Μου την δίνουν οι κλαψιάρηδες, αυτοί που τα βλέπουν ΌΛΑ μαύρα και δε χάνουν την ευκαιρία να γκρινιάξουν για κάτι, το τωρινό μου αφεντικό το έχει αυτό και πραγματικά μου χαλάει την διάθεση, θα μπεις στο γραφείο θα της πεις, καλημέρα και κατευθείαν θα σου πει "Που την είδες ρε Ζωήηηη; ααααχ βάσανα, πότε θα στρώσουν τα πράγματα, που θα πάει το χάλι μας", μέχρι να φτιάξω καφέ, να συμμαζευτώ, να ανοίξω υπολογιστή, έχω αυτή τη γκρίνια μέσα στα αυτιά μου, και με τρομερή διάθεση να ξεκινήσω το πρωί, με το που την δω θα κοιτάξει να με ψυχοπλακώσει...
Μου την δίνουν αυτοί που επιμένουν τόσο πολύ σε κάτι θαρρείς και έχουν το αλάνθαστο, πράγμα που επίσης έχει το αφεντικό μου, είναι ικανή να με βγάλει τρελή ότι πχ δεν της έδωσα τα παραστατικά παρά να παραδεχτεί πως της τα έδωσα (και μάλιστα χέρι- χέρι έτσι; ) και ίσως ξέχασε που τα έβαλε, αυτό ιδικά μπορεί να με τρελάνει, επιμένει, σε βγάζει άχρηστη και όταν τα βρει με θράσος σου λέει "Να ρε Ζωή εδώ τα παράτησες" ενώ ξέρουμε πολύ καλά και οι δυο μας πως ΑΥΤΉ τα παράτησε και όχι εγώ.
Επίσης μου την δίνουν οι ζήτουλες, ή αλλιώς αυτοί που δανείζονται και ξεχνάνε να σου τα δώσουν πίσω... είτε μιλάμε για αντικείμενα, είτε για λεφτά, είμαι γενικά άτομο που δεν θα τα ζητήσω πίσω και όταν βλέπω πως ο άλλος κάνει τη κότα με στεναχωρεί αφάνταστα (και η συμπεριφορά του, και γιατί δεν θα έχω ποτέ ξανά αυτό που δάνεισα -δήθεν για λίγες μέρες)
Ένα άλλο είδος ανθρώπων που με εκνευρίζει αφάνταστα είναι οι αγενείς, και δεν μιλάω για άτομα που γνωρίζω, δεν παρεξηγώ αλλά για άτομα που ΔΕΝ γνωρίζω, θα σε πατήσει η άλλη μέσα στο λεωφορείο και δεν θα γυρίσει καν να σε κοιτάξει, γύρνα κυρά μου, ζήτα και ένα συγνώμη, δε θα σε φάω.. ή το άλλο, της πέφτει της άλλης κάτι, το σηκώνεις, της το δίνεις, το παίρνει και φεύγει, δε σου λέει ούτε ευχαριστώ, της τραβάς τώρα ένα κλωτσίδι να στρώσει; Κάτι θέματα είχα βέβαια και με άτομα που ακόμη βρισκόμασταν στο πρώτο στάδιο γνωριμίας μας και πήραν παραπάνω θάρρος από ότι έπρεπε, μου μιλούσαν με πολύ οικειότητα (σε λογικά πλαίσια, όπως μιλάς σε ένα φίλο σου για να τον πειράξεις) και με ενοχλούσε αφάνταστα..
Επίσης μου την δίνουν οι τρομερά φιγουρατζήδες, αυτοί που έχουν νοοτροπία δημοτικού "δεεεες, δες το δικό μου είναι καλύτερο από το δικό σου αεροπλανάκι, δες πόσο ψηλά πάει!!!" , έχουν μανία να επιδεικνύουν τα πράγματα τους, τα ρούχα τους, ακόμη και το χτένισμα τους και κοιτάνε να σε γειώσουν κιόλας κάνοντας αναφορές στα δικά σου αντικείμενα επισημαίνοντας πως πάλιωσαν, ή ότι δεν είναι ωραία, ή ότι δεν είναι μάρκα, ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο παρανοικό μπορούν να σκεφτούν για να "ανέβουν" και να κοκορευτούν...
Αυτά προς το παρόν, σήμερα είχα συναναστροφές με άτομα που είχαν λίγο από'λα και έπρεπε κάπου να τα πω
