείο, αλλά σίγουρα το καλοκαίρι μου το έχω συνδυάσει με άμμο ανάμεσα στα δάχτυλα και ατελείωτες ώρες ανυπαρξίας κάτω από τον ήλιο και δίπλα στο φορητό μου σπίτι (μαζί με το φορητό μου ενίοτε

) μαζί με καλή παρέα που ζει επίσης την ανυπαρξία της δίπλα στη θάλασσα.