Προς io-io
io-io
Δεν εχω αλλο τροπο να σου αποδειξω οτι αυτο που λες ειναι λαθος, εκτος απο αυτον:
Εστω οτι εχεις δυο σημεια το ενα διπλα στο αλλο οπως λες. Με μηδενικη αποσταση, αλλα χωρις να ειναι το ιδιο σημειο, να εφαπτονται δηλαδη, συμφωνα με τη δικη σου ορολογια. Εαν το ενα σημειο εχει συντεταγμενες (0,0) στο R^2, ποιες ειναι οι συντεταγμενες του δευτερου σημειου?
Ειναι απλα τα πραγματα. Φανταζομαι οτι ο λογος που νομιζεις οτι υπαρχει τετοια εννοια "εφαπτομενα αλλα διαφορετικα σημεια" ειναι επειδη τα φανταζεσαι σαν δυο κουκιδες. Εκει κολλαει και το οτι το σημειο δεν εχει διαστασεις!
io-io αυτή είναι η θέση - καταφύγιο που έπρεπε να αναπτύξεις από την αρχή και την οποία σου είπα ότι περίμενα. Σου το γνωρίζω απλά, ότι για πρώτη φορά έκανα αυτήν ακριβώς τη συζήτηση με τον καθηγητή του πολυτεχνείου κύριο Ευγένιο Αγγελόπουλο πριν 3 χρόνια (που ήταν παρών στην επιτροπή Ευκλείδης Β΄ όταν με κάλεσαν) και έκτοτε την έχω επαναλάβει αρκετές φορές. Βέβαια αυτά που θα σου πω πιο κάτω, κλείνουν το θέμα (τουλάχιστον το έκλεισαν δια της σιωπής στους άλλους συνομιλητές μου μαθηματικούς, αλλά εσύ - ή όποιος άλλος - μπορείς αν έχεις επιχειρήματα να το συνεχίσεις και να τους δώσεις φωνή).
Πριν σου αναπτύξω την απάντησή μου θέλω να σου πως τα εξής επί μέρους:
α. Στο προηγούμενο μήνυμά σου, μου είχες ζητήσει να σου παραθέσω τις απόψεις μου με μαθηματικό τρόπο και το έκανα με την υπόδειξη του εσωτερικού σημείου Β σε σχέση με το ΑΓ. Τώρα όμως βλέπω ότι με αντιμετωπίζεις με το επιχείρημα «φαντάζομαι ότι φαντάζεσαι και νομίζω ότι νομίζεις». Βρίσκεις ότι έχουν την ίδια αποδεικτική ισχύ τα επιχειρήματά μας;
β. Θα σου αποδείξω ότι εφαπτόμενα σημεία υπάρχουν και μόνο με θεληματικό κλείσιμο των ματιών δεν τα αναγνωρίζουμε, ανεξάρτητα από το αν προβλέπονται από τον Ευκλείδη (που προβλέπονται). Αν ρωτήσω ποιο αξίωμα απαγορεύει στον γεωμέτρη να θεωρεί σημεία εφαπτόμενα σε βεβαιώνω ότι δεν θα το βρεις. Ένα τέτοιο αξίωμα θα μπορούσε μέσα στα πλαίσια της Ευκλείδειας γεωμετρίας να στηρίξει την άποψή σου ότι δεν υπάρχουν εφαπτόμενα σημεία, γιατί η απλή και αστήρικτη αξιωματικά γνώμη, δική σου ή δική μου, δεν γίνεται αποδεικτή από τη γεωμετρία και γενικότερα από τα μαθηματικά. Επιπλέον θα πρέπει να βρεις ένα ακόμα αξίωμα που να λέει ότι σημεία που εφάπτονται ταυτίζονται. Χρειάζεσαι δηλαδή δύο αξιώματα.
Το εξωτερικό τετράγωνο σημειοσύνολο, τι σχέση έχει με το απείρου μεγέθους σημειοσύνολο του επιπέδου επί του οποίου το έχουμε εγγράψει; Τα "οριακά" σημεία του, εφάπτονται ή ταυτίζονται με τα σημεία του επιπέδου που το περιέχει; Μήπως απέχουν μεταξύ τους μηδενικά; Δηλαδή μήπως όπου τελειώνει το τετράγωνο, σαν συνεχές αρχίζει το επίπεδο που το περιέχει, χωρίς να παρεμβάλεται απόσταση μεταξύ τους ή έχοντας μεταξύ τους μηδενική απόσταση και χωρίς να υπάρχουν διαδοχικά σημεία παρά μόνο συνεχή; Που στηρίζεσαι και λες ότι δεν υπάρχουν σημεία που απέχουν μηδενικά χωρίς να ταυτίζονται; Μήπως πρόκειται ακριβώς για αυτό που ονομάζω εφαπτόμενα και μου αποδίδεις την ορολογία; Κάθε εσωτερικό τετράγωνο του εξωτερικού (του παραπάνω σχήματος) δεν εφάπτεται δια των "οριακών" σημείων του με τα σημεία του εξωτερικού του τετραγώνου που το περιέχει; Πως θα πούμε λοιπόν ότι δεν υπάρχουν εφαπτόμενα σημεία όταν διαπιστώνουμε ότι ΚΑΙ ΜΗΔΕΝΙΚΑ ΑΠΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ;
Ας πάμε όμως στο αξίωμα:
Κάθε ευθεία ε ορίζει στο επίπεδο δύο σχήματα Π1 και Π2 με τις εξής ιδιότητες:
Κάθε σημείο που δεν ανήκει στην ε ανήκει σε ένα μόνο από τα Π1, Π2.
…..
…..
Το σύνολο των σημείων του Π1, μαζί με τα σημεία της ε λέγεται ημιεπίπεδο με ακμή ε. Το σύνολο των σημείων του Π2, μαζί με τα σημεία της ε λέγεται ημιεπίπεδο Π2 με ακμή ε. Τα ημιεπίπεδα Π1 και Π2 λέγονται αντικείμενα ημιεπίπεδα.
Η ε ευθεία σαν ακμή του Π1 και ακμή του Π2 συγχρόνως (ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΑ), απέχει μηδενικά από τα εσωτερικά σημεία αμφότερων των αντικείμενων ημιεπιπέδων. Εάν τώρα θεωρήσουμε ότι δεν υπάρχουν εφαπτόμενα σημεία η ε πρέπει να ταυτίζεται συγχρόνως και με τα εσωτερικά σημεία του Π1 και του Π2. Αυτό συνεπάγεται ότι τα εσωτερικά σημείων των αντικείμενων ημιεπιπέδων που ταυτίζονται με την ε, πρέπει να ταυτίζονται και μεταξύ τους. Όμως αυτό είναι άτοπο. Αντιφάσκει στην ιδιότητα «Κάθε σημείο που δεν ανήκει στην ε ανήκει σε ένα μόνο από τα Π1, Π2».
Μόνο αν θεωρήσουμε ότι υπάρχουν εφαπτόμενα εσωτερικά σημεία του Π1 με την ε και συγχρόνως εφαπτόμενα εσωτερικά σημεία του Π2 με την ε, εξαφανίζεται το άτοπο. Αλλιώς το Π1 και Π2 θα έχουν κοινά σημεία δηλαδή σημεία που ανήκουν και στο Π1 και στο Π2 κατά αντίφαση προς την αναφερόμενη ιδιότητα.
Αυτά σχετικά με το παραπάνω αξίωμα.
Ας πάμε τώρα στα δικά σου θέματα io-io.
ΕΠΙ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΟΥ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ
Θέμα πρώτο:
Λες: συμφωνα με τη δικη σου ορολογια (περί εφαπτόμενων σημείων)
Λέω:
Στοιχεῖα Εὐκλείδου δ΄
[Βιβλίον IV]
Ὅροιζ΄ [7].
α΄ [1]. Σχ
ῆμα ε
ὐθ
ύγραμμον ε
ἰς σχ
ῆμα ε
ὐθ
ύγραμμον
ἐγγρ
άφεσθαι λ
έγεται,
ὅταν
ἑκ
άστη τ
ῶν το
ῦ ἐγγραφομ
ένου σχ
ήματος γωνι
ῶν
ἑκ
άστης πλευρ
ᾶς το
ῦ, ε
ἰς
ὃ ἐγγρ
άφεται,
ἅπτηται.
β΄ [2].Σχ
ῆμα δ
ὲ ὁμο
ίως περ
ὶ σχ
ῆμα περιγρ
άφεσθαι λ
έγεται,
ὅταν
ἑκ
άστη πλευρ
ὰ το
ῦ περιγραφομ
ένου
ἑκ
άστης γων
ίας το
ῦ, περ
ὶ ὃ περιγρ
άφεται,
ἅπτηται.
γ΄ [3]. Σχ
ῆμα ε
ὐθ
ύγραμμον ε
ἰς κ
ύκλον
ἐγγρ
άφεσθαι λ
έγεται,
ὅταν
ἑκ
άστη γων
ία το
ῦ ἐγγραφομ
ένου
ἅπτηταιτ
ῆς το
ῦ κ
ύκλου περιφερε
ίας. δ΄ [4].Σχ
ῆμα δ
ὲ ε
ὐθ
ύγραμμον περ
ὶ κ
ύκλον περιγρ
άφεσθαι λ
έγεται,
ὅταν
ἑκ
άστη πλευρ
ὰ το
ῦ περιγραφομ
ένου
ἐφάπτηταιτ
ῆς το
ῦ κ
ύκλου περιφερε
ίας. ε΄ [5]. Κ
ύκλος δ
ὲ ε
ἰς σχ
ῆμα
ὁμο
ίως
ἐγγρ
άφεσθαι λ
έγεται,
ὅταν
ἡ το
ῦ κ
ύκλου περιφ
έρεια
ἑκ
άστης πλευρ
ᾶς το
ῦ, ε
ἰς
ὃ ἐγγρ
άφεται,
ἅπτηται.
ς΄ [6]. Κ
ύκλος δ
ὲ περ
ὶ σχ
ῆμα περιγρ
άφεσθαι λ
έγεται,
ὅταν
ἡ το
ῦ κ
ύκλου περιφ
έρεια
ἑκ
άστης γων
ίας το
ῦ, περ
ὶ ὃ περιγρ
άφεται,
ἅπτηται.
ζ΄ [7]. Ε
ὐθε
ῖα ε
ἰς κ
ύκλον
ἐναρμόζεσθαιλ
έγεται,
ὅταν τ
ὰ π
έρατα α
ὐτ
ῆς
ἐπ
ὶ τ
ῆς περιφερε
ίας
ᾖ το
ῦ κ
ύκλου.
Δική μου λοιπόν βρίσκεις ότι είναι η ορολογία περί εφαπτόμενων σημείων [(απτόμενων ή εφαπτόμενων ή σημείων που μεταξύ τους εφαρμόζουν (
ἐναρμ
όζεσθαι
)] io-io; Βλέπεις πουθενά να αναφέρει ο ίδιος
ο Ευκλείδης στα Στοιχεία του, ότι τα σημεία που άπτονται ή εφάπτονται ή εφαρμόζουν μεταξύ τους, είναι
κοινά; Μήπως η αναφορά μου σε εφαπτόμενα (ή απτόμενα ή εφαρμοζόμενα) σημεία, είναι
ευκλείδεια αξιωματική ορολογία; Γιατί λες ότι είναι δική μου ορολογία; Για πρόσεξε τι λέει ο Ευκλείδης. Αναγνωρίζει σαν εφαπτόμενα τα εγγεγραμμένα σχήματα και βέβαια η επαφή γίνεται μέσω σημείων αδιακρίτως αν πρόκειται για ευθύγραμμα σχήματα μεταξύ τους ή για κύκλο που εφάπτεται με ευθεία. Πρόκειται για αξιώματα io-io και δεν έχουμε δικαίωμα να κρίνουμε την ορθότητά τους ή
να τα επαληθεύσουμε, κατ` εξαίρεση, επειδή δεν μας αρέσει ή να βάλουμε το «χεράκι» μας να τα «διορθώσουμε» μέσω της μετάφρασης, ώστε να έχουμε αρεστά αποτελέσματα κατά τη δική μας κρίση. Τα αξιώματα ούτε αποδεικνύονται, ούτε δέχονται τις όποιες «βελτιώσεις» εντός του αξιωματικού συστήματος το οποίο δημιουργούν, ούτε από τον ίδιο τον διαμορφωτή του αξιωματικού συστήματος, δηλαδή τον Ευκλείδη εν προκειμένω, που δεν τα διόρθωσε βέβαια ο άνθρωπος σύμφωνα με τις δικές μας απόψεις. Δεν είναι ευκλείδεια ορθός ο ορισμός που περιέχεται στα σχολικά και μη σχολικά εγχειρίδια (κατά μετάφραση των Στοιχείων του Ευκλείδη και χωρίς να ευθύνεται ο Ευκλείδης για τις μεταφραστικές επιδόσεις μας) περί κοινού σημείου στη σχέση επαφής κύκλου και ευθείας, που αναγνωρίζει το σημείο σαν ταυτισμένο ή κοινό.
Παραβιάζονται όλα τα αξιώματα του Βιβλίου IV io-io, αν δεν δεχθούμε ότι προβλέπονται απτόμενα ή εφαπτόμενα ή εφαρμοζόμενα σημεία.
Το κοινό σημείο έχει δικό του ορισμό στην ευκλείδεια γεωμετρία και ορίζεται ως:
Οι ευθείες ε και ε΄ που έχουν κοινό μόνο το σημείο Α, λέμε ότι τέμνονται στο Α, το οποίο λέγεται σημείο τομής τους.
Το κοινό σημείο τομής αναγνωρίζεται αξιωματικά
ΜΟΝΟΝ όταν υπάρχει τομή και όχι επαφή. Η εφαπτόμενη κύκλου ευθεία ε, αξιωματικά δεν τέμνει τον κύκλο. Ο Ευκλείδης λέει εφάπτεται. Ο ορισμός πάσχει από μεταφορά στη μετάφραση με σκοπό την «βελτίωσή» του από τον ημιμαθή Ευκλείδη!!!!
Πουθενά ο Ευκλείδης δεν λέει ότι τα εφαπτόμενα είναι κοινά σημεία, ούτε όταν θεωρούμε ευθεία εφαπτόμενη κύκλου. ΠΟΥΘΕΝΑ. Ο υπάρχων ορισμός παραβιάζει το αξιωματικό σύστημα κρυπτόμενος στην μετάφραση του αρχαίου κειμένου στα νέα ελληνικά. Το αξιωματικό σύστημα, δεν μπορεί να το παραβιάσει ούτε ο ίδιος ο Ευκλείδης σαν φυσικό πρόσωπο, διότι αυτό, είναι κατά αυτονομία ισχυρότερο από την όποια κατοπινή του γνώμη. Ισχύει ότι ισχύει με τον νόμο. Ούτε ο νομοθέτης είναι ισχυρότερος από τον ισχύοντα νόμο επειδή τον έφτιαξε. Περί αυτού πρόκειται για να μη δημιουργούνται απορίες του τύπου «μα, καλά ο Ευκλείδης παραβιάζει ο ίδιος το αξιωματικό του σύστημα;». Τίποτα δεν είναι πιο ανθρώπινο και πιο κοινό από τα να κάνει ο καθένας μας λάθος. Δεν υπάρχουν πάπες και θεοί στα μαθηματικά io-io.
Θέμα δεύτερο
Λες: Εαν το ενα σημειο εχει συντεταγμενες (0,0) στο R^2, ποιες ειναι οι συντεταγμενες του δευτερου σημειου?
Λέω: Ο Ευκλείδης είχε υπόψη του τον Ντε Καρτ και τον Φερμά io-io; Δεν έχω ξεκαθαρίσει σαφέστατα ότι βρισκόμαστε στην Ευκλείδεια γεωμετρία; Όταν βρισκόμαστε αυστηρά μέσα στην συνθετική ευκλείδεια γεωμετρία μπορείς να επικαλείσαι την αναλυτική; Ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα πρώτα στη συνθετική και μετά θα δούμε τις δυνατότητες της αναλυτικής. Θα σου πω κάτι. Αν απαντήσεις στο ερώτημα αν δύο ευθύγραμμα τμήματα που τέμνονται, αξιωματικά του Ευκλείδη, αποτελούν ή όχι επιφάνεια (δεν είναι δηλαδή, ούτε σημείο που δεν έχει κανένα μέγεθος, ούτε γραμμή που έχει μόνο μήκος ενώ άλλη πιθανότητα δεν υπάρχει) τότε θα δεις ότι δεν υπάρχει σημείο 0 (δηλαδή μέρος ουθέν) στην τομή των συντεταγμένων. Απάντησε και θα σου το αποδείξω τάχιστα ότι η αναλυτική γεωμετρία στηρίζεται σε ένα σφάλμα αντίληψης των μαθηματικών διαχρονικά, που ταυτίζει το σημείο μέρος ουθέν (αρχική έννοια) με το κοινό σημείο τομής ευθειών (έχει άλλον ορισμό δικό του στην Ευκλείδεια γεωμετρία το σημείο τομής, όπως τον παρέθεσα πιο πάνω), οπότε η αναλυτική γεωμετρία δεν μπορεί να «σταθεί» αν ΠΡΩΤΑ δεν ορίσει δική της αρχική έννοια περί σημείου την οποία στερείται και χρησιμοποιεί την ευκλείδεια.
Θέμα τρίτο
Λες: Φανταζομαι οτι ο λογος που νομιζεις οτι υπαρχει τετοια εννοια "εφαπτομενα αλλα διαφορετικα σημεια" ειναι επειδη τα φανταζεσαι σαν δυο κουκιδες. Εκει κολλαει και το οτι το σημειο δεν εχει διαστασεις!
Λέω: Η φαντασία δεν είναι κακή, αρκεί να μη τη συγχέουμε με την πραγματικότητα και ιδίως να μη τη χρησιμοποιούμε να φανταζόμαστε τι φαντάζεται ο άλλος, για να το χρησιμοποιούμε σαν επιχείρημα! Δεν είναι και τόσο σωστό πιστεύω (και πιστεύω επίσης ότι το καταλαβαίνεις) να μιλάς εσύ για το τι φαντάζομαι εγώ ή να λες εσύ για μένα τι λέω, χωρίς να μου λες που τα λέω. Που λέω ότι το σημείο μέρος ουθέν έχει διαστάσεις ή η ευθεία πλάτος ή περιγράφω το σημείο σαν κουκίδα εντός ή εκτός του μυαλού μου; Θεωρώ io-io το σημείο «μέρος ουθέν», ούτε κουκκίδα, ούτε φακή, ούτε καρπούζι, και σε ότι αφορά τα εφαπτόμενα που απέχουν μηδενικά και δεν ταυτίζονται - πέρα από την απόδειξη που σου έφερα με τα εσωτερικό Β του ΑΓ – θεωρώ ότι δεν έχω δικαίωμα μέσα στο αξιωματικό σύστημα να νομίζω ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει έννοια περί εφαπτόμενων σημείων, όταν μιλάνε τα αξιώματα, όπως σου έδειξα.
Αυτά io-io και σε παρακαλώ μην υποθέτεις τι ισχυρίζομαι, αλλά να μένεις σε αυτά που σου παραθέτω. Αν ισχυριστώ εγώ, ότι εσύ θεωρείς πως τη ευθεία έχει πάχος και το σημείο έχει διαστάσεις, δεν θα με ρωτήσεις που το είδα να το ισχυρίζεσαι; Θα σου αρέσει να πρέπει να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας, επειδή σου αρέσουν τα χόρτα και τα φρούτα; Εμένα γιατί με αντιμετωπίζεις με υποθέσεις επί των υποθέσεών μου καλή μου io-io;
Στη διάθεσή σου με μεγάλη μου ευχαρίστηση…