Τουλάχιστον μετατοπίζεις την προηγούμενη υπερβολή και αναγνωρίζεις πως το σύστημα το οποιο κράζεις δεν είναι το επικρατέστερο.
Εξ αρχής δήλωσα ότι αυτά για τα οποία μιλάω, συμβαίνουν κυρίως σε χώρες όπως ΗΠΑ, Καναδάς κ.λπ. Σε εμάς είναι σε πρωτόγονη μορφή ακόμα. Όμως σύστημα δεν είναι μόνο οι νόμοι. Σύστημα είναι και ΜΜΕ και τέχνες, οτιδήποτε επηρεάζει τη συλλογική συνείδηση, δηλαδή. Τα ΜΜΕ έχουν την κουλτούρα της ακύρωσης, στις τέχνες (ταινίες, σειρές κ.λπ.) γίνεται το έλα να δεις. Δεν μπορεί να μην βλέπεις ότι έχουν αφήσει την τέχνη αυτή καθαυτή και η επιλογή σειρών, χαρακτήρων κ.λπ. γίνεται (και) για πολιτικοκοινωνικούς λόγους ειδικά στο Hollywood και σε σειρές χωρών της δύσης.
Το αν θα γίνει δεν έχει σχέση με την αρχική σου κινδυνολογία.
Ούτε με τη δική σου υποτίμηση της «κινδυνολογίας» μου.
Οι πολυεθνικές συμφέρον μόνο θέλουν, φέτος τα starbucks ζήτησαν να μη στολιστεί κανένα μαγαζί τους με πραιντ σημαίες, ακριβώς γιατί οι ρεπουμπλικανοί έχουν ανέβει και θέλουν να μειώσουν τα πιθανά διαφυγόντα κέρδη κρατόντας ουδέτερη στάση. Δεν είναι γνωστό αυτό;
Εντάξει, αναφέρεις ένα παράδειγμα, εγώ αυτό που βλέπω, ειδικά με τις διαφημίσεις των πολυεθνικών, είναι μια -άντε μην πω εμμονή- επικέντρωση του ενδιαφέροντος σε τέτοια ζητήματα. Τώρα, προφανώς και οι πολυεθνικές πάνω από όλα ενδιαφέρονται για το κέρδος, όμως εμένα δεν με απασχολεί τόσο ο λόγος όσο το αποτέλεσμα.
Σύστημα αποτελεί πάρα πολλά πράγματα.
Ναι, σύστημα σημαίνει πολλά πράγματα, το έγραψα κι εγώ πιο πάνω.
Ηλία, δεν προσέχεις. Ανέφερα το παράδειγμα για το ποιο είναι το "αφήγημα" που προωθείται παντού. Ότι δεν υπάρχει "αχρωματοψία" είναι μέρος του επιχειρηματός μου στο πως δουλεύει η κοινωνία και ποιες ιδέες προωθούνται από παιδιά. Δεν ανέφερα τη δική μου γνώμη, ούτε σχολίασα επί αυτου αν είναι καλό ή κακό. Αλλά θα σταθώ στο να πω, η κριτική σκέψη δεν μπορεί να λειτουργήσει αν κλείνεις τη συζήτηση έτσι απότομα με το " δεν δέχομαι γιατί έτσι μάθαμε". Κοινωνικό σκέυασμα είναι το χρώμα. Φυσικά και μπορεί να υπάρξει συζήτηση πάνω στο αν βοηθάει ή όχι τα παιδιά.
Ναι, ούτε εσύ, όμως, προσέχεις τι γράφω, ανεξάρτητα με το αν συμφωνείς ή όχι. Λέω ότι κάποια πράγματα -βάσει των οποίων διαχωρίζονται οι ρόλοι των φύλων- προέρχονται από τις διακριτές διαφορές τους, άρα δεν είναι και τόσο κατασκευασμένα από την κοινωνία. Πρόσεχε και εδώ και μην με παρερμηνεύσεις, λέω
κάποια.
Και μιας και μιλάμε για κοινωνικές κατασκευές, κοινωνική κατασκευή, βασικά επινόηση είναι για παράδειγμα η πατριαρχία, με την έννοια ότι δεν αποτελεί κάτι αυθύπαρκτο, αλλά μια μεταγενέστερη εξήγηση ενός φαινομένου που υπήρξε για χιλιάδες χρόνια στον κόσμο. Όμως, θεωρώ υποκρισία να πιστεύεται ότι, για παράδειγμα, το έθνος, που είναι και αυτό κοινωνική κατασκευή, δεν υπάρχει γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, ενώ η ύπαρξη της πατριαρχίας είναι αδιαμφισβήτητη. Κοινωνική επινόηση (sic) είναι και ο όρος gender, για να διαχωρίσει το βιολογικό από το κοινωνικό φύλο, από τον ημιπαράφρονα John Money.
Δεν νομίζω πως γνωρίζεις ούτε στο ελάχιστο τις απόψεις μου για να μπορείς να τα λες αυτα. Το στεκι εκ των πραγμάτων ασχολείται από πάντα κυρίως με κοινωνικά θέματα. Αυτά είναι που δέχονται τα μεγαλύτερα ντιμπέιτ. Το θρεντ με την κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει ούτε τα μισά γραμμένα σε τόσο λίγο χρόνο και μπορείς να δεις ποιοι γράφουν λιγότερο εκεί πέρα. Ξεκίνα και εσύ να ασχολείσαι περισσότερο, αλλά όχι, εδώ είσαι για ακόμα μια φορά. Και δεν στο λέω για κακό, αλλά ακριβώς έτσι είναι η φύση αυτών των θεμάτων, υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλία απόψεων.
Πως δεν γνωρίζω τις απόψεις σου (για τα συγκεκριμένα); Εκτός κι αν έχεις άλλες απόψεις από αυτές που εκφράζεις εδώ, εγώ κρίνω βάσει όσων διαβάζω από εσένα εδώ μέσα. Και παρατηρώ, ότι οποτεδήποτε γίνεται αναφορά στα συγκεκριμένα «τσινάς.» Ακόμα, δηλαδή, και για πολιτικά όταν έχω συζητήσει μαζί σου, η συζήτηση θα πάει και πάλι στα συγκεκριμένα.
Έξω από το ιντερνετ, είναι σίγουρο ότι ο κόσμος δεν ξέρει καν τι σημαίνουν αρκετές από αυτές τις ζαργκό ορολογίες. Τα μέσα aka τηλεόραση και τύπος (κάθε είδους) κυρίως με οικονομικά και άλλα πολιτικά θέματα ασχολούνται. Ένα ολόκληρο ντιμπειτ και ο μόνος που μίλησε για αυτά ήταν ο Βελόπουλος για να κράξει, ούτε καν τα αριστερά κόμματα. Αν διαφωνείς, φέρε άλλα παραδείγματα.
Γράφω και παραπάνω, ότι στην Ελλάδα υπάρχουν αυτά, αλλά σε πρωτόγονη μορφή ακόμα. Ναι, θα συμφωνήσω στο ότι ο περισσότερος κόσμος εδώ δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ για αυτά.
Δεν περίμενα να σου είναι τόσο δύσκολο να καταλάβεις ότι την ώρα που παραπονιέσαι ότι πέφτουν πανεύκολα ταμπέλες, εσύ ταμπελιάζεις με την ίδια ευκολία τους συνομιλητές σου. Ακόμα και εδώ το έχεις κάνει. Ποια κριτική σκέψη όταν και εσύ από τη μεριά σου απλά λες τα αντίθετα; Γιατί το ένα είναι αποτέλεσμα σκέψης και το άλλο παπαγαλία; Το νόμισμα έχει δυο όψεις. Όσο εύκολα ακούς το φασίστα ρατσιστή, τόσο εύκολα φαίνεται να πετάς το λοβοτομημένε γουοκ. Αυτο προσπαθώ να σου δείξω και τσαντίζεσαι. Δεν γίνεται έτσι συζήτηση και είναι τελείως αντιπαραγωγικό σε οποιαδήποτε αναζήτηση "αλήθειας".
Ούτε περίμενα από εσένα, Μεμέτσι, να μην αντιλαμβάνεσαι το κλασσικό φαινόμενο «δράση - αντίδραση.» Κυριολεκτικά εδώ μέσα, όσο ακόμα ήμουν πιο μετριοπαθής σε αυτά που έλεγα, μίλησαν με υποτιμητικό τρόπο για εμένα, αναφερόμενοι ακόμα και στο επάγγελμά μου. Μίλησαν, επίσης, με υποτιμητικό τρόπο, χρησιμοποιώντας εύκολα χαρακτηρισμούς τύπου «αρσενικά παλαιάς κοπής», επειδή τόλμησα να πω ότι δεν δέχομαι (για τον εαυτό μου, τουλάχιστον) ότι η σεξουαλικότητα είναι ρευστή. Φαντάσου να έκανα κάτι αντίστοιχο σε έναν ομοφυλόφιλο, να μην δεχόμουν, δηλαδή, τις δηλώσεις του για τα γούστα του τι θα άκουγα. Χώρια οι αναφορές στο τρίπτυχο Πατρίς - θρησκεία - οικογένεια, παρόλο που ούτε Χριστιανός είμαι ούτε έχω κάποια αγάπη για το έθνος.
Στη δική μου κριτική αναφέρθηκα σε όλους όσοι μεταχειρίζονται πανεύκολα τέτοιους χαρακτηρισμούς σαν αυτούς που ανέφερα. Ναι, αυτοί πιστεύω πως δεν έχουν κριτική σκέψη και ναι, αναπαράγουν άκριτα αυτά που πιστεύουν και ναι, η κριτική τους είναι αμιγώς φιλτραρισμένη και προέρχεται από αυτά τα ιδεολογήματα και δεν αποτελεί προϊόν ελεύθερης σκέψης. Να στο πάω και πιο προσωπικά, παρόμοιες απόψεις έχει, για παράδειγμα, η Γιόρκι (η οποία λείπει, παρεμπιπτόντως), αλλά ποτέ δεν θα της κοτσάριζα τέτοιες ταμπέλες.
