Δεν αμφισβητώ τα ιστορικά δεδομένα,
Χαίρομαι γι αυτό, πραγματικά.
απλά δε βρίσκω λόγο να δια χωρίζεις τα φύλα και να περνάς σε ένα μικρό παιδί το μήνυμα πως οι άνδρες μεταξύ άλλων οφείλουν να έχουν κυριαρχική συμπεριφορά ως εν δυνάμει ηγετικές φυσιογνωμίες σήμερα πχ στην παρέα, αυριο σε μια σχέση ή στον επαγγελματικό τους χώρο
Το καταλαβαίνω αλλά δεν συμφωνώ.
Εγω βρίσκω λόγο. Και ο λόγος αυτός, κατά τη δική μου άποψη, είναι ότι η ίδια η ζωή είναι ένα σύνολο συμπεριφορών που απαιτούν κυριαρχία προκειμένου να επιτευχθεί η επιβίωση. Μονο και μονο το οτι δεν κυνηγούμε για να συλλέξουμε την τροφή μας ή για να προστατευθούμε από κινδύνους, δεν σημαίνει ότι η ζούγκλα της ζωής δεν έχει πάρει άλλη μορφή.
Και σε μια σχέση κάποιος είναι ο dom και κάποιος ο sub (μην παρεξηγηθώ δεν μιλάω ούτε τη σχετική σεξουαλική αργκό, ούτε για επιβολή/υποδούλωση του/της συντρόφου στη ζωή).
Και σε εταιρικό περιβάλλον είναι μια φιλική κόκκινη λίμνη γεμάτη καρχαρίες και το αίμα των αδυνάμων.
Ακόμα και στη σχέση μας με το κράτος, επικρατεί ο νόμος του δυνατού.
Κάποτε έλεγαν οι συνομιλητές, και θα το χρησιμοποιήσω ως επιχείρημα, το Κράτος τάιζε τα παιδιά με Έθνος και Φυλή και Θρησκεία. Το δέχομαι, αν και όχι σε απόλυτο βαθμό όπως έχω εξηγήσει σε παλιότερο ποστ.
Σήμερα λοιπόν το Κράτος σου μαθαινει αγορια στο ντουζ, πως να γινεις ενας πολύ καλός παπαγάλος στις Πανελλαδικές και πως να γίνεις πειθήνιος υπάλληλος αύριο.
Γιατί είναι αξιοδίδακτο το "αγόρια στο ντους" και όχι ο Μάρκος Αυρηλιος;
Γιατί ειναι αξιοδίδακτη η υπαλληλική νοοτροπία και όχι το πως να μαθεις να διαχειρίζεσαι τα οικονομικά σου και να μην έχεις αναγκη το κράτος;
