Το lane assist δεν λειτουργεί ποτέ ως σύστημα που μπλοκάρει ή απαγορεύει την κίνηση του τιμονιού, η παρέμβασή του είναι ήπια και περιορίζεται σε μια ελαφριά υποβοήθηση
www.protothema.gr
Το protothema.gr θα επιχειρήσει να βάλει σε μια τεχνική βάση τη συζήτηση, χωρίς υπερβολές και χωρίς εύκολα συμπεράσματα.
Στο βίντεο που έχει δημοσιοποιηθεί
φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο οδηγός χρησιμοποιεί φλας, τόσο δεξιά όσο και αριστερά, κατά τη διάρκεια των ελιγμών. Αυτό είναι κρίσιμο στοιχείο, διότι σε όλα τα σύγχρονα αυτοκίνητα το σύστημα υποβοήθησης διατήρησης λωρίδας απενεργοποιείται πλήρως τη στιγμή που ο οδηγός δώσει εντολή αλλαγής πορείας μέσω φλας. Το αυτοκίνητο «καταλαβαίνει» ότι η μετακίνηση είναι συνειδητή επιλογή του οδηγού και δεν παρεμβαίνει καθόλου στο τιμόνι.
Ακόμη όμως και στην περίπτωση που δεν έχει δοθεί σήμα με φλας
, το lane assist δεν λειτουργεί ποτέ ως σύστημα που μπλοκάρει ή απαγορεύει την κίνηση του τιμονιού. Η παρέμβασή του είναι ήπια και περιορίζεται σε μια ελαφριά υποβοήθηση αντίθετης ροπής, σαν μια διακριτική «υπενθύμιση», όταν το όχημα τείνει να βγει από τη λωρίδα χωρίς λόγο. Ο οδηγός μπορεί ανά πάσα στιγμή να στρίψει κανονικά, με ελάχιστη επιπλέον δύναμη, χωρίς καμία απολύτως μηχανική παρεμπόδιση.
Η λογική λειτουργίας αυτών των συστημάτων είναι συγκεκριμένη και κοινή σε όλες τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Κάμερες αναγνωρίζουν τις διαγραμμίσεις του δρόμου, ο εγκέφαλος υπολογίζει την πορεία και, μόνο εφόσον
δεν υπάρχει ένδειξη πρόθεσης από τον οδηγό, εφαρμόζεται μια ελάχιστη διορθωτική κίνηση. Δεν πρόκειται για αυτόνομη οδήγηση ούτε για σύστημα που
«παίρνει τον έλεγχο». Είναι ένα βοήθημα ασφαλείας, σχεδιασμένο να λειτουργεί υποστηρικτικά και όχι κατασταλτικά.
Στο συγκεκριμένο περιστατικό, από την εικόνα του βίντεο προκύπτει επίσης ένα ακόμη στοιχείο που αξίζει να επισημανθεί με σεβασμό και χωρίς διάθεση ερμηνείας πέραν των δεδομένων.
Η σύγκρουση με το φορτηγό φαίνεται να γίνεται χωρίς προηγούμενο φρενάρισμα, καθώς δεν διακρίνονται φώτα φρένων, παρά μόνο στα δέκατα δευτερολέπτου, πριν τη σφοδρή μετωπική σύγκρουση.
Αυτές οι αντιδράσεις ενισχύουν το ενδεχόμενο απόσπασης προσοχής, μια κατάσταση δυστυχώς πολύ συνηθισμένη στους δρόμους, είτε λόγω κινητού, είτε λόγω στιγμιαίας απώλειας συγκέντρωσης, είτε λόγω λάθος εκτίμησης.
Με πλήρη επίγνωση ότι την τελική αξιολόγηση κάνουν μόνο οι αρμόδιες αρχές, έχοντας όμως πολλά χρόνια στο αυτοκινητικό ρεπορτάζ και βιώνοντας τις νέες τεχνολογίες σε όλες τις μάρκες των αυτοκινήτων, οφείλουμε να πούμε ότι τα σύγχρονα συστήματα ασφαλείας δεν είναι εχθρός του οδηγού. Αντιθέτως, έχουν σώσει και συνεχίζουν να σώζουν ζωές.
Το
lane assist, όπως και το
αυτόματο φρενάρισμα, η ειδοποίηση σύγκρουσης και τα
συστήματα διατήρησης προσοχής, υπάρχουν για να καλύπτουν ανθρώπινα λάθη, όχι για να τα προκαλούν.
Η συζήτηση γύρω από τέτοια περιστατικά χρειάζεται ψυχραιμία, γνώση και σεβασμό. Η εύκολη στοχοποίηση της τεχνολογίας δεν βοηθά ούτε στην κατανόηση του τι συνέβη ούτε στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας. Αυτό που βοηθά είναι η σωστή ενημέρωση και η συνειδητοποίηση ότι, όσο εξελιγμένο κι αν είναι ένα αυτοκίνητο, ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει καθοριστικός.
Τάκης Τρακουσέλλης
