Ναι, σε μια παλιά σχέση μου αυτή τη δικαιολογία έλεγα, ότι δεν θέλω να κάνω παιδιά λόγω της τρύπας του όζοντος (ήταν ακόμα ψιλοεπίκαιρο τότε).
Αν τα λες σοβαρά, λυπάμαι. Η τρομολαγνεία σας έχει κυριεύσει, όπως με τον κόβιντ, όπως και με κάθε τι εδώ και δεκαετίες:
Νέα, Μάιος 1977
Βήμα, 3.2.1991
και ένα πολύ διασκεδαστικό:
Βήμα, 5.12.2004
...τίτλοι διατυπωμένοι έτσι ώστε να σε έχουν σε έναν συνεχή φόβο, να είσαι στην τσίτα ασταμάτητα ενώ παράλληλα σε αποπροσανατολίζουν από τους αληθινούς κινδύνους (πχ Ισλαμοποίηση της Ευρώπης). Βλέπεις, ο φόβος είναι αρχέγονος και επειδή στον δυτικό πολιτισμό τον έχουμε ψιλοξεχάσει στην αληθινή ζωή (τέτοιες παθητικές κουράδες που έχουμε γίνει) πρέπει να στον θυμίζουν με άλλους τρόπους. Πρέπει να τον νιώθεις τον φόβο, να νιώθεις ανασφάλεια για τα πάντα, ώστε να είσαι και πιο εύκολα χειραγωγίσιμος σε αυτά που θα σου περάσουν. Και θα στα περάσουν, θα ελέγχουν σε κάποια χρόνια μέχρι και τη σκέψη σου, για το καλό σου.
*από το αρχείο του μεγάλου Θανάση Βέμπου.