Τί είναι αυτό που το λένε Αγάπη;

[Experience]

Έρωτας εννοούσα να είσαι ερωτευμένος όχι να κάνεις σεξ .

Δεν είναι και για να το σνομπάρουμε,

Δεν σνομπάρει κανείς την ωραιότερη των αισθήσεων!...

δεδομένου ότι για να σου πει κάποιος ότι σε έχει ερωτευτεί σε έχει ερωτευτεί σίγουρα σαν experience , ενώ η μαμά σου για παράδειγμα είτε experience έβγαζε είτε aura είτε margarita , θα σε αγαπούσε όπως και να είχε.

Νομίζω είσαι κοντά στο να το λύσεις.
Το "θα σε αγαπούσε όπως και να είχε" θέλει λίγη περισσότερη προσοχή.
Ο ερωτευμένος δεν είναι τόσο large. Προσδοκά ανταπόκριση.

Σαρκική ηδονή είναι ο αυνανισμός. Ότι έχει να κάνει με άνθρωπο μπορεί και να μην είναι μόνο αυτό και να καλύπτει και άλλες ανάγκες.

..."μπορεί και να μην είναι". Συμφωνώ. Ή μπορεί και να είναι.
Η Αγάπη ΔΕΝ έχει σαρκικό εφαλτήριο.
Ως γυναίκα, είσαι πιο συναισθηματική.

Φαντάζομαι ότι και δυο εραστές, που δεν αγαπιούνται μπορεί να αγκαλιάζονται να παίζουν να είναι τρυφεροί μεταξύ τους..

Το "φαντάζομαι" είναι το απόσταγμα του υγιούς μέσα σου.
Είσαι ή μικρή στην ηλικία ή μεγάλη στην καρδιά!
Έτσι και μόνο από σεβασμό σε αυτό, δεν πιέζω ανταπαντώντας σε αυτό.
Σαν παπούς σου όμως, σε συμβουλεύω να προσέξεις γιατί οι μικρές στην ηλικία ή οι μεγάλες καρδιές, ελκύουν σαν αντικουνουπικά φώτα, μολυσμένα κουνούπια.
Και κάπως έτσι... πληγώνονται!

 

[Guest 209912]

Τα λες λίγο άσπρο - μαύρο και δεν είναι ακριβώς έτσι.

Υπάρχουν ζηλιάρες που δεν έχουν επίγνωση της ζήλιας τους, όμως υφίστανται τις συνέπειες αυτής και αναρωτιούνται τι πάει στραβά ή πέφτουν σε φαύλους κύκλους απ' τους οποίους δεν ξέρουν πώς να ξεφύγουν, με αποτέλεσμα να βιώνουν μονίμως απογοήτευση, μοναξιά, ανασφάλεια, καχυποψία, απαισιοδοξία και θλίψη.
Υπάρχουν επίσης ζηλιάρες που καταλαβαίνουν ότι η ζήλια τους είναι αυτή που στέκεται εμπόδιο στις σχέσεις τους όμως δεν ξέρουν πώς να την αποβάλλουν και είτε βλέπουν τον εαυτό τους να αποτυγχάνει συνεχώς, είτε καταπιέζονται για να μη χάσουν τη σχέση τους και τις τρώει μέσα τους όλο αυτό το τοξικό συναίσθημα. Εκεί ένας κλινικός ψυχολόγος μπορεί να αναγνωρίσει αμέσως τις αιτίες του προβλήματος και σε βοηθήσει να βελτιώσεις δραματικά την ποιότητα ζωής σου.

Τώρα, εάν ένα στοιχείο του χαρακτήρα σου μπορείς να το αλλάξεις εύκολα μόνο με τη δύναμη της θέλησης, κατά τη γνώμη μου δεν ήταν ποτέ πραγματικό στοιχείο σου, απλώς είχες επαναπαυθεί σ' έναν "κακό εαυτό" γιατί ποτέ δε σου είχε κοστίσει ιδιαίτερα. Εάν κάτι είναι βαθιά ριζωμένο μέσα σου, από μόνος σου το πολύ πολύ να το απωθήσεις ή να χρησιμοποιήσεις κάποιον άλλο μηχανισμό άμυνας για να το ξεπεράσεις. Για να καταφέρεις να κάνεις ψυχοθεραπεία στον εαυτό σου πρέπει να διαθέτεις σοβαρές γνώσεις ψυχολογίας, εξαιρετικά υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης και ένα στήριγμα όπως κοντινούς σου ανθρώπους, θρησκεία, πίστη σε ανώτερες δυνάμεις, να μπορείς τέλος πάντων να ανοίγεσαι και να αντλείς δύναμη από κάπου.

Κανένας ψυχολόγος δεν ισχυρίζεται ότι μπορεί να σε αλλάξει, όλοι θα σου πουν ότι εσύ και μόνο εσύ μπορείς να βελτιώσεις τον εαυτό σου. Αν βρίσκεσαι σε άρνηση κι αν είσαι αρνητικά προκατειλημμένος για την ψυχοθεραπεία, προφανώς και δε θα λειτουργήσει.

Εγώ δεν τα πιστεύω αυτά Αγάπη, και η δική μου εμπειρία ζωής το επιβεβαιώνει. Έχεις θελήσει ποτέ κάτι πραγματικά και να μην το κατάφερες; Εγώ ποτέ. Μιλάω όμως για θέληση που προέρχεται από ενορμηση. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να αλλάξουν κάτι στον εαυτό τους. Τους αρέσει απλά η σκέψη της αλλαγής.

Θα ήταν καλά αν δεν ζήλευα, αν είχα λιγότερα κιλά, αν έκοβα το τσιγάρο κτλ. Οι σκέψεις του ανθρώπου δεν παίζουν κανένα ρόλο γιατι ειναι ανεξέλεγκτες. Οι πράξεις έχουν σημασία. Όταν θέλεις κάτι πραγματικά, δηλαδή βγαίνει από μέσα σου, τότε το κάνεις ασυναίσθητα και αβίαστα.

Αν δηλαδή η εσωτερική σου ενορμηση είναι να εισαι αθλητής, θα αθλείται από μόνος σου. Αν πρέπει να εξαναγκασεις τον εαυτό σου να κάνει κάτι, είναι επειδή δεν το θέλεις. Και φυσικά δεν ισχυρίζομαι πως δεν μπορείς να εξαναγκασεις τον εαυτό σου να κάνει κάτι εφ όρου ζωής, απλά αυτό δεν είναι αλλαγή χαρακτήρα.

Όσον αφορά την ζηλεια λοιπόν, ή οποιοδήποτε χαρακτηριστικό, οι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά να το αλλάξουν. Θέλουν απλά να μην έχουν τόσο μεγάλο πρόβλημα από αυτό, και γι αυτό θα πάνε σε ένα ψυχολόγο να νους πει τι και πως, μετά θα δουν ότι δεν φέρνει καμία αλλαγή, και εν τέλει απλά θα ψάξουν να βρουν κάποιον που ανέχεται αυτό το πράγμα.

Οποίος τώρα είναι ζηλιάρης, αλλά έχει μια πραγματική ενορμηση αλλαγής, όλες του οι ασυναισθητες πράξεις θα περιφέρονται γύρω από αυτό το πράγμα. Δηλαδή από μόνος του εκ φύσεως θα ψάχνει να βρει τι πηγαίνει λάθος με αυτόν, θα διαβάζει, θα σκέφτεται, θα πάει σε ψυχολόγο κοκ.

Ο ψυχολόγος εκεί πάλι θα του πει το Α και το Β και πάλι αυτά δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα, αλλά το αποτέλεσμα θα έρθει μόνο του, όταν το άτομο το ίδιο καταλάβει βιωματικά τους λόγους που ζηλεύει και την αλήθεια του γύρω από αυτό.

Η αλλαγή ενός ανθρώπου είναι αποτέλεσμα έκθεσης στην αλήθεια. Όσο περισσότερο εκτειθεσαι στην αλήθεια τόσο περισσότερο αλλάζεις, αν φυσικά έχεις την ενορμηση της αλλαγής. Αυτός είναι ο λόγος που όταν δύο άτομα βρίσκονται ακριβώς στην ίδια κατάσταση, ο ένας παραμένει ο ίδιος, ή αλλάζει προσωρινά, και ο άλλος αλλάζει εντελώς και μόνιμα.

Γενικά δεν μπορείς να βελτιώσεις τον εαυτο σου και τον χαρακτήρα σου. Μπορείς μονάχα να τον εξαναγκασεις να κάνει πράγματα, αλλά αυτό δεν αποτελεί αλλαγή. Η αλλαγή έρχεται από μόνη της αν είναι στην φύση του ανθρώπου να έρθει. Όλοι έχουμε μια συγκεκριμένη φύση και σύμφωνα με αυτή βαδίζουμε.

Ο ζηλιάρης λοιπόν που δεν το έχει στην φύση του να αλλάξει, δεν θα αλλάξει. Οσο ψυχανάλυση και αν κάνει, όσο ψυχοθεραπεία, πάντα ζηλιάρης θα είναι. Μπορεί να μάθει να μην το δείχνει, μπορεί να μάθει να παίρνει ανάσες για να μειώσει το άγχος, αλλά ποτέ δεν θα είναι όπως κάποιος που δεν είναι ζηλιάρης. Και πραγματικά δεν έχει και κανένα νόημα να αλλάξει. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος να "αυτόβελτιώνεσαι" στην ζωή. Δεν ζούμε για πάντα. Το καλύτερο που έχει να κάνει ο καθένας είναι να βρει την φύση του και να ζήσει σύμφωνα με αυτή. Και γι αυτό ειναι καλύτερο ο ζηλιάρης να βρει κάποιον να τον ανέχεται ή κάποιον που θα τον κάνει να αισθάνεται ασφαλής. Και honestly... αυτό θα κάνει.


Το πρόβλημα μου με την ψυχολογία είναι πως προσπαθούν να περάσουν το μοντέλο του σωστού ανθρώπου. Έχουμε μπει στο τριπακι να έχουμε ένα πρότυπο που είναι το νορμάλ, και όλα τα υπόλοιπα τα ασθενικα, και μετά μας γίνεται μια πλύση εγκεφάλου να γίνουμε νορμάλ.

Ε, αυτό είναι μπούρδα, και αντίστοιχο του να δουλεύεις για να λένε "Μα τι δουλευταρας", να κυκλοφορείς το ωραίο μωρό για να δειχθείς κ.ο.κ.

Οποίος άνθρωπος ξεφύγει από το τριπακι και καταλάβει ποιος πραγματικά είναι στην ζωή και τι θέλει από αυτή, περνάει εν τέλει πολύ καλύτερα. Όλα τα βάσανα μας προέρχονται κυρίως από το ότι συνεχώς προσπαθούμε ένα φτάσουμε σε ένα πρότυπο που έχουν θέσει άλλοι για εμάς και το οποίο προβάλλεται και εντύπωνεται έτσι συνεχώς στο μυαλό μας από τότε που γεννηθήκαμε.

Δεν έχει σημασία λοιπόν αν είσαι ζηλιάρης. Και δεν υπάρχει λόγος να προσπαθείς να αλλάξεις. Χαμένος χρονος. Βρες μια ζηλιάρα και κάντε τη ζωή σας. Ο άνθρωπος που πραγματικά θέλει να αλλάξει δεν το κάνει καταναγκαστικα, και ούτε ψάχνει να του πουν οι άλλοι πως θα αλλάξει. Δεν αλλάζεις κάνοντας κάτι. Αλλάζεις κατανοοντας την αλήθεια του θέματος. Και όταν το κανεις, δεν έχεις πια ενδιαφέρον να είσαι όπως πριν και γι αυτό αλλάζεις.

Οταν παραμένεις σε μια κατάσταση είναι επειδή θέλεις να παραμείνεις εκεί. Αντλείς κάποιο όφελος από όλη αυτή τη κατάσταση, και αυτό θα συνεχίσεις να κάνεις.

Η κοινωνία απλά ψάχνει συνεχώς τροπους να φέρει τον άνθρωπο σε ένα συγκεκριμένο "παραγωγικό" πρότυπο, και βρίσκει διάφορους τρόπους να το κάνει. Ένας από αυτούς είναι η σύγχρονη ψυχολογία και η προώθηση του φυσιολογικού,το οποίο όπως έγραψα και πριν είναι αρικτα συνδεδεμένο με την ηθική της κοινωνίας.

 

[Aura]

Ο ερωτευμένος δεν είναι τόσο large. Προσδοκά ανταπόκριση.

Ο ερωτευμένος; όπως το πάρει κανείς , άλλοι ζητάνε αμοιβαίο ενδιαφέρον για να ερωτευτούν άλλοι όχι , για αυτό και μπλέκουν σε δράματα που ο πρώτος δεν πρόκειται να μπλέξει αν και αυτός δείχνει πιο ''συμφεροντολόγος''.

..."μπορεί και να μην είναι". Συμφωνώ. Ή μπορεί και να είναι.
Η Αγάπη ΔΕΝ έχει σαρκικό εφαλτήριο.
Ως γυναίκα, είσαι πιο συναισθηματική.

Το "φαντάζομαι" είναι το απόσταγμα του υγιούς μέσα σου.
Είσαι ή μικρή στην ηλικία ή μεγάλη στην καρδιά!
Έτσι και μόνο από σεβασμό σε αυτό, δεν πιέζω ανταπαντώντας σε αυτό.
Σαν παπούς σου όμως, σε συμβουλεύω να προσέξεις γιατί οι μικρές στην ηλικία ή οι μεγάλες καρδιές, ελκύουν σαν αντικουνουπικά φώτα, μολυσμένα κουνούπια.
Και κάπως έτσι... πληγώνονται!

Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι δεν είναι μόνο η σαρκική ηδονή .

Ο μέσος άντρας δεν θέλει ιερόδουλες που μπορεί να είναι και κούκλες στη τελική , γιατί δεν θέλει ; γιατί δεν είναι μόνο η σαρκική ηδονή , είναι και άλλες ανάγκες , αν το να θες στοργή δείχνει κοριτσίστικα ρομαντικό σκέψου να θες να αρέσεις . Είναι και ψυχική ανάγκη δηλαδή γενικά , δεν είναι μόνο το σώμα.

 

[Experience]

Ο ερωτευμένος; όπως το πάρει κανείς , άλλοι ζητάνε αμοιβαίο ενδιαφέρον για να ερωτευτούν [...]

!!! πρώτα περιμένουν ενδιαφέρον και μετά ερωτεύονται;
Ίσως να φταίω εγώ που δεν καταλαβαίνω.
Δηλαδή, πρώτα ενδιαφέρεσαι για κάποιον, περιμένεις να σε ερωτευτεί και μετά αποφασίζεις να τον ερωτευτείς κι εσύ;
Εν ολίγοις το να ερωτευτώ δεν είναι ακούσιο συναίσθημα;

Το να ερωτευτώ και να αποφασίσω να φύγω μακριά επειδή για όποιο λόγο δεν θέλω να εμπλακώ με το συγκεκριμένο άτομο το καταλαβαίνω.
Αλλά να αποφασίσω εγώ πότε θα ερωτευτώ...
ο.κ. ίσως έχω χάσει επεισόδια της εξελικτικής διαδικασίας.

Χμμ.. μάλλον πρέπει να επιστρέψω στο φόρουμ των ΚΑΠΗ. Είστε πολύ προχωρημένοι!

Ο μέσος άντρας δεν θέλει ιερόδουλες που μπορεί να είναι και κούκλες στη τελική

Έχεις υπόψη σου κάποια έρευνα που να δείχνει ότι μειώθηκε ο "αγοραίος έρωτας" και αυτό να μην έχει σχέση με την οικονομική κρίση και μόνο αυτή;
Εγώ έχω μείνει στις δόξες του 2004 όταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και λόγω αναμενόμενης επισκεψιμότητας στη χώρα, είχαν φροντίσει να έρθουν "ιέρειες" και από το εξωτερικό γιατί δεν επαρκούσε η εγχώρια προσφορά.
Είχε γίνει μάλιστα και επιθεωρησιακό νούμερο αυτό.

Ο μέσος άντρας δεν θέλει ιερόδουλες που μπορεί να είναι και κούκλες[...] γιατί δεν θέλει ;

Γιατί Αύρα δεν θέλει ο άντρας ιερόδουλες;

γιατί δεν είναι μόνο η σαρκική ηδονή , είναι και άλλες ανάγκες , αν το να θες στοργή δείχνει κοριτσίστικα ρομαντικό σκέψου να θες να αρέσεις . Είναι και ψυχική ανάγκη δηλαδή γενικά , δεν είναι μόνο το σώμα.

Αχ βρε φίλη μου... Κάνεις τόσο κοντινά περάσματα στην απάντηση του ερωτήματος που έθεσα στο αρχικό.

Το βιολογικό "κίνητρο" το γενετήσιο δηλαδή, έχει σε μία από τις εκδοχές που εκδηλώνεται, ένα θαυμάσιο και ΜΟΝΑΔΙΚΟ στον άνθρωπο συναίσθημα, τον Έρωτα. Αλλά το κίνητρο, η "μίζα" που βάζει μπρος τη μηχανή, είναι ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ φαινόμενο.
Γιατί τα ανακατεύεις;

Από την άλλη το παραπάνω δεν μειώνει την αξία του Έρωτα. Του ιδιαίτερου αυτού συναίσθηματος που βιώνει ο άνθρωπος.
Είναι επίσης μέγα μυστήριο για την ώρα και απόδειξη πως είναι μέγα μυστήριο αποτελεί το ότι ενώ υπάρχει φάρμακο για τον άντρα που αιματώνει τα αγγεία που χρειάζονται για να ικανωθεί σεξουαλικά, δεν κάνει τίποτα ούτε αυτό ούτε κανένα άλλο στο να τον κάνει να ερωτευτεί.

Ασφαλώς και δεν μειώνει ή υποτιμά κανείς τον Έρωτα. Είναι υπέροχο και το έχει μόνο ο άνθρωπος.
Έχεις δει αρκούδο να αγκαλιάζει τρυφερά την αρκούδα καθώς αφήνουν το βλέμμα τους στο ηλιοβασίλεμα;

Ωστόσο προσπάθησε παρακαλώ να καταλάβεις τη διαφορά.
Όταν ο ερωτευμένος λέει στην ομορφιά του "σε αγαπώ" κι εκείνη χαμογελά και ανταποδίδει, όντως αγαπιούνται.
Η δοτικότητα, η τρυφερότητα, η κατανόηση, η παράβλεψη των ατελειών του άλλου, η πολύ αμβλεία έως πλήρης αποδοχή, η αίσθηση του "δίνω τα πάντα για να σε κάνω ευτυχισμένη" είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά της Αγάπης που στην περίπτωσή μας ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ από το ότι ερωτεύτηκα.

Ξαναδιάβασε τις παραπάνω εκλεκτές αυτές προσφορές που είναι έτοιμος κανείς να κάνει με την καρδιά του και, προσπάθησε να καταλάβεις ότι αυτά θα μπορούσαν να αποδοθούν και στον αδελφό ή στην αδελφή σου ή στη μαμά σου ή στο παιδί σου ή και σε άλλους ανθρώπους με τους οποίους πουθενά δεν εμπλέκεται το ερωτικό συναίσθημα.

Για αυτό το ίδιο πρόσωπο που ο ερωτευμένος είναι έτοιμος να προσφέρει τα παραπάνω επειδή ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ η Αγάπη, είναι δυνατόν να αναστραφεί εντελώς η εικόνα αν εκλείψει η αγάπή και μείνει σκέτος έρωτας.
Έτσι, όπως έγραψα και σε κάποιο προηγούμενο και είμαι σίγουρος το γνωρίζεις, το λιγότερο που μπορεί να φέρει η απόρριψη στον ερωτευμένο είναι η απογοήτευση.
Η Αγάπη όμως δεν απογοητεύεται, καθώς όντως "δεν ζητά τα του εαυτού της".

Στη χειρότερη δε, μπορεί να φτάσει και σε ερωτικό έγκλημα.
Σε αντιδιαστολή του παραπάνω σε ρωτάω καλό μου παιδί. Έχεις ποτέ δει στην παγκόσμια ειδησεογραφία έγκλημα από Αγάπη στο θύμα;

 

[Aura]

!!! πρώτα περιμένουν ενδιαφέρον και μετά ερωτεύονται;
Ίσως να φταίω εγώ που δεν καταλαβαίνω.
Δηλαδή, πρώτα ενδιαφέρεσαι για κάποιον, περιμένεις να σε ερωτευτεί και μετά αποφασίζεις να τον ερωτευτείς κι εσύ;
Εν ολίγοις το να ερωτευτώ δεν είναι ακούσιο συναίσθημα;

Το να ερωτευτώ και να αποφασίσω να φύγω μακριά επειδή για όποιο λόγο δεν θέλω να εμπλακώ με το συγκεκριμένο άτομο το καταλαβαίνω.
Αλλά να αποφασίσω εγώ πότε θα ερωτευτώ...
ο.κ. ίσως έχω χάσει επεισόδια της εξελικτικής διαδικασίας.

Χμμ.. μάλλον πρέπει να επιστρέψω στο φόρουμ των ΚΑΠΗ. Είστε πολύ προχωρημένοι!

Έχεις υπόψη σου κάποια έρευνα που να δείχνει ότι μειώθηκε ο "αγοραίος έρωτας" και αυτό να μην έχει σχέση με την οικονομική κρίση και μόνο αυτή;
Εγώ έχω μείνει στις δόξες του 2004 όταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και λόγω αναμενόμενης επισκεψιμότητας στη χώρα, είχαν φροντίσει να έρθουν "ιέρειες" και από το εξωτερικό γιατί δεν επαρκούσε η εγχώρια προσφορά.
Είχε γίνει μάλιστα και επιθεωρησιακό νούμερο αυτό.

Γιατί Αύρα δεν θέλει ο άντρας ιερόδουλες;

Αχ βρε φίλη μου... Κάνεις τόσο κοντινά περάσματα στην απάντηση του ερωτήματος που έθεσα στο αρχικό.

Το βιολογικό "κίνητρο" το γενετήσιο δηλαδή, έχει σε μία από τις εκδοχές που εκδηλώνεται, ένα θαυμάσιο και ΜΟΝΑΔΙΚΟ στον άνθρωπο συναίσθημα, τον Έρωτα. Αλλά το κίνητρο, η "μίζα" που βάζει μπρος τη μηχανή, είναι ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ φαινόμενο.
Γιατί τα ανακατεύεις;

Από την άλλη το παραπάνω δεν μειώνει την αξία του Έρωτα. Του ιδιαίτερου αυτού συναίσθηματος που βιώνει ο άνθρωπος.
Είναι επίσης μέγα μυστήριο για την ώρα και απόδειξη πως είναι μέγα μυστήριο αποτελεί το ότι ενώ υπάρχει φάρμακο για τον άντρα που αιματώνει τα αγγεία που χρειάζονται για να ικανωθεί σεξουαλικά, δεν κάνει τίποτα ούτε αυτό ούτε κανένα άλλο στο να τον κάνει να ερωτευτεί.

Ασφαλώς και δεν μειώνει ή υποτιμά κανείς τον Έρωτα. Είναι υπέροχο και το έχει μόνο ο άνθρωπος.
Έχεις δει αρκούδο να αγκαλιάζει τρυφερά την αρκούδα καθώς αφήνουν το βλέμμα τους στο ηλιοβασίλεμα;

Ωστόσο προσπάθησε παρακαλώ να καταλάβεις τη διαφορά.
Όταν ο ερωτευμένος λέει στην ομορφιά του "σε αγαπώ" κι εκείνη χαμογελά και ανταποδίδει, όντως αγαπιούνται.
Η δοτικότητα, η τρυφερότητα, η κατανόηση, η παράβλεψη των ατελειών του άλλου, η πολύ αμβλεία έως πλήρης αποδοχή, η αίσθηση του "δίνω τα πάντα για να σε κάνω ευτυχισμένη" είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά της Αγάπης που στην περίπτωσή μας ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ από το ότι ερωτεύτηκα.

Ξαναδιάβασε τις παραπάνω εκλεκτές αυτές προσφορές που είναι έτοιμος κανείς να κάνει με την καρδιά του και, προσπάθησε να καταλάβεις ότι αυτά θα μπορούσαν να αποδοθούν και στον αδελφό ή στην αδελφή σου ή στη μαμά σου ή στο παιδί σου ή και σε άλλους ανθρώπους με τους οποίους πουθενά δεν εμπλέκεται το ερωτικό συναίσθημα.

Για αυτό το ίδιο πρόσωπο που ο ερωτευμένος είναι έτοιμος να προσφέρει τα παραπάνω επειδή ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ η Αγάπη, είναι δυνατόν να αναστραφεί εντελώς η εικόνα αν εκλείψει η αγάπή και μείνει σκέτος έρωτας.
Έτσι, όπως έγραψα και σε κάποιο προηγούμενο και είμαι σίγουρος το γνωρίζεις, το λιγότερο που μπορεί να φέρει η απόρριψη στον ερωτευμένο είναι η απογοήτευση.
Η Αγάπη όμως δεν απογοητεύεται, καθώς όντως "δεν ζητά τα του εαυτού της".

Στη χειρότερη δε, μπορεί να φτάσει και σε ερωτικό έγκλημα.
Σε αντιδιαστολή του παραπάνω σε ρωτάω καλό μου παιδί. Έχεις ποτέ δει στην παγκόσμια ειδησεογραφία έγκλημα από Αγάπη στο θύμα;

Εγώ φταίω βασικά που δεν τα αναλύω, είμαι ακουστικός τύπος για αυτό

Αυτό που λέω είναι ότι δεν ενδιαφέρονται αν δεν δουν ένα ενδιαφέρον και από την άλλη πλευρά , δεν θα ερωτευτούν κάποιον που ξέρουν ότι τους έχει γραμμένους. Και για πολλούς μπορεί να είναι επιλογή να μην ερωτευτούν κάτι απαγορευμένο ας πούμε.

Σχετικά εντός θέματος είμαστε, υπάρχουν και χειρότερα, τι να κάνουμε ; να βγάζουμε ορισμούς για την αγάπη; Ανέφερα ότι το κάνω για χάρη της συζήτησης παρά ότι προσπαθώ να σε πείσω για κάτι στους ορισμούς και τι είναι ένστικτο και τι δεν είναι . Σχετικές έννοιες ...

Από μια έννοια τα ζώα μπορεί να αγαπάνε με την έννοια ότι μπορεί να δείξουν ενσυναίσθηση, να φροντίσουν τα μικρά τους , να δείχνουν στοργή κοκ αλλά να μην ερωτεύονται .

Όλα απογοητεύουν και η αγάπη που δεν παίρνεις πίσω, όπως μια μαμά που αγαπάει τα παιδιά της αλλά δεν αγαπιέται πικραίνεται . Το ίδιο μπορεί να πεις και για τον έρωτα, δεν σταματάει επειδή ο άλλος δεν σε θέλει εκτός αν όσα δεν φτάνεις τα κάνεις κρεμαστάρια , για πρακτικούς λόγους πας παρακάτω αντί να χαραμίσεις όλη σου τη ζωή σε ένα μονόπλευρο έρωτα.

Τώρα που διαφωνούμε εγώ δεν κατάλαβα .
Ότι η αγάπη είναι μοναδικά ανθρώπινη όπως και έρωτας .
Ε ίσως η νοημοσύνη μας χαρακτηρίζει σαν είδος παρά η αγάπη .
Και η αυξημένη επιθετικότητά μας ή μνησικακία μας , ο φθόνος και όλα αυτά από εκεί πηγάζουν .
Από το ότι ήρθαμε πολύ κοντά φτιάξαμε πολιτισμούς γίναμε πιο έξυπνοι και το ένα έφερε το άλλο.

 

[Experience]

Μια χαρά!

 

[Aura]

Μια χαρά!

Και δυο τρομάρες ;

 

[Guest 209912]

!!! πρώτα περιμένουν ενδιαφέρον και μετά ερωτεύονται;

Συνήθως πάει κλιμακωτά το πράγμα. Ξεκινάει όταν κάποιος δείξει ενδιαφέρον και όσο λαμβάνει ανταπόκριση αυξάνονται και τα αισθήματα του. Δεν ξεκινάς με κεραυνό όλο έρωτα. Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που ερωτεύονται εντελώς μονόπλευρα.

Ίσως να φταίω εγώ που δεν καταλαβαίνω.
Δηλαδή, πρώτα ενδιαφέρεσαι για κάποιον, περιμένεις να σε ερωτευτεί και μετά αποφασίζεις να τον ερωτευτείς κι εσύ;
Εν ολίγοις το να ερωτευτώ δεν είναι ακούσιο συναίσθημα;

Το να ερωτευτώ και να αποφασίσω να φύγω μακριά επειδή για όποιο λόγο δεν θέλω να εμπλακώ με το συγκεκριμένο άτομο το καταλαβαίνω.
Αλλά να αποφασίσω εγώ πότε θα ερωτευτώ...
ο.κ. ίσως έχω χάσει επεισόδια της εξελικτικής διαδικασίας.

Χμμ.. μάλλον πρέπει να επιστρέψω στο φόρουμ των ΚΑΠΗ. Είστε πολύ προχωρημένοι!

Έχεις υπόψη σου κάποια έρευνα που να δείχνει ότι μειώθηκε ο "αγοραίος έρωτας" και αυτό να μην έχει σχέση με την οικονομική κρίση και μόνο αυτή;
Εγώ έχω μείνει στις δόξες του 2004 όταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και λόγω αναμενόμενης επισκεψιμότητας στη χώρα, είχαν φροντίσει να έρθουν "ιέρειες" και από το εξωτερικό γιατί δεν επαρκούσε η εγχώρια προσφορά.
Είχε γίνει μάλιστα και επιθεωρησιακό νούμερο αυτό.

Γιατί Αύρα δεν θέλει ο άντρας ιερόδουλες;

Αχ βρε φίλη μου... Κάνεις τόσο κοντινά περάσματα στην απάντηση του ερωτήματος που έθεσα στο αρχικό.

Το βιολογικό "κίνητρο" το γενετήσιο δηλαδή, έχει σε μία από τις εκδοχές που εκδηλώνεται, ένα θαυμάσιο και ΜΟΝΑΔΙΚΟ στον άνθρωπο συναίσθημα, τον Έρωτα. Αλλά το κίνητρο, η "μίζα" που βάζει μπρος τη μηχανή, είναι ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ φαινόμενο.
Γιατί τα ανακατεύεις;

Από την άλλη το παραπάνω δεν μειώνει την αξία του Έρωτα. Του ιδιαίτερου αυτού συναίσθηματος που βιώνει ο άνθρωπος.
Είναι επίσης μέγα μυστήριο για την ώρα και απόδειξη πως είναι μέγα μυστήριο αποτελεί το ότι ενώ υπάρχει φάρμακο για τον άντρα που αιματώνει τα αγγεία που χρειάζονται για να ικανωθεί σεξουαλικά, δεν κάνει τίποτα ούτε αυτό ούτε κανένα άλλο στο να τον κάνει να ερωτευτεί.

Ασφαλώς και δεν μειώνει ή υποτιμά κανείς τον Έρωτα. Είναι υπέροχο και το έχει μόνο ο άνθρωπος.
Έχεις δει αρκούδο να αγκαλιάζει τρυφερά την αρκούδα καθώς αφήνουν το βλέμμα τους στο ηλιοβασίλεμα;

Ωστόσο προσπάθησε παρακαλώ να καταλάβεις τη διαφορά.
Όταν ο ερωτευμένος λέει στην ομορφιά του "σε αγαπώ" κι εκείνη χαμογελά και ανταποδίδει, όντως αγαπιούνται.
Η δοτικότητα, η τρυφερότητα, η κατανόηση, η παράβλεψη των ατελειών του άλλου, η πολύ αμβλεία έως πλήρης αποδοχή, η αίσθηση του "δίνω τα πάντα για να σε κάνω ευτυχισμένη" είναι μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά της Αγάπης που στην περίπτωσή μας ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ από το ότι ερωτεύτηκα.

Ξαναδιάβασε τις παραπάνω εκλεκτές αυτές προσφορές που είναι έτοιμος κανείς να κάνει με την καρδιά του και, προσπάθησε να καταλάβεις ότι αυτά θα μπορούσαν να αποδοθούν και στον αδελφό ή στην αδελφή σου ή στη μαμά σου ή στο παιδί σου ή και σε άλλους ανθρώπους με τους οποίους πουθενά δεν εμπλέκεται το ερωτικό συναίσθημα.

Για αυτό το ίδιο πρόσωπο που ο ερωτευμένος είναι έτοιμος να προσφέρει τα παραπάνω επειδή ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΕΙΤΑΙ η Αγάπη, είναι δυνατόν να αναστραφεί εντελώς η εικόνα αν εκλείψει η αγάπή και μείνει σκέτος έρωτας.
Έτσι, όπως έγραψα και σε κάποιο προηγούμενο και είμαι σίγουρος το γνωρίζεις, το λιγότερο που μπορεί να φέρει η απόρριψη στον ερωτευμένο είναι η απογοήτευση.
Η Αγάπη όμως δεν απογοητεύεται, καθώς όντως "δεν ζητά τα του εαυτού της".

Στη χειρότερη δε, μπορεί να φτάσει και σε ερωτικό έγκλημα.
Σε αντιδιαστολή του παραπάνω σε ρωτάω καλό μου παιδί. Έχεις ποτέ δει στην παγκόσμια ειδησεογραφία έγκλημα από Αγάπη στο θύμα;

Ο έρωτας διαφέρει από την αγάπη διότι εμπεριέχει την κτητικοτητα. Γι αυτό γίνονται και τα εγκλήματα ερωτικού πάθους, λόγο ζήλιας και δεν βλέπει εγκλήματα αγάπης. Και ο έρωτας εμπεριέχει την κτητικοτητα, διότι είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργείται το πιο σημαντικό πράγμα στην ζωή τυυ ανθρώπινου οργανισμού, ο απόγονος.

Με τους φίλους σου δεν κάνεις παιδιά, ούτε με τους γονείς σου, και γι αυτό δεν υπάρχει συνήθως κάποια κτητικοτητα σε αυτού του είδους την αγάπη, καθώς η επένδυση είναι πολύ χαμηλή.

 

[Nelliel]

Τα πραγματα μεταξυ ερωτα και αγαπης ειναι απλά. Ερωτας ειναι οι ορμονες. Αγαπη ειναι οτι μενει οταν φυγουν οι ορμονες

 

[Aura]

Έχουμε και ορμόνες της αγάπης.

 

[Guest 528707]

[/QUOTE]

Το ωραίο είναι ότι 5-6 μηνύματα μετά το αρχικό, η συζήτηση μετακύλησε σε σχέσεις συμβίωσης, κατά βάσει ερωτικές


Ή απλά, επιβεβαιώνει αυτό που έγραψα κάπου στα ενδιάμεσα ότι τελικά σχεδόν έχουμε ξεχάσει (αν όχι αγνοούμε) την έννοια της Αγάπης περιορίζοντάς την στα στενά όρια του Έρωτα ο οποίος φυσικά δεν είναι Αγάπη αλλά μία χημική προέκταση του ενστίκτου της αναπαραγωγής.

Μπορεί οι περισσότερες δημοσιεύσεις να φαίνονται ψιλο-άσχετες με το αρχικό θέμα, αλλά κατά τη γνώμη μου προσφέρουν ευκαιρία προβληματισμού και για τα θέματα στα οποία μετακύλησαν το αρχικό, αλλά και για το ότι τελικά φαίνεται να μην έχουμε και πολλά κατά νου για ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά που έχει ή θα μπορούσε να έχει το είδος μας, την Αγάπη.

Καλημέρα σας!

Καλημέρα !

Αν δεν αναφέρεις το αναπόσπαστο κομμάτι της αγάπης που είναι η συμβίωση στο να εξηγήσεις τι είναι καθαρά για εσένα η αγάπη ,τι άλλο μπορεί να αναφέρεις πέραν από ένα ωραίο κείμενο γραμμένο πάντα σε ξύλινη γλώσσα?

Πως αλλιώς μπορείς να αποτυπώσεις και να καθρεπτιζεις τα δικά σου συναισθήματα ,για να παρουσιάσεις την έννοια της αγάπης στην δική σου ζωή ?

Δεν νομίζω ούτε ένα σχόλιο από όλα αυτά που έχει γραφτεί να είναι άσχετο με το θέμα .
Απλά κάποια είναι καθαρά βιωματικά και κάποια παρμένα μέσα από το ίντερνετ ή κάτι που έχουμε διαβάσει και μας έμεινε ,νομίζοντας ότι αυτό είναι καθαρά η αγάπη ή ο έρωτας .

Απλά ο καθένας το βλέπει με την προσωπική του μάτια και ίσως κάπου ο εγωισμός του καθενός δεν επιτρέπει την ύπαρξη μιας άλλης άποψης ...

Η αγάπη δεν θα ήταν τίποτα απόλυτος αν δεν υπήρχε ο έρωτας όταν μιλάμε για σχέσης συμβίωσης και αντίστοιχα αν μιλάμε για φιλικές σχέσεις ,η αγάπη δεν θα ευδοκιμούσε αν δεν υπήρχε σεβασμός- αλληλοκατανόηση !

Οποιαδήποτε απόκλιση παρεμφερούς συναισθήματος , αποκλείει τον όρο της αγάπης στην ζωή ενός ανθρώπου ..

Και όχι κάποιοι άνθρωποι δεν μεγάλωσαν ώστε να νομίζουν ότι είναι μακρυά από όλα αυτά και θα πρέπει να συναναστρέφονται μόνο με ΚΑΠΗ.

Ισα ίσα αν καταφέρουν οι μεγαλύτεροι και συνυπάρχουν επιτέλους αρμονικά με τους μικρότερους, θα δημιουργηθεί μια απίστευτη σχέση αλληλεπίδρασης που θα συμβάλει στην ομαλότερη εξέλιξη και της κοινωνίας μας αλλά και γενικά της κοσμοθεωρίας μας .Θα ήταν πολύ καλό λοιπόν να εξελίσσεται όλο αυτό βάση τα νέα μυαλά,αλλά να κρατά και τον σεβασμό των παλιών μυαλών ...

 

[Guest 712911]

Τα πραγματα μεταξυ ερωτα και αγαπης ειναι απλά. Ερωτας ειναι οι ορμονες. Αγαπη ειναι οτι μενει οταν φυγουν οι ορμονες

Ισχύει. Στον επιστημονικό κόσμο έτσι ορίζονται αυτές οι έννοιες. Αν και προσωπικά δεν τα έχω τόσο "τεχνοκρατικά" στο μυαλό μου.

 

[Experience]

Και δυο τρομάρες ;

Όχι γιατί; Μία χαρά μόνη της.

Τα πραγματα μεταξυ ερωτα και αγαπης ειναι απλά. Ερωτας ειναι οι ορμονες. Αγαπη ειναι οτι μενει οταν φυγουν οι ορμονες

Πολύ καλό!
Μακάρι να έμενε σε κάθε περίπτωση!

Έχουμε και ορμόνες της αγάπης.

Τι λες βρε;

Καλημέρα !

Γεια σου Μαργαρίτα!

Αν δεν αναφέρεις το αναπόσπαστο κομμάτι της αγάπης που είναι η συμβίωση[...]

Γιατί είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αγάπης η συμβίωση;
Αν δεν μένουν μαζί δύο άνθρωποι αποκλείεται να αγαπιούνται;
Εκτός κι αν έγραψες εκ παραδρομής.

τι άλλο μπορεί να αναφέρεις πέραν από ένα ωραίο κείμενο γραμμένο πάντα σε ξύλινη γλώσσα?

Ευχαριστώ για το "ωραίο κείμενο"
Ωχ... φαίνεται "ξύλινη" η γλώσσα που χρησιμοποιώ ε;
Ίσως έχεις δίκιο. Αν και ελπίζω να φταίει ο γραπτός λόγος που επειδή μοιάζει ανέκφραστος ως προς τον προφορικό, καμιά φορά παρεξηγείται.
Δεν ήθελα να φανώ έτσι.

Πως αλλιώς μπορείς να αποτυπώσεις και να καθρεπτιζεις τα δικά σου συναισθήματα ,για να παρουσιάσεις την έννοια της αγάπης στην δική σου ζωή ?

Η ερώτηση είναι προσωπική ή ρητορική;

Δεν νομίζω ούτε ένα σχόλιο από όλα αυτά που έχει γραφτεί να είναι άσχετο με το θέμα .

ο.κ.

Απλά κάποια είναι καθαρά βιωματικά [...]

Συμφωνώ.

και κάποια παρμένα μέσα από το ίντερνετ ή κάτι που έχουμε διαβάσει και μας έμεινε ,νομίζοντας ότι αυτό είναι καθαρά η αγάπη ή ο έρωτας .

Νομίζω υπερβάλεις λίγο.
Η αγάπη και ο έρωτας βιώνονται δεν μαθαίνονται ακαδημαϊκά.

Απλά ο καθένας το βλέπει με την προσωπική του μάτια και ίσως κάπου ο εγωισμός του καθενός δεν επιτρέπει την ύπαρξη μιας άλλης άποψης ...

Μπορεί.
Αλλά στην εδώ συζήτηση δεν πρόσεξα μέχρι τώρα να μην επιτρέπει κάποιος τη διαφορετική άποψη.

Η αγάπη δεν θα ήταν τίποτα απόλυτος αν δεν υπήρχε ο έρωτας όταν μιλάμε για σχέσης συμβίωσης και αντίστοιχα αν μιλάμε για φιλικές σχέσεις ,η αγάπη δεν θα ευδοκιμούσε αν δεν υπήρχε σεβασμός- αλληλοκατανόηση !

Λες "η αγάπη δεν θα ήταν τίποτα αν δεν υπήρχε έρωτας στη συμβίωση".
Ίσως να μην καταλαβαίνω εγώ τι θέλεις να πεις.
Δεν έχεις συμβιώσει με μαμά, μπαμπά, αδέλφια; Δεν ένιωθες ή έδινες αγάπη;

Δεν είναι μόνο οι φιλικές σχέσεις που κάνουν την αγάπη αδόκιμη αν δεν υπάρχει σεβασμός και κατανόηση.
Σε κανενός είδους σχέση δεν υπάρχει αγάπη αν δεν υπάρχουν αυτά.
Σεβασμός και κατανόηση είναι συστατικά της αγάπης. Δεν είναι βέβαια μόνο αυτά.

Οποιαδήποτε απόκλιση παρεμφερούς συναισθήματος , αποκλείει τον όρο της αγάπης στην ζωή ενός ανθρώπου ..

Δεν θεωρώ την αγάπη συναίσθημα. Πιστεύω είναι Επιλογή και Απόφαση του ανθρώπου.
Συναίσθημα είναι η χαρά, ο έρωτας, η συμπόνοια κλπ.
Αγάπη είναι να επιλέξω κάτι για το καλό του άλλου και να αποφασίσω να το κάνω.

Η Αγάπη προϋποθέτει δύναμη για να νικώ τον κακό εαυτό μου ώστε να μην τον γεύεται το πρόσωπο που αγαπώ. Προϋποθέτει προσφορά, για την οποία μόνο εγώ μπορώ να ΑΠΟΦΑΣΙΣΩ.
Να δώσω από το χρόνο μου, από τα υλικά μου, να δώσω κάτι από τα καλά που έχω μέσα μου, όχι από τα περισσεύματά μου.
Η Αγάπη είναι ευγενική, ντελικάτη, τρυφερή, έχει σεβασμό και κατανόηση (όπως σωστά έγραψες), προτιμά να ταπεινωθεί από το να επαίρεται, ζεσταίνει την καρδιά του άλλου.
Δεν είναι εύκολο βέβαια να έχουμε πλήρη Αγάπη γιατί για να υψωθεί, χρειάζεται να μειωθεί ο εγωισμός μας.

Αλλά κι αν δεν τη φτάσουμε ποτέ, εκείνη μένει έτσι όπως είναι.
Φαίνεται εύκολη γιατί είναι ταπεινή. Μα δυστυχώς, είμαστε εμείς που γινόμαστε "κοντοί" κοντά της...

Και όχι κάποιοι άνθρωποι δεν μεγάλωσαν ώστε να νομίζουν ότι είναι μακρυά από όλα αυτά και θα πρέπει να συναναστρέφονται μόνο με ΚΑΠΗ.

Χιούμορ Μαργαρίτα μου... χιούμορ.
Εξ άλλου λόγω ηλικίας δεν θα με δέχονταν στα ΚΑΠΗ.

Ισα ίσα αν καταφέρουν οι μεγαλύτεροι και συνυπάρχουν επιτέλους αρμονικά με τους μικρότερους, θα δημιουργηθεί μια απίστευτη σχέση αλληλεπίδρασης που θα συμβάλει στην ομαλότερη εξέλιξη και της κοινωνίας μας αλλά και γενικά της κοσμοθεωρίας μας .

Για αυτή την αλληλεπίδραση της επικοινωνίας δεν γράφουμε εδώ;

Θα ήταν πολύ καλό λοιπόν να εξελίσσεται όλο αυτό βάση τα νέα μυαλά,αλλά να κρατά και τον σεβασμό των παλιών μυαλών ...

Καλό απόγευμα Μαργαρίτα!

 

[Guest 528707]

Γιατί είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αγάπης η συμβίωση;
Αν δεν μένουν μαζί δύο άνθρωποι αποκλείεται να αγαπιούνται;
Εκτός κι αν έγραψες εκ παραδρομής.

Όχι φυσικά ,αλλά όταν δυο άνθρωποι αγαπιούνται πάντα καταλήγουν στην συμβίωση ,είτε είναι μόνιμη, είτε περιστασιακή .Ειδικά όταν μιλάμε για ερωτική!

Ευχαριστώ για το "ωραίο κείμενο"
Ωχ... φαίνεται "ξύλινη" η γλώσσα που χρησιμοποιώ ε;
Ίσως έχεις δίκιο. Αν και ελπίζω να φταίει ο γραπτός λόγος που επειδή μοιάζει ανέκφραστος ως προς τον προφορικό, καμιά φορά παρεξηγείται.
Δεν ήθελα να φανώ έτσι.

Παρακαλώ !
Μακάρι να υπάρχει άνθρωπος που να έχει ζήσει όλα αυτά που εμφανέστατα είναι αντιγραφές από κείμενα που κάπου έχουν διαβάσει,εκτός και αν είναι συγγραφείς του ίδιου αποσπάσματος ..
Πέραν τούτου ο γραπτός λόγος είναι σίγουρα παρεξηγησιμος ,ειδικά αν δεν γνωρίζεις τον άλλον προσωπικά,γι αυτό πάντα η πρόθεση μετράει ..

Η ερώτηση είναι προσωπική ή ρητορική;

Καθαρά προσωπική ,νομιζω σε φορουμ προσωπικών απόψεων δεν είμαστε ?

Νομίζω υπερβάλεις λίγο.
Η αγάπη και ο έρωτας βιώνονται δεν μαθαίνονται ακαδημαϊκά.

Όχι δεν υπερβάλω καθόλου .Επειδή ακριβώς είναι καθαρά βιωματικά συναισθήματα ,είναι εμφανέστατα τα κείμενα που είναι ¨αντιγραφές¨ και όχι βιωματικά ,το είπαμε και παραπάνω ...
Η θεωρεία των γραπτών και γενικά των ρητορικών διαλέξεων απέχει μιλιά μακρυά από την πραγματικοτητα και αυτό μπορείς να το διαπιστώσεις όταν έχεις περάσει με τα χρονιά πάρα πολλές καταστάσεις και στο αποδεικνύει η ίδια η ζωή όλο αυτό ..
Είναι διαφορετικά να απευθύνεσαι μιλώντας για κάτι τέτοιο σε ένα νέο παιδί και διαφορετικά σε έναν άνθρωπο που έχει ζήσει τις εμπειρίες του και αντιλαμβανεται πολλά περισσότερα ,επειδή ακριβός τα έχει ζήσει και μπορεί να ξεχωρίσει τι είναι αληθινό και τι στην σφαίρα του φανταστικού ή του επιθυμητού .

Μπορεί.
Αλλά στην εδώ συζήτηση δεν πρόσεξα μέχρι τώρα να μην επιτρέπει κάποιος τη διαφορετική άποψη.

Καθαρή προσωπική σου αντίληψη αυτό !

Λες "η αγάπη δεν θα ήταν τίποτα αν δεν υπήρχε έρωτας στη συμβίωση".
Ίσως να μην καταλαβαίνω εγώ τι θέλεις να πεις.
Δεν έχεις συμβιώσει με μαμά, μπαμπά, αδέλφια; Δεν ένιωθες ή έδινες αγάπη;

Μα μιλάμε για ερωτική αγάπη ...Οι οικογενειακες- φιλικές σχέσεις βασίζονται σε άλλου είδος αγάπης .
Είναι αυτό που λέγαμε, ότι τα γραπτά δεν είναι και τόσο κατατοπιστικα ...

Δεν είναι μόνο οι φιλικές σχέσεις που κάνουν την αγάπη αδόκιμη αν δεν υπάρχει σεβασμός και κατανόηση.
Σε κανενός είδους σχέση δεν υπάρχει αγάπη αν δεν υπάρχουν αυτά.
Σεβασμός και κατανόηση είναι συστατικά της αγάπης. Δεν είναι βέβαια μόνο αυτά.

Συμφωνω !

Δεν θεωρώ την αγάπη συναίσθημα. Πιστεύω είναι Επιλογή και Απόφαση του ανθρώπου.
Συναίσθημα είναι η χαρά, ο έρωτας, η συμπόνοια κλπ.
Αγάπη είναι να επιλέξω κάτι για το καλό του άλλου και να αποφασίσω να το κάνω.

Η Αγάπη προϋποθέτει δύναμη για να νικώ τον κακό εαυτό μου ώστε να μην τον γεύεται το πρόσωπο που αγαπώ. Προϋποθέτει προσφορά, για την οποία μόνο εγώ μπορώ να ΑΠΟΦΑΣΙΣΩ.
Να δώσω από το χρόνο μου, από τα υλικά μου, να δώσω κάτι από τα καλά που έχω μέσα μου, όχι από τα περισσεύματά μου.
Η Αγάπη είναι ευγενική, ντελικάτη, τρυφερή, έχει σεβασμό και κατανόηση (όπως σωστά έγραψες), προτιμά να ταπεινωθεί από το να επαίρεται, ζεσταίνει την καρδιά του άλλου.
Δεν είναι εύκολο βέβαια να έχουμε πλήρη Αγάπη γιατί για να υψωθεί, χρειάζεται να μειωθεί ο εγωισμός μας.

Αλλά κι αν δεν τη φτάσουμε ποτέ, εκείνη μένει έτσι όπως είναι.
Φαίνεται εύκολη γιατί είναι ταπεινή. Μα δυστυχώς, είμαστε εμείς που γινόμαστε "κοντοί" κοντά της...

Λάθος !
Μα και αυτό είναι η αγάπη ,είναι ένα πλήθος συναισθηματων ,διαφορετικών συναισθηματων και συμπεριφορών.
Όπως η αγάπη είναι και μια αρετή που καθρεπτιζεται στην συμπόνοια και στην καλοσύνη .
Η αγάπη σύμφωνα με τους ψυχολόγους , για να περάσουμε και στον ξύλινο λόγο που λέγαμε ,εμπεριέχεται σε τρεις κύριες φάσεις μεταξύ των ανθρώπων .
Στην ερωτική προσέγγιση ,στην έλξη και στην προσκόλληση και όλα αυτά αποτελούνται από τα δικά τους στοιχειά και στάδια .
Κοινός η αγάπη είναι ατελείωτη και απροσδιοριστη πολλές φόρες ,οπότε δεν μπορείς να αποκλείσεις τίποτα .

Χιούμορ Μαργαρίτα μου... χιούμορ.
Εξ άλλου λόγω ηλικίας δεν θα με δέχονταν στα ΚΑΠΗ.

δεν νομίζω, στην ηλικία σου θα μπορούσες να γίνεις και πρόεδρος του ΚΑΠΗ της γειτονιάς σου

Για αυτή την αλληλεπίδραση της επικοινωνίας δεν γράφουμε εδώ;

Δεν μπορώ μέσα σε τόσο λίγο καιρό που είμαι εδώ να αντιληφθώ αν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο ή όχι.
Μακάρι πάντως θα ήταν πολύ καλό!

Καλό απόγευμα Μαργαρίτα!

Και σε εσένα !

 

[Aura]

Δεν θεωρώ την αγάπη συναίσθημα. Πιστεύω είναι Επιλογή και Απόφαση του ανθρώπου.
Συναίσθημα είναι η χαρά, ο έρωτας, η συμπόνοια κλπ.
Αγάπη είναι να επιλέξω κάτι για το καλό του άλλου και να αποφασίσω να το κάνω.

Η Αγάπη προϋποθέτει δύναμη για να νικώ τον κακό εαυτό μου ώστε να μην τον γεύεται το πρόσωπο που αγαπώ. Προϋποθέτει προσφορά, για την οποία μόνο εγώ μπορώ να ΑΠΟΦΑΣΙΣΩ.
Να δώσω από το χρόνο μου, από τα υλικά μου, να δώσω κάτι από τα καλά που έχω μέσα μου, όχι από τα περισσεύματά μου.
Η Αγάπη είναι ευγενική, ντελικάτη, τρυφερή, έχει σεβασμό και κατανόηση (όπως σωστά έγραψες), προτιμά να ταπεινωθεί από το να επαίρεται, ζεσταίνει την καρδιά του άλλου.
Δεν είναι εύκολο βέβαια να έχουμε πλήρη Αγάπη γιατί για να υψωθεί, χρειάζεται να μειωθεί ο εγωισμός μας.

Δεν είχα καταλάβει ότι το θεωρείς επιλογή .
Μπορεί να είναι πιο εύκολο να κάνεις το καλό από το να είσαι καλός .
Γιατί έτσι οποιοσδήποτε μπορεί να αγαπάει και κάπου η ψυχολογία πχ αγάπα τον εαυτό σου , για να μη νιώθεις φθόνο , να μη σκέφτεσαι εγωκεντρικά τον εαυτό σου και τα σχετικά , πάει στα σκουπίδια . Απλά μπορεί να συμπεριφέρεσαι καλά στους άλλους στις πράξεις άσχετα πως το νιώθεις . Αν και είναι κάτι αξιοσέβαστο νομίζω δεν είναι και τόσο αποδεκτή αυτή η άποψη , δηλαδή όλοι θα προτιμούσαν κάποιον που αυθόρμητα είναι καλός από το συναίσθημά του και όχι επειδή το επιλέγει .

Πως το είχε πει όμως ο χάκερ ; ότι το συναίσθημα αλλάζει οπότε δεν είναι και άξιο εμπιστοσύνης γενικά όσο κάποιος που επιλέγει κάτι .

 

[soul]

Απλά ο καθένας το βλέπει με την προσωπική του μάτια

Και λογικό νομίζω, εφόσον η αγάπη (κυρίως) βιωνεται!

και ίσως κάπου ο εγωισμός του καθενός δεν επιτρέπει την ύπαρξη μιας άλλης άποψης ..

Ίσα ίσα που μέσα από την αλληλεπιδραση εξωτερικευεται ο άνθρωπος και εξελίσσεται.

Απλά κάποια είναι καθαρά βιωματικά και κάποια παρμένα μέσα από το ίντερνετ ή κάτι που έχουμε διαβάσει και μας έμεινε ,νομίζοντας ότι αυτό είναι καθαρά η αγάπη ή ο έρωτας .

Γενικότερα, η ελευθερία της φιλοσοφικής σκέψης βοηθάει στο να κρίνουμε τη ζωή μας και τις εμπειρίες μας πιο δίκαια (ή πιο αμερόληπτα). Να φιλοσόφου με, εννοώ να φιλτραρουμε όσα μας συμβαίνουν. Παρότι η ζωή μας έχει μια ταχύτητα που δεν το κάνει εύκολο... Επί παραδειγματι στο ερωτικό κομμάτι: Με παρατάει ο σύντροφος και πληγωνομαι βαθιά γιατί του τα έδωσα όλα... Και οι φίλοι με παρηγορουν με το σύνηθες "αυτός χάνει, δεν θα βρει καλύτερη, δεν μπόρεσε να σε εκτιμήσει...." Όλα αυτά μπορεί να ισχύουν, όμως δεν είναι κακό να σκεφτώ μήπως εγώ φταιω που έδωσα τα πάντα, γιατί το τα πάντα έχει κι ένα βάρος που δεν το αντέχουν όλοι.. Ίσως δεν βρει κάποια καλύτερη από εμένα, αλλά σίγουρα κάποια που θα του ταιριάζει πολύ περισσότερο...!
Όλες αυτές οι σκέψεις και οι συνειδητοποιησεις δίνουν πείρα στο να διαχωρίζουμε αν τελικά αγαπήσαμε, πώς αγαπήσαμε, πώς θα έπρεπε να αγαπήσουμε..
Είχα ποσταρει ένα κείμενο σχετικά με το μύθο του έρωτα και του αντί - έρωτα. Ως κοινωνικό φαινόμενο, η νεολαία παίρνει ως εικόνα του έρωτα το αγγελάκι με το βέλος που τρυπαει και ματώνει την καρδιά.. Αυτό είναι η λανθάνουσα μορφή (ο αντί-θεός του έρωτα), γιατί η αγάπη δεν πληγώνει. Η αγάπη είναι αρμονία όπως συμβολίζει ο Έρως, το αγγελάκι με τη λύρα. Δεν στοχεύει με το τόξο στο πώς θα πετύχει να αγαπηθεί το άτομο, αλλά στο πώς θα καταφέρει να αγαπήσει.

Απλά πήρα αφορμή από το σχόλιο σου για να καταθέσω κάποιες σκέψεις...

Κοινός η αγάπη είναι ατελείωτη και απροσδιοριστη πολλές φόρες ,οπότε δεν μπορείς να αποκλείσεις τίποτα .

Θα έλεγα πως το πρόβλημα με την αγάπη είναι πως ενώ όλοι μας παραδεχομαστε την ύπαρξη της, τελικά την οριοθετουμε στα στενά όρια του εγωισμού και του συμφέροντος μας.

Πιστεύω είναι Επιλογή και Απόφαση του ανθρώπου.
Συναίσθημα είναι η χαρά, ο έρωτας, η συμπόνοια κλπ.
Αγάπη είναι να επιλέξω κάτι για το καλό του άλλου και να αποφασίσω να το κάνω.

Η Αγάπη προϋποθέτει δύναμη για να νικώ τον κακό εαυτό μου ώστε να μην τον γεύεται το πρόσωπο που αγαπώ. Προϋποθέτει προσφορά, για την οποία μόνο εγώ μπορώ να ΑΠΟΦΑΣΙΣΩ.
Να δώσω από το χρόνο μου, από τα υλικά μου, να δώσω κάτι από τα καλά που έχω μέσα μου, όχι από τα περισσεύματά μου.
Η Αγάπη είναι ευγενική, ντελικάτη, τρυφερή, έχει σεβασμό και κατανόηση (όπως σωστά έγραψες), προτιμά να ταπεινωθεί από το να επαίρεται, ζεσταίνει την καρδιά του άλλου.
Δεν είναι εύκολο βέβαια να έχουμε πλήρη Αγάπη γιατί για να υψωθεί, χρειάζεται να μειωθεί ο εγωισμός μας.

Αλλά κι αν δεν τη φτάσουμε ποτέ, εκείνη μένει έτσι όπως είναι.
Φαίνεται εύκολη γιατί είναι ταπεινή. Μα δυστυχώς, είμαστε εμείς που γινόμαστε "κοντοί" κοντά της...

Συμφωνώ!!
Όμως θα αναφέρω πως προσωπικά θεωρώ ότι η Αγάπη είναι ψυχική διάθεση με τη δυνατότητα μετασχηματισμού (αν και εφόσον αποφασίσεις να την επιλέξεις, όπως πιο πάνω έγραψες). Σίγουρα όμως η εσωτερική επιθυμία όλων μας είναι η αγάπη (είτε στο να την δώσεις, είτε στο να την εισπράξεις)..

 

[Experience]

Όχι φυσικά ,αλλά όταν δυο άνθρωποι αγαπιούνται πάντα καταλήγουν στην συμβίωση ,είτε είναι μόνιμη, είτε περιστασιακή

Καλημέρα.
Μαργαρίτα μου, "συμβίωση" σημαίνει να ζουν δύο ή περισσότεροι άνθρωποι στο ίδιο σπίτι.
Αν η αγάπη μας περιορίζεται μόνο σε αυτούς, τότε έχουμε θέμα.

Παρακαλώ !
όλα αυτά που εμφανέστατα είναι αντιγραφές από κείμενα που κάπου έχουν διαβάσει

Δεν ξέρω αν εννοείς τα δικά μου κείμενα γιατί χρησιμοποιείς γ΄πρόσωπο.
Πέρασα τα φεγγάρια του ατελείωτου διαβάσματος, δυστυχώς δεν έχω χρόνο παρά σπάνια πλέον για αυτό.
Εδώ στο φόρουμ δεν βλέπω λόγο να αντιγράφω κείμενα. Διατριβή κάνουμε;

Προφανώς και σε ότι γράφω υπάρχει και μέρος σαν απόσταγμα των όσων έχω διαβάσει αλλά γι'αυτό δεν διαβάζουμε;

Εξ άλλου όλοι μας, ότι ξέρουμε-σκεφτόμαστε-διανοητικά παράγουμε, είναι ένα μίγμα των όσων "αποθηκεύουμε" βιωματικά και μαθησιακά.
Μέρος αυτών, άλλοτε συνειδητά και άλλοτε όχι, τα προσαρμόζουμε στην προσωπικότητά μας, τουλάχιστον ως προς το μέρος των προσωπικών απόψεων γιατί στην όλη δομή της προσωπικότητας συμπεριλαμβάνεται όχι μόνο η άποψη αλλά και η πράξη. Κι εκεί, είναι αλήθεια, δυσκολεύουν τα πράγματα...

Πέραν τούτου ο γραπτός λόγος είναι σίγουρα παρεξηγησιμος ,ειδικά αν δεν γνωρίζεις τον άλλον προσωπικά,γι αυτό πάντα η πρόθεση μετράει ..

Σε ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση.
Δεν μου αρέσουν ούτε εμένα τα ξύλινα εκτός από λιωμένο παγωτό στα ξύλινα σπαθιά. (Αυτό αποκωδικοποιείται εύκολα στο youtube)

Η θεωρεία των γραπτών και γενικά των ρητορικών διαλέξεων απέχει μιλιά μακρυά από την πραγματικοτητα και αυτό μπορείς να το διαπιστώσεις όταν έχεις περάσει με τα χρονιά πάρα πολλές καταστάσεις και στο αποδεικνύει η ίδια η ζωή όλο αυτό ..
Είναι διαφορετικά να απευθύνεσαι μιλώντας για κάτι τέτοιο σε ένα νέο παιδί και διαφορετικά σε έναν άνθρωπο που έχει ζήσει τις εμπειρίες του και αντιλαμβανεται πολλά περισσότερα ,επειδή ακριβός τα έχει ζήσει και μπορεί να ξεχωρίσει τι είναι αληθινό και τι στην σφαίρα του φανταστικού ή του επιθυμητού .

Είναι πολύ βάσιμο αυτό που λες.
Ωστόσο η σοφία δεν είναι αποκλειστικότητα των γερόντων.
Σοφία είναι στην ουσία ο δόκιμος τρόπος στη διαχείριση της γνώσης.
Έχουν ένα αβαντάζ οι γέροντες λόγω πλούσιου βιογραφικού, αλλά έχω δει νέους να είναι σοφότεροι από κάποιους γέροντες.

Μα μιλάμε για ερωτική αγάπη ...Οι οικογενειακες- φιλικές σχέσεις βασίζονται σε άλλου είδος αγάπης .
Είναι αυτό που λέγαμε, ότι τα γραπτά δεν είναι και τόσο κατατοπιστικα ...

Όχι, μια χαρά κατατοπίστηκα για το τι εννοείς.
Με αυτό είναι που διαφωνώ. Η Αγάπη δεν έχει είδη. Μία είναι.
Πολλά μπορεί να είναι τα συναισθηματικά κίνητρα που την ενεργοποιούν.

Μα και αυτό είναι η αγάπη ,είναι ένα πλήθος συναισθηματων ,διαφορετικών συναισθηματων και συμπεριφορών.

Καταλαβαίνω πώς το αντιλαμβάνεσαι.
Ωστόσο η Αγάπη δεν είναι ένα πλήθος συναισθημάτων. Είναι ένα γνώρισμα Ανθρώπου.
Πώς να το εξηγήσω;... Για παράδειγμα, όταν δεις έναν άστεγο και λυπηθείς για τα χάλια του κόσμου μας, δημιουργείται το συναίσθημα που είναι η συμπόνοια. Αγάπη είναι όταν ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ να κάνεις κάτι καλό για αυτό.

Η αγάπη σύμφωνα με τους ψυχολόγους , για να περάσουμε και στον ξύλινο λόγο που λέγαμε ,εμπεριέχεται σε τρεις κύριες φάσεις μεταξύ των ανθρώπων .
Στην ερωτική προσέγγιση ,στην έλξη και στην προσκόλληση

Είσαι σίγουρη πως αυτό είναι "ξύλινος λόγος" και όχι δικός σου;
Ο ψυχολόγος που θεωρεί την αγάπη να εμπεριέχεται αποκλειστικά στο τρίπτυχο που ανέφερες, μάλλον πρωτοετής φοιτητής θα είναι και πιθανότατα με γκρίζο επαγγελματικό μέλλον.

στην ηλικία σου θα μπορούσες να γίνεις και πρόεδρος του ΚΑΠΗ της γειτονιάς σου

Πολύ καλό και πολύ σωστό! Εδώ με έπιασες οφσάιντ.
Προφανώς αναφέρεσαι στη δηλωμένη ηλικία μου, σωστά;
Ε, μην πιστεύεις σε όλα όσα διαβάζεις στο διαδίκτυο...

Να είσαι καλά!

Δεν είχα καταλάβει ότι το θεωρείς επιλογή .
Μπορεί να είναι πιο εύκολο να κάνεις το καλό από το να είσαι καλός .

Τέλειο! Όντως.
Το να κάνεις το καλό όμως ακόμα και αν τα δοντάκια είναι λίγο σφιγμένα όταν το κάνεις, σε εκπαιδεύει να γίνεις καλύτερος.
Θα γράψω παρακάτω πού κολλάει η "εκπαίδευση" σε αυτό.

Μία κίνηση αγάπης, παρότι μπορεί να κοστίζει σε εσένα (ξαναλέω το κόστος δεν είναι μόνο υλικό, έχει να κάνει και με το χρόνο που διαθέτεις ή με την υπερηφάνια σου που χαμηλώνεις κλπ), τελικά όμως αν την κάνεις, συνειδητοποιείς ότι παρότι πρόσφερες, τελικά ΠΗΡΕΣ και μάλιστα ΠΗΡΕΣ πολλά, παρότι δεν σου έδωσε τίποτα απτό αυτός που ευεργέτησες.

ΠΗΡΕΣ πρώτα απ'όλα μία πολύ καλή δόση υγιούς αυτοεκτίμησης. Να ξέρεις πως ο μέσος σύγχρονος άνθρωπος έχει τον εγωισμό του πέραν της κόκκινης γραμμής, αλλά υποφέρει από έλλειψη... αυτοεκτίμησης!

Επιπλέον αν πρόσφερες υλικά, νιώθεις λες και τα πήρες εσύ. Αν πρόσφερες συναισθηματικά, νιώθεις να πλημμυρίζεις από συναισθήματα εσύ. Αν έδειξες ταπείνωση για το καλό του άλλου, βγαίνεις λιοντάρι!

Τα παραπάνω λοιπόν, επειδή ακριβώς είναι βιωματικά και ακριβώς επειδή συνειδητοποιείς κάνοντάς τα ότι τελικά ίσως αυτό να είναι ο σκοπός της ζωής (να αγαπάμε), τελικά βιώνοντας τον ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ, βλέπεις αυτά που σου προσφέρει και κάπως έτσι εκπαιδεύεσαι να γίνεις λίγο πιο καλός.

Γιατί έτσι οποιοσδήποτε μπορεί να αγαπάει και κάπου η ψυχολογία πχ αγάπα τον εαυτό σου , για να μη νιώθεις φθόνο , να μη σκέφτεσαι εγωκεντρικά τον εαυτό σου και τα σχετικά , πάει στα σκουπίδια .

Αντιθέτως! Η ψυχολογία χτυπάει κέντρα με αυτό.
ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ότι αγαπάμε τον εαυτό μας. Το μέτρο του πόσο αγαπάμε τον εαυτό μας δεν είναι το πόσο ψηλά τον βάζουμε σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους αλλά το πόσο ΚΟΝΤΑ τον βάζουμε στους άλλους ανθρώπους και ιδιαίτερα σε αυτούς που για όποιο λόγο το χρειάζονται.

δεν είναι και τόσο αποδεκτή αυτή η άποψη , δηλαδή όλοι θα προτιμούσαν κάποιον που αυθόρμητα είναι καλός από το συναίσθημά του και όχι επειδή το επιλέγει .

Μα, ο καλός, είτε είναι εκ φύσεως καλός (παρότι όπως ξέρεις, ουδείς τέλειος), είτε είναι "εκπαιδευόμενος" καλός, θα έπρεπε και οι δύο να είναι πρότυπα για όλους μας.
Ο πρώτος έχει κάνει την καλοσύνη ένα με τον εαυτό του (ξαναλέω δεν υπάρχει άνθρωπος τέτοιος στην πραγματικότητα ΟΛΟΙ εκπαιδευόμενοι είναι στην καλοσύνη, αλλά λέμε..) δηλαδή ο πρώτος λειτουργεί αυθόρμητα όπως σωστά έγραψες.
Ο δεύτερος όμως, χρειάζεται να νικήσει το προσωπικό του συμφέρον για να κάνει το καλό. Χρειάζεται δηλαδή να νικήσει τον εαυτό του!

Πραγματικά άξιος θαυμασμού είναι ο άνθρωπος που παλεύει και συχνά καταφέρνει να νικά τον κακό εαυτό του.
Αυτός είναι ο πραγματικός Ράμπο του κόσμου μας. Ο άλλος του χόλλυγουντ είναι μόνο για παιδικά κόμικς.

Αν η πρόθεση της προσφοράς είναι από καλές προθέσεις, καλώς γίνεται και δεν νομίζω ότι θα έπρεπε ο λαμβάνων να τις "βαθμολογεί".

Εξ άλλου στην πράξη, αν κάποιος θείος σου δώριζε 100.000€ δεν θα ήταν αποδεκτά από εσένα αν πρώτα δεν έψαχνες αν το κάνει επειδή είναι καλός ή επειδή προσπαθεί να γίνει καλός;

Πως το είχε πει όμως ο χάκερ ; ότι το συναίσθημα αλλάζει οπότε δεν είναι και άξιο εμπιστοσύνης γενικά όσο κάποιος που επιλέγει κάτι .

Δεν ξέρω ποιος είναι ο χάκερ, αλλά έχει δίκιο για τα συναισθήματα (αν και ΔΕΝ αλλάζουν, εναλλάσονται).
Γι'αυτό και η Αγάπη που είναι θέμα ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ έχει την ιδιαίτερη αξία της.

Η γνήσια Αγάπη δεν εκδηλώνεται μόνο στα εύκολα (έρωτας, μητρική στοργή, συμπόνια κλπ) αλλά και στα δύσκολα ακόμα και αρνητικά συναισθήματα (οργή, απελπισία, κλπ).
Ο έλεγχος των ενστίκτων είναι προνόμιο του ανθρώπου.
Από την άλλη το να διαχειριστώ την οργή μου με ΚΑΛΟ τρόπο αντί να την αφήσω να εξελιχτεί σε μίσος, παράγει καλό και για τον άλλον αλλά και για εμένα.
Γι'αυτό ακριβώς η Αγάπη είναι κάτι ανώτερο από το ένστικτο ή το συναίσθημα που λειτουργούν αυθόρμητα.

Καλή Κυριακή με δροσερή Αύρα!

Συμφωνώ!!
Όμως θα αναφέρω πως προσωπικά θεωρώ ότι η Αγάπη είναι ψυχική διάθεση με τη δυνατότητα μετασχηματισμού (αν και εφόσον αποφασίσεις να την επιλέξεις, όπως πιο πάνω έγραψες). Σίγουρα όμως η εσωτερική επιθυμία όλων μας είναι η αγάπη (είτε στο να την δώσεις, είτε στο να την εισπράξεις)..

Κι εγώ συμφωνώ!
Εχω μία επιφύλαξη για το σημειωμένο με κόκκινους χαρακτήρες.
Όχι ότι δεν είναι σωστό αυτό που έγραψες, αντιθέτως συμφωνώ απόλυτα.

Απλά, νομίζω ότι κυρίως επιθυμούμε να μας αγαπούν, παρά να αγαπάμε.
Αυτό όμως μπορεί να έχει βαθύτερες αιτίες.
Συχνά δυσκολευόμαστε όχι μόνο να δώσουμε αλλά ακόμα και να καταλάβουμε τι είναι αγάπη και αυτό κυρίως οφείλεται στο ότι δεν έχουμε εισπράξει εμείς οι ίδιοι αρκετή.

Αν βρισκόταν κάποιος να μας Αγαπήσει ΠΟΛΥ, με όλο το πλάτος και το μήκος και το βάθος της Αγάπης, τότε θα μαθαίναμε συν τω χρόνω να αγαπάμε κι εμείς.
Και όταν λέω να μας Αγαπήσει δεν εννοώ να μας ερωτευτεί. Το διευκρινίζω γιατί καταλαβαίνω ότι γενικά τα ταυτίζουν αυτά οι περισσότεροι άνθρωποι.

Εδώ μπαίνει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που έχει να κάνει με τη γονεϊκή οικογένεια.

Ο άνθρωπος μέχρι και την αρχή της ενηλικίωσής του είναι μία αντανάκλαση της κατάστασης στο σπίτι του.
Στην πορεία της ζωής του, μπορεί να πάψει να αντανακλά το παραπάνω αναλόγως των επιλογών και των βιωμάτων του, ωστόσο το αρχείο των αναμνήσεων από την πρώτη οικογένεια, θα κρατά πάντα στοιχεία του στον πυρήνα της προσωπικότητάς του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να γίνει πολύ καλύτερος ή πολύ χειρότερος.

Καλημέρα ψυχή

 

[Guest 528707]

Καλημέρα.
Μαργαρίτα μου, "συμβίωση" σημαίνει να ζουν δύο ή περισσότεροι άνθρωποι στο ίδιο σπίτι.
Αν η αγάπη μας περιορίζεται μόνο σε αυτούς, τότε έχουμε θέμα.

Καλημερα !
Σιγουρα ,αλλωστε δεν εννοουσα κατι τετοιο...

Δεν ξέρω αν εννοείς τα δικά μου κείμενα γιατί χρησιμοποιείς γ΄πρόσωπο.
Πέρασα τα φεγγάρια του ατελείωτου διαβάσματος, δυστυχώς δεν έχω χρόνο παρά σπάνια πλέον για αυτό.
Εδώ στο φόρουμ δεν βλέπω λόγο να αντιγράφω κείμενα. Διατριβή κάνουμε;

Προφανώς και σε ότι γράφω υπάρχει και μέρος σαν απόσταγμα των όσων έχω διαβάσει αλλά γι'αυτό δεν διαβάζουμε;

Εξ άλλου όλοι μας, ότι ξέρουμε-σκεφτόμαστε-διανοητικά παράγουμε, είναι ένα μίγμα των όσων "αποθηκεύουμε" βιωματικά και μαθησιακά.
Μέρος αυτών, άλλοτε συνειδητά και άλλοτε όχι, τα προσαρμόζουμε στην προσωπικότητά μας, τουλάχιστον ως προς το μέρος των προσωπικών απόψεων γιατί στην όλη δομή της προσωπικότητας συμπεριλαμβάνεται όχι μόνο η άποψη αλλά και η πράξη. Κι εκεί, είναι αλήθεια, δυσκολεύουν τα πράγματα...

Οχι δεν αναφερομαι στα δικα σου κειμενα ,ηταν αναφορα στον δικο μου διαλογο και πατουσα πανω στον λογο που εκανα περι προσωπικων βιωματων ...

Ειναι αναμφισβητητο γεγονος πως ολων μας τα κειμενα εμπεριεχουν κα ιαποσπασματα απο αυτα που εχουμε διδαχθει ή διαβασει στην ζωη μας και μας εχουν μεινει .
Αλλωστε αυτος ειναι και ο σκοπος της μαθησης .
Νομιζω ομως μπορεις να αντιληφθεις και εσυ ποτε ενα κειμενο ειναι καθαρα βιωματικο ή αντιγραφη ή και τα δυο μαζι ..

Σε ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση.
Δεν μου αρέσουν ούτε εμένα τα ξύλινα εκτός από λιωμένο παγωτό στα ξύλινα σπαθιά. (Αυτό αποκωδικοποιείται εύκολα στο youtube)

Αλιμονο αν δεν υπηρχε και κατανοηση ειδικα εδω μεσα ,νομιζω θα ηταν αδυνατη η συνυπαρξη τοσων διαφορετικων προσωπικοτητων .
Συμφωνω και επαυξανω

Είναι πολύ βάσιμο αυτό που λες.
Ωστόσο η σοφία δεν είναι αποκλειστικότητα των γερόντων.
Σοφία είναι στην ουσία ο δόκιμος τρόπος στη διαχείριση της γνώσης.
Έχουν ένα αβαντάζ οι γέροντες λόγω πλούσιου βιογραφικού, αλλά έχω δει νέους να είναι σοφότεροι από κάποιους γέροντες.

Σαφεστατα η ηλικια δεν ειναι ο μονος συντελεστης που συμβαλει στο αν καποιος εχει αυτο το χαρακτηριστικο .
Και αυτο μαλιστα μου το εχει αποδειξει η ιδια η ζωη γνωριζοντας μικρους ηλικιακα ανθρωπους που ομως οι συνθηκες της ζωςη τους ή καλυτερα οι αντιξοοτητες που συναντησαν στην μεχρι τωρα ζωη τους ,τους εχουν κανει πιο εμπειρους και πιο σοφους και απο τον σοφοτερο γεροντα και πραγματικα με εχει γοητευση -ιντριγκαρει το μυαλο τους !
Δεν μπορουμε να παραβλεψουμε ομως το γεγονος της πλειοψηφιας των νεων ατομων που κατακλιζονται απο την παρορμητικοτητα ,τον ενθουσιασμο και κυριως την αγνοια κινδυνου,αυτη που κουβαλανε υποσυνειδητα ακομα απο την παιδικη-εφηβικη τους ηλικια και αν δεν περασουν απο τις καταλληλες φασεις μπορει και να μην φυγει και ποτε ... ...
Ως γνωστων το μυαλο ακομα και το σωμα ενος ανθρωπου ωριμαζει μεσα απο τις δυσκολιες και οχι αποφευγοντας αυτες !

Όχι, μια χαρά κατατοπίστηκα για το τι εννοείς.
Με αυτό είναι που διαφωνώ. Η Αγάπη δεν έχει είδη. Μία είναι.
Πολλά μπορεί να είναι τα συναισθηματικά κίνητρα που την ενεργοποιούν.

Μαλλον δεν μπορω να πιασω το point σου στην εν λογο περιπτωση γιατι εγω προσωπικα αντιλαμβανομαι διαφορετικα την ερωτικη αγαπη ,την συναδελφικη ,την φιλικη κ.ο.κ.
Το 'σε αγαπω' ειμαι ενας ανθρωπος που το λεω συνεχεια εκει που το αισθανομαι πραγματικα και οταν βλεπω οτι ο αλλος εχει την αναγκη να το ακουσει καλυπτοντας ετσι και μια δικη μου συναισθηματικη δοτικη αναγκη ,ειναι η σχεση αλληλεπριδρασης που αναφεραμε προηγουμενος ... Σιγουρα ομως ο τροπος που το λεω στον συντροφο μου ,στον φιλο μου και γενικα οπουδηποτε δεν εμπεριεχει τα ιδια συναισθηματα .
Η λεξη ειναι μια και δεν αλλαζει το παραμικρο ουτε στον τονισμο της αλλα ουτε και στην γραμματικη της ..Αλλαζει ομως ολοκληρωτικα την συναισθηματικη της αξια ,αρα πως λοιπον μια λεξη που ειναι ερμαιο των συναισθηματων δεν ανηκει σε αυτα ?

Καταλαβαίνω πώς το αντιλαμβάνεσαι.
Ωστόσο η Αγάπη δεν είναι ένα πλήθος συναισθημάτων. Είναι ένα γνώρισμα Ανθρώπου.
Πώς να το εξηγήσω;... Για παράδειγμα, όταν δεις έναν άστεγο και λυπηθείς για τα χάλια του κόσμου μας, δημιουργείται το συναίσθημα που είναι η συμπόνοια. Αγάπη είναι όταν ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ να κάνεις κάτι καλό για αυτό.


Είσαι σίγουρη πως αυτό είναι "ξύλινος λόγος" και όχι δικός σου;
Ο ψυχολόγος που θεωρεί την αγάπη να εμπεριέχεται αποκλειστικά στο τρίπτυχο που ανέφερες, μάλλον πρωτοετής φοιτητής θα είναι και πιθανότατα με γκρίζο επαγγελματικό μέλλον.

Και ομως ετσι παρουσιαζεται στην σχολη που προσφατα ξεκινησα να παρακολουθω ,μιας και τωρα στα γεραματα ειπα να ασχοληθω και με κατι αλλο ακομα, εφοσον η καραντινα δημιουργησε πολλες ευκαιριες για εμας που οι σχολες που θελουμε να παρακολουθησουμε ειναι μακρυα μας και πραγματικα μου εχει αλλαξει πολλα απο την δικη μου κοσμοθεωρεια και αντιληψη πολλων πραγματων ...
Βλεπεις σοφος γεροντας δεν μπορει να γινει καποιος ακομα και οταν εχει φτασει σε μια ηλικια αφου η διψα μας για αυτογνωσια και γενικοτερη γνωση συνεχως μεγαλωνει και αυτη παραλληλα με την ηλικια .

Πολύ καλό και πολύ σωστό! Εδώ με έπιασες οφσάιντ.
Προφανώς αναφέρεσαι στη δηλωμένη ηλικία μου, σωστά;
Ε, μην πιστεύεις σε όλα όσα διαβάζεις στο διαδίκτυο...

Να είσαι καλά!

Ετσι ακριβως και ως γνωστον στην Ελλαδα οτι δηλωνεις εισαι ετσι ?

Και εσυ το ιδιο !

 

[Guest 209912]

@Experience το καλό ποιο είναι? Και γιατί είναι αυτό?

 

[Guest 528707]

Ίσα ίσα που μέσα από την αλληλεπιδραση εξωτερικευεται ο άνθρωπος και εξελίσσεται.

Καλημερα!
Μα οταν μιλαμε για εγωισμο αυτοματα καταριπτεται η εννοια της αλληλεπριδρασης καθαρα και μονο απο αμυντικο χαρακτηρα .
Νομιζω ανθρωπος που δεν ειναι σε θεση να δεχτει και οχι απαραιτητα να υιοθετηση μια διαφορετικη αποψη δεν μπορει να συνυπαρξει αρμονικα μεσα σε κατι τετοιο ..

Ο ανθρωπος εξελισσεται μεσα απο την γνωση ,την θετικοτητα ,την αποδοχη και τον σεβασμο στο κατι διαφορετικο και οχι μεσα απο το εγωιστικο πλαισιο που εχει δημιουργησει μπλοκαρωντας ετσι οποιαδηποτε εισροει διαφορετικων αποψεων .

Γενικότερα, η ελευθερία της φιλοσοφικής σκέψης βοηθάει στο να κρίνουμε τη ζωή μας και τις εμπειρίες μας πιο δίκαια (ή πιο αμερόληπτα). Να φιλοσόφου με, εννοώ να φιλτραρουμε όσα μας συμβαίνουν. Παρότι η ζωή μας έχει μια ταχύτητα που δεν το κάνει εύκολο... Επί παραδειγματι στο ερωτικό κομμάτι: Με παρατάει ο σύντροφος και πληγωνομαι βαθιά γιατί του τα έδωσα όλα... Και οι φίλοι με παρηγορουν με το σύνηθες "αυτός χάνει, δεν θα βρει καλύτερη, δεν μπόρεσε να σε εκτιμήσει...." Όλα αυτά μπορεί να ισχύουν, όμως δεν είναι κακό να σκεφτώ μήπως εγώ φταιω που έδωσα τα πάντα, γιατί το τα πάντα έχει κι ένα βάρος που δεν το αντέχουν όλοι.. Ίσως δεν βρει κάποια καλύτερη από εμένα, αλλά σίγουρα κάποια που θα του ταιριάζει πολύ περισσότερο...!
Όλες αυτές οι σκέψεις και οι συνειδητοποιησεις δίνουν πείρα στο να διαχωρίζουμε αν τελικά αγαπήσαμε, πώς αγαπήσαμε, πώς θα έπρεπε να αγαπήσουμε..
Είχα ποσταρει ένα κείμενο σχετικά με το μύθο του έρωτα και του αντί - έρωτα. Ως κοινωνικό φαινόμενο, η νεολαία παίρνει ως εικόνα του έρωτα το αγγελάκι με το βέλος που τρυπαει και ματώνει την καρδιά.. Αυτό είναι η λανθάνουσα μορφή (ο αντί-θεός του έρωτα), γιατί η αγάπη δεν πληγώνει. Η αγάπη είναι αρμονία όπως συμβολίζει ο Έρως, το αγγελάκι με τη λύρα. Δεν στοχεύει με το τόξο στο πώς θα πετύχει να αγαπηθεί το άτομο, αλλά στο πώς θα καταφέρει να αγαπήσει.

Απλά πήρα αφορμή από το σχόλιο σου για να καταθέσω κάποιες σκέψεις...

Η ψυχολογια μεσα απο τη φιλοσοφικη αναζητηση ειναι ακριβως το αντικειμενο που με ιντριγκαρει την δεδομενη χρονικη περιοδο και προσπαθω να την εξερευνησω ..
Εχω ξεκινησει και ενα βιβλιο βασισμενο σε ολο αυτο και πραγματικα νομιζω ειναι η πιο οικεια προσεγγιση που μπορει να κανει ενας ανθρωπος που δεν θελει να ασχοληθει επαγγελματικα με το κομματι της ψυχολογιας ,αλλα το κανει καθαρα για προσωπικη του εξελιξη και αυτογνωσια θα ελεγα ...

Στο εν λογο παρδειγμα θα πω ,πως φιλοι που σου χαιδευουν τα αυτια ειτε σε ενα χωρισμο ειτε σε μια οποιαδηποτε αντιπαραθεση σου ή διαφωνια σου με κατι, δεν ειναι φιλοι για εμενα .
Αλλο σεβομαι την κατσταση σου και οτι την δεδομενη στιγμη που εισαι ψυχολογικα χαλια δεν θελω να σε επιβαρυνω περισσοτερο και αλλο απαρνιεμαι παντελως το γεγονος της δικαιης κατανομης ευθυνων ..
Φιλος δεν σημαινει σου ενισχυω το εγω σου παρ ολο οτι αναγνωριζω οτι καπου εσφαλες αλλα δεν θελω να στο πω για να μην σε πληγωσω ή για να μην θυμωσεις .
Ο πραγματικος φιλος θα σου εκθεση και τα δικα σου μειονεκτηματα που μπορει να παρουσιαστηκαν μεσα απο μια διαφωνια και οδηγησαν σε μια ριξη αλλα σε μια μετεποιτα στιγμη και αφου εχει δει οτι εχει περασει το μεγαλυτερο συναισθηματικο φορτιο απο πανω σου και εχει αφησει τα καταλειπα της αμφιβολιας για οσα εγιναν .
Αλλωστε αυτες οι περιπτωσεις παντα συμβαινουν αναμεσα σε δυο ατομα ,δεν μπορει εσυ να μην εχεις καμια συμμετοχη σε ολο αυτο και να εισαι ο κατ εξοχην αλλανθαστος .
Τωρα αν δεν αντεχεις να ακους την πραγματικη -σκληρη αληθεια και εχεις επιλεξει ο περιγυρος σου να σου χαιδευει μονο τα αυτια ,αυτο ειναι αλλο θεματακι ..

Καθε ειδους χωρισμου ,ρηξης ,αντιπαραθεσης προκυπτει στην ζωη μας ,ειναι μια πολυ καλη ευκαιρια να απομονωθουμε λιγακι και να κανουμε την αυτοκριτικη μας .Να δουμε καθαρα που συμβαλουμε εμεις σε ολο αυτο και τι πρεπει να αλλαξουμε επανω μας και γενικα στην μεχρι τοτε κοσμοθεωρεια μας, ωστε να γινουμε ακομα καλυτεροι σαν ανθρωποι και σαν προσωπικοτητες και το κυριοτερο να μην ξαναμπουμε στην ιδια διαδικασια κανοντας τα ιδια παραστρατηματα .

Θα έλεγα πως το πρόβλημα με την αγάπη είναι πως ενώ όλοι μας παραδεχομαστε την ύπαρξη της, τελικά την οριοθετουμε στα στενά όρια του εγωισμού και του συμφέροντος μας.

Εγωισμος και αγαπη δεν συμβαδιζουν ποτε .Οποτε οπου υπαρχει εγωισμος δεν μπορουμε να μιλαμε για καταστασης αγαπης και παρεμφερων συναισθηματων .