προαστιακός Αθήνα - Κόρινθος , διαδρομή πιο σύντομη και από το να κινείσαι με λεωφορείο κάπου στο κέντρο της Αθήνας . Βεβαία αν και χρειάζεται πολύς χρόνος για να καταφέρει ο άνθρωπος να κάνει σπουδαία πράγματα , αρκούνε λίγα λεπτά για να δείξει τον χειρότερο εαυτό του
Μια φορά , αρχές καλοκαιριού είχανε ξεχάσει ( ; ) τον κλιματισμό . Ώρα : καταμεσήμερο . Όλα τα βαγόνια φίσκα , μόνο στην τουαλέτα δεν είχανε χωθεί άνθρωποι . Στην πίσω μεριά του βαγονιού καμιά δεκαριά νεαροί και νεαρές που πάνε για μπάνιο και γενικά όλες οι ηλικίες μοιρασμένες πιο πέρα . Σε 2 θέσεις κάθονται 2 γέροι άγνωστοι αρχικά μεταξύ τους . Αρκούνε μερικά δευτερόλεπτα για να γνωριστούνε . Παραδόξως , η αφορμή δεν είναι ότι η θερμοκρασία έχει ανέβει επικίνδυνα . Όλα τα άλλα θέματα τα συζητήσανε : οικογενειακή κατάσταση , επάγγελμα , περιοχή , πολιτικά , θρησκευτικά , οικονομικά , αγαπημένα χόμπυ . Ο ένας είναι έτοιμος να πέσει κάτω από την φθορά του χρόνου και ο άλλος αναπνέει με δυσκολία . Αλλά η συζήτηση τους δεν είναι μια αφορμή για να καταλήξουνε να αναθεματίζουνε τον ανηλεή Χρόνο . Συζητάνε χαρούμενα και κάθε φορά που ο ένας λέει ένα αστείο , ο άλλος τον χτυπάει φιλικά . Εν τω μεταξύ , το βαγόνι θυμίζει φούρνο . Εγώ που δεν ζεσταίνομαι εύκολα , νιώθω σαν αστακός που βράζει . Οι γυναίκες μιλάνε στο τηλέφωνο βρίζοντας θεούς και δαίμονες . Τα πιτσιρίκια ενώ μπήκανε ορεξάτα με τέρμα την μουσικά και με χαζά αστεία , το έχουνε βουλώσει και κλαίγονται το ένα στο άλλο . Μερικοί άντρες βγάζουνε τις μπλούζες τους και χτυπάνε με θυμό την πόρτα να τους ακούσει ο οδηγός . Μέχρι 2-3 στάσεις πιο κάτω που άνοιξε ο κλιματισμός , όλοι ήτανε σαν να επέζησαν από πόλεμο και κανείς σίγουρα δεν έχει όρεξη για κουβέντες ούτε με τον φίλο του δίπλα . Ακουγόντουσαν μόνο οι γέροι που διέκοπταν ο ένας τον άλλο λέγοντας ανέκδοτα και σχολιάζοντας τις νέες βουλευτές-μοντέλα και σταματήσανε να μιλάνε μόνο για να αλλάξουνε τηλέφωνα . Σε κάποια στάση , ο ένας σηκώνεται , ισιώνει το πουκάμισο του και λέει : Μα ασφαλώς κύριε τάδε αυτό το ταξίδι θα μου μείνει αξέχαστο - δεν θυμάμαι να πέρασα πιο ωραία και πηγαινοέρχομαι κάθε μήνα . Γεια σας και καλή συνέχεια σε αυτήν την υπέροχη μέρα . Όλο το βαγόνι τους κοιτούσε με μίσος

- δεν είχανε πει ούτε λέξη για την ζέστη παρόλο που ήτανε και οι 2 μούσκεμα
Μια δεύτερη φορά , που είχα την δυνατότητα να έχω την ησυχία μου ήμουνα μόνος σε ένα βαγόνι , όταν μπήκανε 2 ισπανοί τουρίστες , αντρόγυνο σαραντάρηδες , και κάθισαν κοντά μου , ενώ όλο το βαγόνι ήτανε άδειο

. Λέω ντάξει αφού είναι ξένοι δεν αξίζει να μετακινούμαι , πόσο χάλια θα είναι ; Πέντε λεπτά αργότερα είχανε βγάλει και οι 2 παπούτσια και κάλτσες ( αύγουστο μήνα , πέδιλα με κάλτσες

) , είχανε απλώσει τις βαλίτσες τους σε 4-5 θέσεις , τρώγανε από ένα τάπερ φρούτα και πίνανε κρασί από ένα μπουκάλι , και μιλούσανε δυνατά . Σε κάποια φάση η γυναίκα είχε ξαπλώσει και ο άντρας της χάιδευε τα πόδια όλο και προς τα πάνω

Δεν ξέρω τι θα επακολουθούσε αλλά έβαλα το κινητό μου χωρίς ακουστικά να παίζει το fuck u από archieve δυνατά και αμέσως συμμαζεύτηκαν και το βούλωσαν κιόλας , βέβαια 1 στάση μετά που κατέβηκα κάτι μου λέει ότι πήρανε στα σοβαρά την αφιέρωση μου
Μια τρίτη φορά , έρχεται και κάθεται σχετικά κοντά ένας πακιστανός , βάζει στο κινητό του μια ινδική μουσική , το αφήνει δίπλα του και τον παίρνει κατευθείαν ο ύπνος

. Άκουσα για κάνα πεντάλεπτο εμπλουτίζοντας τα μουσικά μου σύνορα αλλά μετά βαρέθηκα και χτύπησα με δύναμη το χέρι μου στον πάγκο δίπλα μου . Μια - δύο στο τέλος ξύπνησε , το έκλεισε και ξανακοιμήθηκε
Τέλος , μια φορά είχε πολύ κόσμο αλλά όχι γεμάτο , και εκεί που ασφυκτιούσα , μπαίνουνε 2 τουρίστριες και πάνε στην άκρη του βαγονιού να καθίσουνε στα σκαλοπατάκια , οπότε το μισό βαγόνι (άντρες

) κινήθηκε προς τα εκεί και βρέθηκα ξαφνικά να παίρνω ήσυχος αέρα . Μετά που ξανακατέβηκαν όλοι επανήλθανε στις θέσεις τους σαν κουρδισμένοι , ενώ ανανεώθηκε και η θεματολογία τους
έχω και άλλα περιστατικά αλλά αρκετό θάψιμο για σήμερα
