Τώρα λες ανοησίες, μου λες ότι κινδινεύω απ'τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας μου, ενώ, ας πούμε, απ'τον εξωτερικό κίνδυνο που είναι υπαρκτός όταν η Τουρκία είναι μια στρατιωτική χούντα όχι το '74, σήμερα, δεν κινδυνεύω καθόλου. Οι διεθνείς οργανισμοί στους οποίους ανήκει η Ελλάδα έχουν όντως ισχύ να μου εξασφαλίζουν σε ικανοποιητικό βαθμό ότι το πολίτευμα στην Ελλάδα θα διατηρηθεί. Καμία, όμως, ισχύ να μου αποδείξουν πως μια χώρα που δεν είναι καν μέλος του (δε μ'ενδιαφέρει αν λένε ότι θέλει να γίνει, αυτό μπορεί να είναι απλά μια φαντασίωση, δεν έχει ανάγκη την Ευρωπαική Ένωση η Τουρκία) αύριο δεν θα υπάρχει μια χούντα όμοια της ελληνικής του 1967, που θα επιθυμήσει, όπως ακριβώς η ελληνική του 1967, να καταλύσει το πολίτευμα μιας άλλης χώρα και να διεξάγει πόλεμο. Τι να πω, αν και, χωρίς να είμαι σπασίκλας και ξερόλας, δεν εμπιστεύομαι εύκολα, μπορώ να στηρίζω πιο πολλά στο Σύνταγμα (δεν είναι καν το ίδιο με το 1974, το γνωρίζεις αυτό) και τις Ένοπλες Δυνάμεις του δικού μου κράτους απ'οσα μπορώ να στηρίζω στην ελπίδα μη επίθεσης από μια στρατιωτική μηχανή από κείνες που έχουν αποδείξει ότι δεν έχουν και πολλές αναστολές στον πόλεμο.
Άλλο πράγμα, εντελώς, να είμαι φίλος του τουρκικού λαού (είμαι) και άλλο πράγμα να εχθρεύομαι τον τούρκικο κεμαλικό μιλιταρισμό, που εδώ που τα λέμε είναι κι εχθρός της ίδιας της Δημοκρατίας μέσα στην Τουρκία. Καμία σύγκριση. Η Τουρκία είναι υφέρπουσα στρατιωτική χούντα, η Ελλάδα έχει περάσει προ πολλού αυτό το στάδιο και δεν έχει πιθανότητες να το ξαναπεράσει στο μέλλον.