Άλλο το "θέλω", άλλο το "τι κάνω γι' αυτό που θέλω"...το ότι ένας "πολύ έξυπνος άνθρωπος" (όπως έγραψε και ο Γιάννης, στον οποίο πήγαινε και η απάντηση) συμβιβάζεται με κάτι "λιγότερο" απ' αυτό που θέλει και δεν κυνηγάει το "καλύτερο" για τους λόγους που αναφέρεις (και πολλούς ακόμη) δε συνεπάγεται ότι έπαψε να το θέλει...το θέλει και το παραθέλει!

Αλλά το "καλύτερο" έχει πόνο και λίγοι άνθρωποι έχουν μάθει να τον αντέχουν...γι' αυτό και λίγοι άνθρωποι είναι πραγματικά ευτυχισμένοι και "πλήρεις"!