Μα το παράδειγμα που αναφέρεις αφορά το παιδί (συγκεκριμένα μια επιτυχία του παιδιού). Δε σχετίζεται με την ερωτική σχέση αυτή καθαυτή. Προσωπικά, αναφερόμουν αποκλειστικά στη σχέση που έχει το ζευγάρι. Όχι στο πώς θα ήταν ωραίο να γιορτάσουν μαζί τις χαρές των παιδιών. Αυτό είναι αυτονόητο!
Πιστεύω πως αν είναι κανείς εντάξει ΠΡΩΤΑ με τον εαυτό του, τότε θα μπορεί να είναι πραγματικά εντάξει και με τους γύρω του. Για παράδειγμα, αν κάποιος/α ταλαιπωρείται από σοβαρές ανασφάλειες ή τέλος πάντων έχει κάποια άλυτα ζητήματα μέσα του/της, τότε δε θα είναι στην καλύτερη εκδοχή του/της και αυτό θα έχει επιπτώσεις και στις σχέσεις με το περιβάλλον του/της.
(Δεν έχω κάνει δική μου οικογένεια για να μιλήσω εκ πείρας. Απλά εκφράζω την άποψή μου).
Μα μιλάμε για την αγάπη και τα παράγωγα συναισθήματα της, σωστά ?
Ερωτική σχέση δεν έχω με τον σύντροφό μου ?
Έχει σημασία αν είναι και ο πατέρας του παιδιού μου ?
Για εμένα θα είναι πάντα και ο άνθρωπος ο οποίος είμαι ερωτευμένη μαζί του οσα χρόνια και να περάσουν πέραν της ουσιαστικής αγάπης .
Έρωτας επιβάλλεται να υπάρχει άσχετα με τα χρόνια ,αλλιώς είναι λίγο δυσκολουτσικα τα πράγματα .
Είμαι λες συναισθηματικά εξαρτημένη από αυτόν ?
Τώρα που το λες ,ναι είμαι,απόλυτα ...δεν μπορώ να σκεφτώ πολλά πράγματα πέραν των παιδιών, χωρίς να είναι κοντά μου και να τα μοιράζομαι !
Μου αρέσει όμως ,με κάνει να νιώθω καλά ,γεμάτη και γενικά νομίζω τα έχω καλά με τον ευατο μου .
Δεν νιώθω μετέωρη και ανασφαλείς ,μισή θα νοιώσω συναισθηματικά ,μην τα μπερδεύουμε .
Δεν με ενοχλεί αν κάποιος πιστεύει ότι είμαι ή δεν είμαι όλα αυτά ...
Έχω μπει στην διαδικασία να σκεφτώ την ζωή μου χωρίς αυτών ..
Όχι δεν πελαγωσα ,μπορώ να ανταπεξέλθω σε ουσιαστικά ζητήματα ..
Κατι θα μου λείπει όμως ...
Κάπου εδώ έρχεται και κουμπώνει αυτό που σου είπα για το τι σημαίνει για κάποιον συναισθηματική συναιξαρτηση και κατά πόσο ο ίδιος είναι καλά μέσα σε αυτό άσχετα αν θεωρείται αδυναμία από κάποιους .
Λες αν δεν είχα αυτή την μορφή αγάπης και ειμασταν χωρισμένοι να με ένοιαζε αν έλειπε από την χαρά του παιδιού μας ?
Νομίζω όχι ,γιατί πολύ απλά δεν θα υπήρχε όλη αυτή η ερωτική αγάπη και όχι μια οποιαδήποτε άλλη..
Μπορώ να καταλάβω και να δικαιολογήσω αυτό τον απόλυτο τρόπο σκέψης σου πάνω στο ερωτικό κομμάτι .
Πίστεψέ με όμως όταν το νιώσεις κάποια στιγμή ,είμαι χίλια τα εκατό σίγουρη ότι θα καταλάβεις για τι είδους συναισθηματική συναιξαρτηση μιλάμε ..
Μπορεί και όχι .
Μακάρι όμως όταν κατασταλάξεις σε μια σχέση ζωής να το νιώσεις και πιστεύω ότι θα είσαι το ίδιο δυνατή και ανεξάρτητη όσο είσαι και σήμερα .
Πρέπει να καταλάβουμε ότι το ένα δεν αναιρεί το άλλο όσο οξύμωρο και να ακούγεται
