απλά δεν χρειάζεται να τα βαφτίζουμε όλα τέχνη.Που είναι το περιέργο?Θέλετε όλοι να είστε καλλιτέχνες?Θεωρείτε ότι ο καλλιτέχνης είναι κάτι το υπεράνω το ξεχωριστό το μοναδικό?
Πρέπει να ομολογήσω ότι από τότε που έμαθα το ηλεκτρονικό λεξικό του Τριανταφυλλίδη έχω μια τάση να κοιτάζω τους ορισμούς που δίνει εκεί. Για τον καλλιτέχνη λοιπόν έχουμε:
καλλιτέχνης ο [kalitéxnis] O10 θηλ. καλλιτέχνιδα [kalitéxniδa] O28 & (λόγ.) καλλιτέχνις [kalitéxnis] : 1α. άτομο προικισμένο με ταλέντο, που δημιουργεί σε κπ. τομέα της τέχνης: ~ της ζωγραφικής / της γλυπτικής / της μουσικής. O ντα Bίντσι ήταν ένας ιδιοφυής ~. O Xαλεπάς ήταν μεγάλος ~. β. άτομο που ασχολείται επαγγελματικά με την ερμηνεία ενός θεατρικού, χορευτικού ή μουσικού έργου: ~ του θεάτρου / της όπερας / του μπαλέτου / του πιάνου. 2. χαρακτηρισμός ατόμου που κατασκευάζει κτ. με πολλή επιδεξιότητα, καλαισθησία και ευρηματικότητα, π.χ. για σχεδιαστή μόδας, κομμωτή, επιπλοποιό, μάγειρα κτλ. [λόγ. < ελνστ. καλλιτέχνης `που κατασκευάζει όμορφα πράγματα΄ & σημδ. γαλλ. artiste· λόγ. καλλιτέχν(ης) -ις > -ιδα· λόγ. καλλιτέχν(ης) -ις]
Επειδή λοιπόν κατηγορήθηκα για έλλειψη παιδείας (τραβηγμένο), ας ξεκαθαρίσω λοιπόν τη θέση μου γιατί θεωρώ ότι δεν με έχεις καταλάβει καθόλου.
Η τέχνη, σύμφωνα με τον ορισμό της είναι κάτι πολύ γενικό και την έχει περιγράψει πολύ ωραίο πιο πάνω ο Chaos. Οι καλές τέχνες, είναι κάτι πιο συγκεκριμένο (το οποίο σπουδάζεις) και σε αυτό ΔΕΝ ανήκουν τέχνες όπως η μαγειρική, η υφαντουργία, η επιπλοποιία κτλ. Ακόμα και η μουσική όμως που ανήκει στις καλές τέχνες, χωρίζεται σε διάφορα επίπεδα, ανάλογα με το κοινό στο οποίο βρίσκει ανταπόκριση. Έτσι, είθισται, η μουσική που ακούγεται στα μπουζούκια, επειδή απευθύνεται (και βρίσκει ανταπόκριση) συνήθως σε άτομα χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου, να είναι ο "ξεπεσμός" της μουσικής και άρα να μην λέμε ότι είναι τέχνη. Αντίθετα ένα κομμάτι του τόσο αναγνωρισμένου Bach θεωρείται αριστούργημα και συνάμα υψηλή τέχνη, μιας και έχει ανταπόκριση από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού.
Φυσικά και μπορώ να καταλάβω τη διαφορά μεταξύ Picasso (πριν την περίοδο του κυβισμού) και στην ζωγραφιά ενός παιδιού 3ης δημοτικού και αυτό γιατί ο Picasso μου έχει δείξει ότι μπορούσε να ζωγραφίσει ότι ήθελε, είτε αληθοφανές είτε φανταστικό και να είναι καλός σε αυτό. Από εκεί και πέρα, δεν φταίει η εκπαίδευση μου που η εποχή του κυβισμού του Picasso δε μου κάνει καμία αίσθηση (και μετά από τόσα έργα που έχω δει με απωθεί πλέον). Και ρωτάω λοιπόν, αν κάποιος σου έφερνε σε κόλλα A4 την Guernica (λέω σε Α4 γιατί το πρωτότυπο είναι τεράστιο) και σου έλεγε κοίτα τι μου ζωγράφισε ένα παιδί στο σχολείο θα θεωρούσες το παιδί μεγάλο καλλιτέχνη;
Δέχομαι φυσικά πολλά απ' όσα έχουμε παραθέσει στο θέμα "εναλλακτική τέχνη" να προσβάλλουν την αισθητική σου, άλλωστε δεν έχουμε όλοι την ίδια. Με τον ορισμό όμως ακόμα και αυτά είναι αποτέλεσμα τέχνης. Ίσως όχι καλής, ή υψηλής, αλλά δεν παύει να είναι τέχνης. Το εναλλακτικό λοιπόν έχει το νόημα ότι δεν είναι με στοιχεία που ως τώρα είχαμε δεδομένα. Θα ήθελα να δω και εσένα λοιπόν, να εμπλουτίζεις το συγκεκριμένο θέμα αντί να το κατακρίνεις.
υ.γ. Η Πέγκυ Ζήνα είναι θεά
