Όταν λέω οικονομία εννοώ μια σειρά από δείκτες όπως η αύξηση του ΑΕΠ, αύξηση μισθών, βελτίωση αγοραστικής δύναμης, μείωση ανεργίας, μείωση δημοσίου και ιδιωτικού χρέους, αύξηση επενδύσεων, βελτίωση των αποταμιεύσεων των νοικοκυριών, κτλ. Αυτά εννοώ όταν αναφέρομαι στην οικονομία, όχι στα κέρδη των επιχειρήσεων.
Το ΑΕΠ είναι απλα ένας αριθμός που μετρά τη συνολική οικονομικη δραστηριότητα, αλλά δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική ευημερία μιας κοινωνιας.
Δεν δείχνει την κατανομή του πλούτου. Δηλαδή αν όλο το κερδος πάει στο 1%, η υπόλοιπη κοινωνία δεν ωφελείται. Δεν μετράει την άτυπη οικονομία οπως μαυρη εργασία, ανταλλακτική οικονομία, κτλ. Αγνοεί περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος όπως η καταστροφη περιβάλλοντος, κακές εργασιακές συνθήκες αυξάνουν το ΑΕΠ, αλλά δεν σημαίνουν πρόοδο. Περιλαμβάνει και “κακό” χρήμα για παράδειγμα φαρμακευτικά έξοδα, πόλεμοι, φυσικες καταστροφές ανεβάζουν το ΑΕΠ, αλλά δε βελτιώνουν τη ζωη μας.
Επίσης το ΑΕΠ μπορεί να αυξάνεται, αλλά αν το μεγαλύτερο ποσοστό των εισοδημάτων πηγαίνει σε μια μικρή ελίτ, η πλειοψηφία της κοινωνίας μπορεί να μη βλέπει καμία βελτίωση στο βιοτικο της επίπεδο.
Το να λες “η οικονομία πάει καλά γιατί αυξήθηκε το ΑΕΠ” είναι σαν να κρίνεις την υγεία κάποιου μόνο από το βάρος του.
Σε ένα καπιταλιστικό σύστημα, η οικονομία και το κέρδος είναι αρρηκτα συνδεδεμένα. Δεν υπάρχει “οικονομία” χωρίς κερδος, γιατί η ίδια η δομή του καπιταλισμού βασίζεται στη συνεχή συσσώρευση κεφαλαιου.
Όλα όσα αναφερεις επηρεάζονται άμεσα από το πόσο κερδοφόρες είναι οι επιχειρήσεις, γιατί από εκεί έρχονται οι μισθοι, οι επενδύσεις και η φορολογία που χρηματοδοτεί το κρατος.
Άρα, όταν μιλάς για “οικονομία” και όχι “κέρδη επιχειρήσεων”, απλά αγνοείς ότι σε καπιταλιστικό συστημα δεν μπορεί να υπάρξει οικονομία
χωρίς κερδοφορία.
Επομένως επιστρέφω σε αυτό που έλεγα αν βάζεις το κέρδος πάνω από όλα μην ντρέπεσαι να το παραδεχτείς. -Αλλιώς υπάρχει εσωτερική σύγχυση.
