Συνεχίζω να σολάρω στο θρέντ, χθες είδα το Kinds of Kindness του Λάνθιμου.
Εντάξει signature Λάνθιμος style, δεν ξέρεις απο που σου έρχονται τα περισσότερα, σε παίζει τρελή μπάλα σε όλο το έργο και άψογα γυρισμένη.
Αυτό που σου γαμάει το μυαλό και πραγματικά αναρωτιέσαι «πως με έπαιξε έτσι ο Λάνθιμος» είναι οτι ενώ πρόκειται για 3 διαφορετικές ιστορίες συνδέονται τόσο-όσο απειροελάχιστα σου αφήνουν μια αίσθηση να αναρωτιέσαι πώς συνδέονται; συνδέονται; είμαι χαζός και δεν κατάλαβα πως συνδέονται; μήπως δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους;Μερικές απο αυτές τις ερωτήσεις τις άκουσα και απο τους διπλανούς μου.
Brilliant!