Καλησπέρα. Ειπώθηκαν πολλά τα οποία δεν ξέρω αν στέκουν...Αν κάποιος είναι γιατρός (εγώ δεν είμαι) ας επιβεβαιώσει (κοιτώντας τα βιβλία του - γιατί εγώ άνοιξα τα δικά μου για να γράψω) τα παρακάτω:
Η MS (Multiple Sclerosis), όπως σωστά είπε ο epote, είναι όντως η απομυελύνωση των Νευρώνων. Μερικά για την ασθένεια: (Δουλεύω αυτόν τον καιρό στο τμήμα μαγνητικού τομογράφου ενός μεγάλου κέντρου, και καταλαβαίνετε οτι έχω διαβάσει πολλά, και έχω ΔΕΙ και πολλά περιστατικά ms τον τελευταίο καιρό).
Λοιπόν.
Η πιο συχνή ηλικία εμφάνισης MS είναι τα 20-40 χρόνια. Νέα παιδιά είναι κυρίως τα θύματα της ύπουλης αυτής ασθένειας, η οποία,
δεν είναι κληρονομική, δεν είναι ούτε αναγκαία, ούτε γνωρίζουμε τους παράγοντες που την προκαλούν, ώστε να τους ανατρέψουμε. Σταδιακά, ανάλογα φυσικά με την περίπτωση κάθε φορά, η μυελίνη γύρω από τα νεύρα φεύγει, με αποτέλεσμα, την ολική/μερική παράλυση, πολλών, όλων, λίγων νεύρων. Οφείλεται προφανώς σε εγκεφαλική βλάβη, δημιουργούνται εστίες MS στον εγκέφαλο, οι οποίες είναι εμφανείς μόνο σε MRI εγκεφάλου.
Μπορείτε να δείτε πως μοιάζει η MRI ενός εγκεφάλου με Multiple Sclerosis...
Οι "ασπρίλες" που βλέπετε, είναι ακριβώς οι μη-φυσιολογικές εστίες της MS. Διακρίνονται από άλλες βλάβες είτε με βιοψία, είτε με Μαγνητική Φασματοσκοπία, αλλά αυτά είναι απλώς λεπτομέρειες. Η εικόνα είναι χαρακτηριστική.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν, μουδιάσματα (έντοντα και σταθερά στα άκρα), αδυναμία κινήσεων, αδυναμία / ευαισθησία όρασης, πόνους σε νευρικά σημεία, αστάθεια βάδισης και λόγου, πονοκεφάλους μετωπιαίου λοβού, ίσως νευρικούς σπασμούς,
διπλωπία και πολλά άλλα. Γενικά πολλά συμπτώματα τα οποία πιθανόν και να οδηγούν σε διαφοροδιαγνώσεις...γιαυτό πολλές φορές είναι δύσκολη η διάγνωση.
Συνήθως η MS έχει "κρίσεις". Δηλαδή, είναι δυνατόν η πορεία ενός ατόμου να είναι απολύτως φυσιολογική, η ζωή του να είναι *σχεδόν* τέλεια, απλά να παρουσιάζει από καιρού εις καιρόν κρίσεις. Από την άλλη, είναι δυνατόν να οδηγηθεί μετά από κάποια ηλικία σε αναπηρική καρέκλα, ακόμα και σε επίπεδα να μην μπορεί να τραφεί ή να περπατήσει...Υπάρχουν φυσικά και οι ενδιάμεσες καταστάσεις, μια έτσι, μία αλλιώς.
Δεν υπάρχει πρόληψη. Δεν υπάρχει θεραπεία. Χορηγούνται διάφορα κορτικοειδή ή και άλλες ιντερφερόνες για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων, όταν αυτά συμβούν, ή και προληπτικά.
"Τι μας λες τώρα! Χεστήκαμε από το φόβο μας! Να τρέξω να κάνω MRI να δω αν έχω MS! Θα φανεί, δεν θα φανεί;;;"
Φυσικά θα φανεί. Αλλά κάτι τέτοιο απλώς δεν έχει νόημα. Διότι κάνετε σήμερα, βγαίνετε καθαροί, και σε 10 μέρες έχετε MS. Δεν έχει νόημα να φοβόμαστε, απλά να προσευχόμαστε να μη μας τύχει. . . . .
