Ένα αυτοκίνητο από κουτάκια κόκα κόλα μπορεί να σου δώσει πρόσβαση στην επικοινωνιακή διάσταση;
Ένα αυτοκίνητο από μπρούτζο ή από μάρμαρο είναι τέχνη, ή όχι και γιατί; Το υλικό είναι αυτό που αλλάζει την κρίση μας;
Η αξία ενός δημιουργήματος δεν εξαρτάτε μόνο από τον καλλιτέχνη αλλά πρώτα και από τον καλλιτέχνη.....
Συγνώμη, αλλά για να χαρακτηριστεί αρχικά κάποιος ως καλλιτέχνης, σύμφωνα με όσα μας είπες, δεν πρέπει το έργο του ν' αποτελεί τέχνη; Αν η αξία ενός δημιουργήματος εξαρτάται πρωτίστως και (???) από τον καλλιτέχνη, τα έργα ενός νέου καλλιτέχνη δεν έχουν καμμία ελπίδα να αποκτήσουν αξία;
Εάν μου μιλάς για έναν καλλιτέχνη του σήμερα δεν μπορώ να σου πω ότι είναι τέχνη ούτε ότι θα μείνει στην ιστορία μετά βεβαιότητας γιατί εξελίσσετε. Μπορώ όμως να δω άσχετα εάν με συγκινήσει ή όχι εάν καταλάβω ή όχι εάν ο άνθρωπος αυτός έχει κάποιον βασικό και σημαντικό λόγο που κάνει όλα αυτά...και εάν στην τελική έχει κάποια εικαστική σημερινή παιδεία...από το έργο του φυσικά.
Αν απαντούσες στον εαυτό σου δεν θα το είχες κάνει καλύτερα.
Τελικά, από το έργο κρίνεται η αξία του καλλιτέχνη, ή από τον καλλιτέχνη η αξία του έργου; Βλέπω έναν ουροβόρο όφι στη συζήτηση...
Ζωγράφος γίνετε κάποιος μετά από πολύ δουλειά επιμονή διάβασμα και άλλα πολλά....
Και ο Θεόφιλος ήταν ζωγράφος, όμως δεν ήξερε να διαβάζει. "
Η μεγαλύτερη φυλακή, είναι αυτό που προσπάθησες πολύ για να το καταφέρεις".
Το αυτοκινητο απο κουτακια παντως ΔΕΝ ειναι τεχνη, για τον πολυ απλο λογο οτι 1. απλα αντεγραψε το σχημα χρησημοποιοντας αλλο υλικο, 2. δεν θελει φαντασια πολλη για να σκεφτεις να φτιαξεις κατι απο αλλο υλικο, 3.δεν προκαλει συναισθηματα και σκεψεις, περα απο το οτι "διαολε...πρεπει να κουραστηκε για να το φτιαξει.."
Ένα αφηρημένο γλυπτό από κουτάκια μπύρας είναι τέχνη ή όχι;
Και μόνο που ένα αυτοκίνητο από κουτάκια μπύρας μας έβαλε να συζητάμε γι' αυτό, άλλοι θεωρώντας το ως τέχνη και άλλοι όχι, τουλάχιστον ικανοποιεί την τρίτη προϋπόθεση και αν μη τι άλλο ο δημιουργός του αυτή τη στιγμή θα τρίβει τα χέρια του, χαμογελώντας χαιρέκακα: "Ενώ αυτοί συζητούν αν το έργο μου είναι τέχνη, εγώ τους έχω βάλει να το κοιτούν, να το περιεργάζονται, να συζητούν, να προβληματίζονται, να επιχειρηματολογούν". Ποιος είπε πως δεν χρειάζεται φαντασία για να κάνει κανείς κάτι τέτοιο; Όσο για το σχήμα που είναι κοινό, αλλά από εναλλακτικό υλικό, θα δανειστώ τη φράση του Άντυ Γουόρχωλ: "Το μέσο είναι το μήνυμα".
Όταν αγαπητέ Negative φτιάξεις ένα τόσο επιτυχημένο από πλευράς στόχευσης έργο, θα χαρούμε πολύ να το δούμε κι ας χτυπιούνται οι μισοί πως δεν είναι τέχνη. Έχω δει έργα σε καμβά που ήταν πολύ πιο αδιάφορα από αυτό το αυτοκίνητο.
Το εάν το συγκεκριμένο έργο είναι έργο τέχνης δεν θα το πεις ή κρίνεις εσύ....το μόνο που μπορείς να πεις είναι εάν σε συγκινεί η όχι.....και αυτό όχι με μεγάλη βεβαιότητα γιατί σε 10 χρονιά θα είσαι μια άλλη Lorien διαφορετική.
Ενώ εσύ μπορείς να το κρίνεις; Γιατί; Εσύ σε δέκα χρόνια θα είσαι ο ίδιος;
Κατά την ταπεινή μου άποψη κάτι το οποίο είναι ωραίο και με καλύπτει αισθητικά δεν σημαίνει ότι είναι και τέχνη...θέλω να έχει ψυχή, να έχει γίνει με μεράκι και πραγματική έμπνευση!!
Και μια δημιουργία υψηλής γαστρονομίας μπορεί θαυμάσια να πληροί τις προϋποθέσεις που θέτει η συνομιλήτρια. Συνεπώς γιατί να μην είναι τέχνη;
Ωστόσο το ζήτημα έχει κι άλλη πλευρά: Όλοι μπορούμε να ξεχωρίσουμε ένα απλό κείμενο από ένα λογοτεχνικό, ή το ποίημα του ποιητή Φανφάρα (Άσπρα κοράκιαααα, μαααύρα κοράκιααα, πού είναι τα κόκκινα κοράκια;
) από ένα πραγματικό ποίημα, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι το "Άξιον Εστί". Τι θα γινόταν άραγε αν κάθε ποστ που δημοσιεύεται εδώ μέσα είχε ο συγγραφέας του την αξίωση να θεωρείται ως λογοτεχνία; Αν τα στιχάκια που γράφουμε στο παιχνίδι "Τρεις λέξεις να διαλέξεις" είχαμε την πεποίθηση ότι ήταν ποιήματα; Αν η κάθε σκέψη που μας κατεβαίνει στο ξερό μας είχαμε την απαίτηση να θεωρείται ως διανόηση;
Τι θα γινόταν αν τότε ερχόταν κάποιος συγγραφέας, πχ ο Νίκος Δήμου ή κάποιος ποιητής ή διανοούμενος και μας έλεγε πως ούτε τα κείμενά μας, ούτε τα στιχάκια μας αποτελούν μορφές τέχνης; Πως οι σκέψεις μας είναι απλώς σκέψεις κι όχι διανόηση; Θα του λέγαμε ότι μας απαξιώνει και θα του σέρναμε όλα αυτά που έχει ακούσει έως τώρα ο Negative;
Είναι η κάθε σαπουνόπερα τέχνη; Κάθε φάλτσος τραγουδιστής καλλιτέχνης; Κάθε μπογιατζής ζωγράφος; Όποιος πέταξε σκόρπιες λέξεις ατάκτως ερριμένες πάνω σ' ένα κομμάτι χαρτί, είναι σουρεαλιστής ποιητής; Σίγουρα όχι. Από την άλλη, πόσες φορές στο παρελθόν έργα που σήμερα θαυμάζουμε, χαρακτηρίστηκαν ως "μη τέχνη" από τους λογιότατους της εποχής τους; Πού βρίσκεται λοιπόν η λεπτή γραμμή, η οποία διαχωρίζει το έργο τέχνης από τη σαβούρα; Είναι τα κριτήρια εμπειρικά και κατά το δοκούν, όπως προκύπτει από το μέχρι τώρα διάλογο;
Είναι μεγάλη ευκαιρία, τώρα που έχουμε ανάμεσά μας κάποιον ειδικότερο εξ ημών, να γίνουμε λίγο σοφότεροι επί του θέματος. Θα είναι όντως κρίμα να περάσει αυτή η συζήτηση χωρίς να προσφέρει ενός βαθμού κατανόηση και καθένας από εμάς να ξεμείνει στην περιχαράκωσή του.
Αγαπητέ Negative, είναι φανερό σε μένα τουλάχιστον, "that you' ve got a point", δυστυχώς όμως δεν έχω καταφέρει να βρω ποιο είναι αυτό. Σίγουρα όμως έχεις καταφέρει να με προβληματίσεις. Παρακαλώ θεώρησε τις παραπάνω ερωτήσεις μου ως έναυσμα για διάλογο και ως προσπάθεια κατανόησης και όχι ως ύπουλες ειρωνείες...
