Πάντως κι εμένα πιο εύκολο μου είχε φανεί να φέρω το αυτοκίνητο από την Κέρκυρα [και αν και είχα δίπλωμα 3 χρόνια όταν πήρα αυτοκίνητο, ουσιαστικά 4 μέρες οδηγούσα όταν το έφερα], παρά να κινηθώ στην Αθήνα (και ήταν και Αύγουστος όταν το πρωτόφερα

).
Ντάξυ μερικά πράγματα μαθαίνονται με την εμπειρία. Πχ. αυτό μετο φρενάρισμα με ταχύτητες, όσο κι αν είχε προσπαθήσει ο μπαμπάς μου να μου το μάθει μόνο μόνη μου το έμαθα με τον καιρό και ειλικρινά δεν ξέρω πώς να το μεταδώσω/εξηγήσω σε κάποιον άλλο.
Από την άλλη ως νεα οδηγός στάνταρ έκανα τις μ@λκιες μου [2 μικρά τρακαρίσματα έχω στο ενεργητικό μου και τα 2 τα έκανα απανωτά με 5 και 15 ημερών αυτοκίνητο και έκτοτε τπτ], απλά αυτό που είδα είναι ότι κάποια από τα κορναρίσματα που έφαγα στην αρχή [δεν λέμε για το dt στο φανάρι

] ήταν απολύτως δικαιολογημένα

.
Όσον αφορά το "Ν" και την προσοχή, προσωπικά πάντα δίνω περισσότερο χώρο όταν βλέπω, δεν θυμώνω για τις χαμηλες ταχύτητες (τις αδικαιολόγητες), αφήνω περιθώρια να αλλάξουν λωρίδα όταν θέλουν (Εννοώ συνειδητά κόβω για να μην τον αγχωσω ακόμα και να δεν είναι απαραίτητο για να μπει στη λωρίδα μου) και γενικά ... έχω λίγο το νου μου παραπάνω

.
Αυτό που δεν δικαιολογώ [και με εκνευρίζουν εξίσου είτε "Ν" είτε ξε-"Ν"] είναι αυτό το "οδηγώ και είμαι μόνος μου στο δρόμο". Την προηγούμενη εβδομάδα πχ. ήθελα να κατέβω να χώσω μπουνιά στους οδηγούς 2 αυτοκινήτων που βρέθηκαν στο δρόμο μου. Την πρώτη φορά γιατί φτάνοντας μαζί σε διασταύρωση που είχε stop με ανάγκασε να πλακωθώ στα φρένα γιατί απλα... δεν σταμάτησε και τη 2η γιατί την ώρα που πέρναγα αποφάσισε να ...βγει από τη θέση παρκαρίσματος (χωρίς flash χωρίς τπτ)και ας ειναι καλά τα αντανακλαστικά μου που δεν βρεθήκαμε να φιληθούμε για χριστούγεννα!
Πάντως η μεγάλη διαφορά που βλέπω σε μένα σήμερα, 3,5 χρόνια από τη μέρα που οδήγησα σε σχέση με τις πρώτες φορές είναι ότι έχω πολύ καλύτερη ...αίσθηση του γύρω μου σε σχέση με την αρχή, διαβάζω το δρόμο πιο εύκολα και τελευταία συνειδητοποιήσα ότι έχω αρχίσει να είμαι και περισσότερο pro-active δλδ να ... ψυχανεμίζομαι τη μλκ του μπροστινού μου.
Αλλά αυτά, όπως και τα περισσότερα άλλωστε πράγματα, είναι καθαρά θέμα εμπειρίας και εξάσκησης...
