Νομίζω πως κάπου το έχω ξαναπεί...
Η μητέρα μου
ΟΥΔΕΠΟΤΕ με παροτρυνε να παντρευτώ, ειδικά σε μικρή ηλικία, ουδέποτε μου είπε πως η ευτυχία μου θα ήταν ένας άντρας και ένας καλός γάμος, παρ' όλ' αυτά εγώ από πολύ-πολύ μικρή, ήθελα να αποκτήσω παιδιά. Το μαρτυρούσαν (μου είπαν αργότερα) και οι ζωγραφιές μου στο σχολείο. (Παντού έβαζα έναν ήλιο ακόμα και όταν σχεδίαζα βροχή).
Οι αναζητήσεις μου ήταν πάντα καλλιτεχνικής φύσεως και από εκεί σαν παιδί έπαιρνα την μεγαλύτερη επιβεβαίωση (κέρδισα αρκετούς διαγωνισμούς ζωγραφικής όσο πήγαινα σχολείο).
Εισέπρατα αμέτρητη αγάπη και από τους δύο γονείς μου αν και η μεταξύ τους σχέση ποτέ δεν ήταν η καλύτερη...
Δεν είχαν αυτό που θα λέγαμε "Πετυχημένο γάμο".
Το δικό μου όνειρο παρ' ολ' αυτά ήταν πάντα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, να αποκτήσω μια ευτυχισμένη οικογένεια. Δεν ήθελα δόξα, δεν ήθελα πολλά χρήματα, ήθελα
Αγάπη και
χρόνο να ασχολούμαι με τα πράγματα που με ευχαριστούσαν: Μουσική, ζωγραφική, χειροτεχνία, λογοτεχνία, φωτογραφία κτλ κτλ..
Αργότερα πρόσθεσα σε αυτά την αυτογνωσία και το διαλογισμό...
Τώρα που έχω ένα διαζύγιο, και ένα παιδί, λίγα πράγματα έχουν αλλάξει σε ότι αφορά τα όνειρά μου.
Θα ήθελα να έχω πάλι χρόνο να ασχολούμαι με αυτά που με ευχαριστούν, να έχω λύσει τα οικονομικά μου προβλήματα και να έχω Αγάπη. Ο Γάμος δε με ενδιαφέρει πια, αλλά ποτέ δεν έπαψα να πιστεύω στην εξιδανικευμένη Αγάπη και να έχω τη βεβαιότητα πως κάποια μέρα θα τη βρω.
(και τη βρήκα...)
EDIT: Το ξανασκέφτηκα!
Νομίζω πως αν το όνειρο μας είναι αυτό που γράφαμε στα λευκώματα μικρές, τότε ναι, ήθελα ένα γάμο. Αλλά από τότε μεγάλωσα (και δεν έχω κρατήσει κανένα λεύκωμα γμτ..) και τώρα τα όνειρά μου, έγιναν πολλά μικρά καθημερινά όνειρα που ένα-ένα παλεύω σιγά-σιγά να τα πραγματοποιήσω: Να έχει η κόρη μου ευκαιρίες, να βρω μια δουλειά που θα με βοηθάει να εξωτερικεύω τη δημιουργικότητά μου, να μαθαίνω κάθε μέρα κάτι καινούργιο, να έχω αγάπη και να μαθαίνω καθημερινά πως να γίνομαι άξια να την "υπηρετώ".
Κλείνω με μια δημοσίευση από το blog μου:
Success
He has achieved success who has lived well, laughed often, and loved much;
who has gained the respect of intelligent men, and the
love of little children; who has filled his niche and
accomplished his task;
who has left the world better than he found it,
whether by an improved poppy, a perfect poem, or a rescued soul;
who has never lacked appreciation of earthʼs beauty, or
failed to express it;
who has always looked for the best in others and given
the best he had;
whose life was an inspiration;
whose memory a benediction.
B. A. Stanley
Έχει κατορθώσει την Επιτυχία αυτός που έζησε καλά, γέλασε συχνά, και αγάπησε πολύ.
Αυτός που κέρδισε το σεβασμό των ευφυών ανθρώπων, και την αγάπη των μικρών παιδιών.
Αυτός που "γέμισε" την υπαρξή του και ολοκλήρωσε το στόχο του.
Αυτός που έχει αφήσει τον κόσμο καλύτερο από ότι τον βρήκε,
είτε με μια βελτιωμένη παπαρούνα, ένα τέλειο ποίημα, ή μια διασωθείσα ψυχή.
Αυτός που δεν του έλειψε ποτέ η εκτίμηση της ομορφιάς της γης, και δεν απέτυχε να την εκφράσει.
Αυτός που έψαξε πάντα να βρει το καλύτερο στους άλλους και έδωσε το καλύτερο που είχε.
Αυτός που η ζωή του ήταν μια έμπνευση.
Αυτός που η μνήμη του μια ευλογία.
