ΜΗΤΕΡΑ Κάπτεν Ελένα
Εννέα μήνες σ’είχε στην κοιλιά της,
για όσο ζει θα σ’έχει στην καρδιά της,
γιατί αυτή είναι μόνο μία
και σαν εκείνη δεν μας νοιάστηκε καμία.
Όταν μικρά το χτύπημα στο γόνατο πονούσε,
να μας φροντίσει έτρεχε, για μας καρδιοχτυπούσε,
κι όταν με αϋπνίες πέφταμε στο κρεβάτι ,
για πρίγκιπες μας έλεγε με το λευκό τους άτι.
Και όταν φτάναμε κλαμένα πια κοντά της,
τα βάσανα όλα έδιωχνε μονάχα μια αγκαλιά της.
Σε έπιανε μετά σφιχτά απ’το χεράκι
και σου ‘λεγε πως ήσουνα το πιο λαμπρό αστεράκι.
Αργότερα όταν φτάσαμε στα είκοσι μας χρόνια
και πάψαμε να παίζουμε κυνηγητό στ’αλώνια,
αδιαφορούσαμε εντελώς για κάθε είδηση της,
γι’αυτό και αποφεύγαμε να μένουμε μαζί της,
Πολύ μετά στους γάμους μας, ρύζι μάς επετούσε.
Τα δάκρυα της κύλαγαν ,μ’αυτή τα λησμονούσε.
Με της ευχές της μπήκαμε στο νέο μας το σπίτι
κι ας ήταν λίγο πιο μακριά , αφού έμενε στην Κρήτη.
Πενήντα όταν γίναμε, στις κλινικές γυρνούσε,
το χέρι της, το σφίγγαμε όταν αυτή πονούσε
και όταν μας ξεστόμησε να ‘μαστε ‘κει κοντά της
τα δάκρυα μας τρέχανε με το ξεψύχημα της.
Και τώρα εδώ μόνοι μας τον ουρανό κοιτάμε,
τ’αστέρια για να βρούμε αυτούς που αγαπάμε.
Μ’αυτή δεν είναι στ’άστρα, αλλά μες τη σελήνη,
Κι όλο το φως του σύμπαντος απλόχερα μας δίνει.
αυτο ειναι κατι που εχω γραψει για την μητερα μου το εχω στειλει σε εναν διαγωνισμο ελπιζω να κερδισω κατι γιατι πραγματικα το θεωρω υπεροχο... τις περισσοτερες φορες αυτα που γραφω μου φαινονται σαχλα ακομα κι αν λενε το αντιθετο οι αλλοι, αυτο ομως νομιζω οτι ειναι πολυ καλο. οσοι το διαβασαν εχουν πει πολυ καλα λογια και μερικοι εκλαψαν κιολας!! αχαχχαχαχα!( πνευματικα δικαιωματα κατοχωρομενα για οποιον αναρωτιεται)
