Ναι δε μιλαμε για ακραιες καταστασεις, αλλά αυτα που ειπα δεν αφορουν τις ακραιες μονο. Θα πω παρακατω.
Ασε τους απ' εξω...καμμια σχεση το πως αντιμετωπιζει και κρινει κανεις συμπεριφορες καποιας αλλης σχεσης και πως της δικης του...Και στην τελικη...ακομα και εαν τις αντιμετωπιζε το ιδιο, υποκειμενικο ειναι παλι...Και τι σημαινει "οπως τον συμφερει?"...Δεν ξερω εαν εσυ κανεις εκπτωσεις, αλλα εγω δεν κανω...και εαν αυτο σημαινει οτι τα βλεπω οπως με συμφερει, τοτε εγκαλ...
Δεν λεω οτι ενας "απεξω" τα βλεπει οπως οι "μεσα". Το ανεφερα ακριβως επειδη οι "μεσα" δεν εχουν παντα την ικανοτητα να τα δουν ανεπηρεαστα απο προσωπικους συναισθηματισμους και λιγο πιο "ψυχρα" με την καλη εννοια. Το "οπως τον συμφερει" σημαινει αυτο που εξηγησα ηδη σε προηγουμενο ποστ (54)
"ή ηταν τυφλα απο εγωισμο και σαν μηχανισμο αμυνας πειθει (κοροιδευει ) τον εαυτο του, οτι ταχα μου, "εδωσε" για να μην νιωθει ασχημα και για να μπορει να μην νιωθει τυψεις.". Οι εκπτωσεις δε καταλαβα που κολλανε.
Το πως καποιος αντιλαμβανεται καποια πραγματα εχει να κανει ακριβως με το χαρακτηρα του και την προσωπικοτητα του...με το πως ειναι σαν αθρωπος τελος παντων...Εαν καποιος σαν ανθρωπος ειναι πολυ κλειστος και δεν εκφραζει τα συναισθηματα του και καποια στιγμη το κανει σε καποια σχεση του..Λογικο ειναι να υποστηριξει οτι σε αυτο το κομματι πχ εδωσε πολλα στο συντροφο του....Εγω απο κει και περα να πω τι?! Οτι ειναι λαθος?! Αφου ετσι ειναι...και με βαση αυτο οντως εδωσε πολλα....
Απο μονο του το γεγονος οτι καποιος ειναι πολυ κλειστος και δεν εκφραζεται, ειναι ενα μειονεκτημα, που θα προκαλεσει σιγουρα καποιας μορφης προβλημα σε μια σχεση. Αν εχει επιγνωση και ξερει λιγο τον εαυτο του/της, τοτε αν στην επομενη σχεση του ανοιχτει και δωσει ππερισσοτερα, δε θα το θεωρησει οτι εδωσε "κατα γενικη ομολογια" πολλα ! Εδω ειναι η λεπτομερεια και γιαυτο ανεφερα περι αντιληψης και ωριμοτητας. Με την ιδια λογικη, αν καποιος σαπιζει στο ξυλο τη γυναικα του, και στην επομενη σχεση του απλα τη δερνει λιγοτερο, θα πρεπει να θεωρησει οτι ειναι υποδειγματικος συντροφος! (βαζω πιο χοντρο παραδειγμα για να δειξω τι θελω να πω).
Καλως ή κακως, δινουμε και μια αξια στο καθετι, μετα απο συγκριση με καποια κριτηρια και αξιες που στηριζονται στην ωριμοτητα,τον πολιτισμο και τη λογικη μας σαν ανθρωποτητα. Οπως ολοι συμφωνουμε οτι γενικα ειναι λαθος να ρυαπινεις το περιβαλλον ή να σκοτωνεις, ετσι υπαρχει και μια, ας το πω θεωρητικα σωστη, αποψη για πολλα πραγματα.
Ναι αυτο εννοειται, αλλα ειναι ασχετο με αυτα που λεμε
Σχετιζεται γιατι αν δεν επικοινωνουν 2 ανθρωποι να ξερει ο ενας τις αξιες, σκεπτικο,και νοοτροπια (και χαρακτηρα) του άλλου, τοτε ειναι πολυ πιθανο να χουμε σεναριο οπως παραπανω, που ο ενας να νομιζει οτι εδωσε και ο αλλος οχι. Αν δινουμε κατι που τυχαινει ο αλλος να μη το εκτιμαει (ειτε επειδη ειναι δευτερευον και ειναι θεμα χαρακτηρα, ειτε επειδη ειναι απο ανατροφη και παιδεια και ωριμοτητα που δεν εκτιμαει ουτε σημαντικα πραγματα), αφενος χανουμε το χρονο και κοπο μας, αφαιτερου φθειρομαστε, και στο τελος θα μας πουν και οτι "δε δωσαμε τιποτα".