Δεν προκειται για μειονέκτημα. Ποιο πολύ προκειται για τη βασικότερη ανθρώπινη ιδιότητα.
Ο άνθρωπος ειναι εγωιστικό ον και ιδρύοντας κοινωνίες - δηλ. συνασπισμούς ισχύος - προκειμενου να επιβιώσει,
ουδεποτε φυσικα απεμπολησε το δικαιωμα να ειναι εγωιστής και να προωθει τα συμφέροντά του.
Ουδεποτε επαψε να κυνηγά το συμφέρον του,ακομα και μεσα απο συμβίωση με αλλους,που λειτουργουν εξισου με την ιδια λογικη. .
Απλά,μεσα στις οργανωμενες κοινωνιες - και δη στις φιλελευθερες,οπου κυριαρχει η απολυτη προσωπικη επιδίωξη / θεληση - ,ο ανθρωπος φροντισε σαφώς να (μπορει να) προωθει τα συμφέροντα του - αλλα μεσα σε καποια λογικά ορια,ουτως ωστε οι κοινωνίες του να μην γινουν ζουγκλες. Μονόδρομος σε αυτό ηταν η επινόηση του εμπορίου και γενικα η ανταλλαγή αγαθών: ενα άθροισμα διακριτών εγωισμών (κοινωνια),μπορει μονο να συνυπαρξει ειρηνικά,εαν ο καθε προσωπικος εγωισμός και ανάγκη ταϊστεί / προωθηθει αφενός μεν και αφετερου με τετοιο τροπο ωστε να να διασφαλιζεται η συνοχή και να μην υπαρχουν συγκρουσιακα φαινομενα.
Την ισορροπια αυτη συντηρουν ως γνωστον οι νόμοι.
Η παραιτηση απο το ατομικο συμφέρον και η υιοθετηση της ιδεατης νοοτροπιας πως προεχει το κοινο καλο εναντι του ατομικου,θα σημαινε πως ο ανθρωπος απελευθερώνεται συνειδητά απο ολα τα ταπεινα ένστικτά του και απο τον εγωισμό του,που τον αναγκαζει να ειναι ατομιστης και βρισκει την πληροτητα και την ευχαριστηση μεσα σε μια συλλογικότητα. Νιώθει μέρος της και δε διανοειται να την αμφισβητησει ή να την ανατρέψει.
Αυτο βεβαια θα σημαινε πως οι ατελεις σημερινες κοινωνίες των
ατομικών εγωισμών θα επρεπε να επικαιροποιηθούν κατάλληλα (σε μια κοινωνια
συλλογικου εγωισμού) και σε μια version,το νουμερο της οποιας ειναι για τα σημερινα δεδομενα ουτοπιστικό.
Αυτο που μπορει να γινει,ειναι ως συνηθως η προσπαθεια για μια ολο και καλυτερη προσέγγιση του ιδεατου.
