Φιλίες μέσω net.. άγνωστοι μεταξύ αγνώστων

[Aayla]

Εγώ μια φορά..χμμ πόσα, α, γύρω στα 5 χρόνια πες, μπαίνω Internet, αλλά είναι μόνο ένα χρόνο τώρα που "εκφράζομαι"γραπτώς μέσα! Πιο πριν ούτε που θα τολμούσα! Το θεωρούσα πολύ προχωρημένο και έξω απ'τα νερά μου. Το Internet ήταν για μένα ένα μέσο έυρεσης πληροφοριών και καμιά φορά ψυχαγωγίας απλώς (να κατεβάσω trailer, μουσική κλπ). Τελικά όμως είναι πολυυυυυυυυυυυυυυυυύ περισσότερα πράγματα (συναντάς υπέροχους ανθρώπους )!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Andrew19]

Με το να είμαι τόσα χρόνια δικτυωμένος έχω γνωρίσει πολύ κόσμο μέσα από το Ιντερνετ. Ομως τους περισσότερους δεν πρόκειται να τους γνωρίσω από κοντά για διάφορους λόγους (που να γνωρίσεις τον άλλον που μένει Αμερική!). Αλλά ειδικά αν μένεις σε σχετικά απομονωμένο μέρος χάνεις αυτούς που ήξερες ήδη, όχι μόνο τους νέους που γνωρίζεις.

Τώρα υπάρχουν όλα τα είδη των ατόμων οπότε παίζουν τα πάντα. Βέβαια είναι και άλλος ο ρόλος που έχουν κάποια άτομα που πιστεύεις ότι δεν πρόκειται να τους δεις ποτέ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Aayla]

Αλλά ειδικά αν μένεις σε σχετικά απομονωμένο μέρος χάνεις αυτούς που ήξερες ήδη, όχι μόνο τους νέους που γνωρίζεις.

Συμφωνώ μαζί σου, Andrew19. Επειδή μένω κι εγώ σχετικά απομονωμένη, σε καταλαβαίνω. Πόσες και πόσες φορές σκέφτηκα "ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που είμαι επαρχία"! Και σε αυτό εδώ το forum π.χ. δεν πρόκειται ποτέ να πάμε σ'εκείνο το φημισμένο meeting του e-steki!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Μην το λες! Συνήθως κανονίζονται κοντά σε διακοπές, οπότε παίζει κάποτε να είσαι ταξίδι Αθήνα.
Κι εγώ Θεσ/νίκη μένω και ο Πάνος Αγρίνιο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Από την ολη συμπεριφορά κάποιου σε ένα φόρουμ σχηματίζω μια άποψη για τον χαρακτήρα και το στυλ του, είτε καλή είτε κακή. Φυσικά αν δεν γνωρίσω και τον άλλον στη πραγματικότητα, δεν θα μάθω ποτέ αν έχω πέσει μέσα ή όχι. Αν όμως μιλάμε για κάποιον/α που μου έχει δημιουργήσει θετική εντύπωση, τότε ναι μπορεί ειλικρινά να χάρω με την χαρά του ή να λυπηθώ με την λύπη του, ακόμα κι αν δεν τον έχω δει ποτέ στη ζωή μου.

Τώρα που σκέφτομαι παραδείγματα να σου παραθέσω, συνειδητοποίησα πως αυτό μου έχει συμβεί μόνο σε αυτό εδώ το φόρουμ (που είναι το τέταρτο που συμμετέχω ενεργά, ενώ και στα τέσσερα είχα επιλέξει να γνωρίσω πολύ κόσμο και από κοντά). Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο ή όχι. Πάντως πχ για την Κακή Επιρροή όταν είχε κάποια προβλήματα που τα είχε πει εδώ μέσα κι ενώ δεν της είχα μιλήσει ποτέ, είχα πραγματικά στεναχωρηθεί και μάλιστα το είχα συζητήσει και με φίλους μου εκτός φόρουμ (πως και καλά "πω πω κοίτα τι μπορεί να συμβεί! Και πόσο στεναχωριέμαι αν και δεν την ξέρω!"). Αντίστοιχα όταν παντρευόταν η Ντου (την οποία επίσης δεν είχα δει ποτέ μου) είχα συγκινηθεί δεκάδες φορές λες και θα παντρευόταν καμιά κολλητή μου!

Παίζει βέβαια να είμαι εγώ υπερευαίσθητη..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[adespoto]

Χαμστεράκι μου, εγώ πιστεύω οτι υπάρχουν φιλίες κατ'αρχήν. Τώρα με το αν λυπάται κανείς ή χαίρεται με τη λύπη ή τη χαρά του άλλου αντίστοιχα. Λες οτι άνθρωποι που μιλάνε μόνο σε ένα φόρουμ και δεν εχουν παράνω επικοινωνία ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλον. Δεν είναι περίεργο. Και θα σου πω ένα περιστατικό για πραγματικά άγνωστους ανθρώπους: Χθες στη δουλειά μου έλαβα μια κλήση όπου μια κυρία μου ζητούσε το τηλέφωνο κάποιου.Ενώ έψαχνα λοιπόν, εκείνη φαινόταν οτι δεν ήταν καλά και μου είπε οτι θα τον έπαιρνε τηλέφωνο για συλληπητήρια. Τι να κάνουμε, της λέω, γίνονται αυτά δυστυχώς. Εσύ δε θα ένιωθες τίποτα γι αυτή τη γυναίκα, με την οποία στο κάτω κάτω της γραφής δεν έχεις επικοινωνήσει ποτε; Εγώ πάλι λυπήθηκα, έστω και για λίγο. Οπότε φαντάσου να έρθει ένα μέλος στο στέκι, που ξέρω την παρουσία του (όχι, το ίδιο προφανώς δεν το ξέρω) καιρό και να πει οτι έπαθε κάτι, ή να πει οτι κέρδισε ένα εκατομμυριο ευρώ στο τζόκερ. Σίγουρα δε θα μου μείνει αδιάφορο και στις περισσότερες περιπτώσεις θα συνέπασχα μαζί του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Για μενα, το μεγαλυτερο ποσοστο απο ολα οσα γινονται μεσω νετ, δεν ειναι "αληθινα". Κανεις δεν ενδιαφερεται πραγματικα για τους net friends παρα μονο στο βαθμο που μπορει να βοηθησει μεσω νετ, και οσο του επιτρεπει ο χρονος και προτερεοτητες του.

Για να πεις οτι εισαι φιλος με καποιον (δεδομενου οτι με τη λεξη "φιλος" εννοουμε κατι σοβαρο, οχι "γνωστος" , "παρεα", "φιλαρακι" κλπ) πρεπει να τον εχεις ζησει απο κοντα, ή εστω να υπαρχει μια σχετικα συχνη επικοινωνια και σε βαθος. Να εχει αποδειξει οτι στα δυσκολα , το λιγοτερο, θα προσπαθησει να σε βοηθησιε ανιδιοτελως στο βαθμο που μπορει εκεινη τη στιγμη. Τουλαχιστον...

Υπαρχει και περιπτωση βεβαια, να εχεις εξ αποστασεως επικοινωνια με καποιο ατομο, αλλα να ειναι τετοια που σιγα σιγα να το νιωθεις πολυ κοντινο σου και να τεθουν βασεις φιλιας. Που ειτε θα διατηρηθουν και ενισχυθουν στα δυσκολα, ειτε θα σβησουν/θα μεινουν ρηχες.

Βαση των παραπανω, πιστευω οτι γινεται καταχρηση και υποβιβασμος της λεξης "φιλος". Και εξω και μεσα απο το ίντερνετ.

Και να το πω και αλλιως :

Κανεναν εδω μεσα δε θεωρω φιλο μου αφου κανεναν δε γνωριζω ουτε απο κοντα, ουτε απο μακρια.
Κι ομως αυτο μπορει να αλλαξει για οποιονδηποτε, αν υπαρξουν τα απαραιτητα συστατικα.

Με το χερι στην καρδια, μπορω να πω οτι εχω μονο 3 φιλους (ανευ συγγενειας). Και αμφισβητω το ποσο σοβαρα παιρνει καποιος την λεξη, οταν λεει οτι εχει πχ 15.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kakerlak]

δεν ξερω αν θα φανει περιεργο αλλα ειλικρινα ναι νιωθω αρκετα τα παιδια εδω μεσα... ισως ειμαι υπερβολικη αλλα ετσι ειμαι εγω...
χθες μου ειπε το adespoto οτι πονουσε το ποδι... το σκεφτομουν ειλίκρινα την αλλη φορα ο πανος με το χερι του...
την αλλη φορα ειχα στεναχωρηθει για το νιτζακι.... οπως κ για τον χαντερ που ειχε αυτην την συγκρουση με την βικη η πριν λιγο σκεφτομουν πως να περναει ο μπορατ η giovanna k o αντρεας στην ελαφονησο... τι να πω ετσι ειμαι εγω δεν εχω λογο να διξω τιποτα σε κανεναν μπορει να φυγω κ να μην με θυματε κανενας δεν με πειραζει... εγω ομως θα θυμαμε την συντροφια που μου κρατησε το στεκι στης δυσκολες κ στης ωραιες στιγμες της ζωης μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hamsteraki]

Ναι, όταν απέχεις και όλα γίνονται από απόσταση στεναχωριέσαι ή χαίρεσαι. Για 5' γιατί μετά επιστρέφεις στα δικά σου, έτσι δεν είναι ; Παιδιά δεν μιλάω για το ανθρώπινο, γι' αυτό που θα ακούσω για τον Οποιονδήποτε που θα πάθει κάτι/ ή θα καταφέρει κάτι και είναι Λογικό να αντιδράσεις θετικά/αρνητικά. Μιλάω για τα "και καλά"... Πώς μπορείς να Χαρείς Ουσιαστικά για έναν άνθρωπο που δεν έχεις δει; Πώς μπορείς να Χαρείς για έναν άνθρωπο που όταν τον συναντήσεις μπορείς να γυρίσεις το κεφάλι σου από την άλλη γιατί ξαφνικά κάτι δεν σου πάει;Πώς μπορείς να στεναχωρηθείς για έναν άνθρωπο που ποτέ δεν έχεις ζήσει; Ουσιαστικά μιλάω, όχι στιγμιαία που όλοι μα όλοι το κάνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Βασικά δεν νομίζω πως αποκαλεί κανένας φίλο κάποιον που ξέρει από ένα φόρουμ μέσα και μόνο από εκεί χωρίς να τον έχει δει ποτέ του..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Ακριβως, με προλαβε το hamster. Να νιωσουμε λιγο ασχημα ή καλα για κατι που συνεβη σε καποιον, ειναι ανθρωπινο και οχι τοσο λογω του οτι το ατομο που το επαθε το ποναμε. Κι αν το εχουμε συναντησει και 5 φορες μεσω φορουμ, ειναι ευκολο να νομιζουμε οτι γιναμε φιλοι και νοιαζομαστε πολυ για αυτο κλπ.

Μερικες φορες μας αρεσει υποσυνειδητα το να νιωθουμε και να δειχνουμε οτι νοιαζομαστε, χωρις να ειναι κατι που ερχεται απο μονο του και πηγαζει απο το χτισιμο μιας σχεσης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kakerlak]

Ναι, όταν απέχεις και όλα γίνονται από απόσταση στεναχωριέσαι ή χαίρεσαι. Για 5' γιατί μετά επιστρέφεις στα δικά σου, έτσι δεν είναι ; Παιδιά δεν μιλάω για το ανθρώπινο, γι' αυτό που θα ακούσω για τον Οποιονδήποτε που θα πάθει κάτι/ ή θα καταφέρει κάτι και είναι Λογικό να αντιδράσεις θετικά/αρνητικά. Μιλάω για τα "και καλά"... Πώς μπορείς να Χαρείς Ουσιαστικά για έναν άνθρωπο που δεν έχεις δει; Πώς μπορείς να Χαρείς για έναν άνθρωπο που όταν τον συναντήσεις μπορείς να γυρίσεις το κεφάλι σου από την άλλη γιατί ξαφνικά κάτι δεν σου πάει;Πώς μπορείς να στεναχωρηθείς για έναν άνθρωπο που ποτέ δεν έχεις ζήσει; Ουσιαστικά μιλάω, όχι στιγμιαία που όλοι μα όλοι το κάνουν.

εδω κ 4 σχεδον μηνες ειμαι εν α8ωρο συνεχομενο μεσα... ειναι δυνατον να μην δεθεις με καποια ατομα να μην στεναχωρηθεις αν θα παθουν κατι?

χωρις να συμενει οτι νιωθω οτι ειναι/ειστε φιλοι μου... αλλο το ενα αλλο το αλλο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ξαφνικά όλοι χαίρονται με τη χαρά μου και όλοι λυπούνται όταν κάτι πάει στραβά στη ζωή μου (δεν μιλάω για μένα, γενικά μιλάω).

Δηλαδή αν δεις κάποιον στο δρόμο να κλαίει π.χ. ή να ζαλίζεται και ζητήσει τη βοήθειά σου, δε θα σταματήσεις να τον βοηθήσεις επειδή είναι άγνωστος?

Λίγο πολύ τα ανθρώπινα προβλήματα είναι παρόμοια.
Αυτό που συμβαίνει σε μένα σήμερα, αύριο συμβαίνει σε σένα.
Δεν είναι παράλογο λοιπόν να νιώσω θλίψη με τη στεναχώρια σου ή χαρά με τη χαρά σου.

Το ενδιαφέρον προς τον συνάνθρωπο (και συμφορουμίτη) δεν προϋποθέτει γνωριμία.
Ευτυχώς. Ακόμη δεν έχουμε γίνει τόσο ψυχροί

Οι φιλίες μέσω internet (καθώς και οι σχέσεις) είναι άλλο θέμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kakerlak]

Δηλαδή αν δεις κάποιον στο δρόμο να κλαίει π.χ. ή να ζαλίζεται και ζητήσει τη βοήθειά σου, δε θα σταματήσεις να τον βοηθήσεις επειδή είναι άγνωστος?

Λίγο πολύ τα ανθρώπινα προβλήματα είναι παρόμοια.
Αυτό που συμβαίνει σε μένα σήμερα, αύριο συμβαίνει σε σένα.
Δεν είναι παράλογο λοιπόν να νιώσω θλίψη με τη στεναχώρια σου ή χαρά με τη χαρά σου.

Το ενδιαφέρον προς τον συνάνθρωπο (και συμφορουμίτη) δεν προϋποθέτει γνωριμία.
Ευτυχώς. Ακόμη δεν έχουμε γίνει τόσο ψυχροί

Οι φιλίες μέσω internet (καθώς και οι σχέσεις) είναι άλλο θέμα.

ακρυβος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hamsteraki]

Δηλαδή αν δεις κάποιον στο δρόμο να κλαίει π.χ. ή να ζαλίζεται και ζητήσει τη βοήθειά σου, δε θα σταματήσεις να τον βοηθήσεις επειδή είναι άγνωστος?

Λίγο πολύ τα ανθρώπινα προβλήματα είναι παρόμοια.
Αυτό που συμβαίνει σε μένα σήμερα, αύριο συμβαίνει σε σένα.
Δεν είναι παράλογο λοιπόν να νιώσω θλίψη με τη στεναχώρια σου ή χαρά με τη χαρά σου.

Το ενδιαφέρον προς τον συνάνθρωπο (και συμφορουμίτη) δεν προϋποθέτει γνωριμία.
Ευτυχώς. Ακόμη δεν έχουμε γίνει τόσο ψυχροί

Οι φιλίες μέσω internet (καθώς και οι σχέσεις) είναι άλλο θέμα.

Ναι, αυτό είναι δεδομένο!!!!!!!Είμαι η πρώτη που το φωνάζω να μην είμαστε τόσο αναίσθητη,,.. απλά εγώ μιλάω λίγο πιο ουσιαστικά, ίσως να μην το έγραψα τόσο καταννοητά γαμώτο...και ναι για το νετ μιλάω Μόνο σε αυτό το τόπικ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Δε θεωρώ ότι μου είναι άγνωστα τα άτομα τα οποία μιλάω σε καθημερινή βάση μαζί τους επί δύο χρόνια...
Ναι δεν είναι φίλοι καρδιακοί αλλά αν κάποιος κάτι του άσχημο συμβεί θα στεναχωρηθώ πραγματικά....
Αν κάποιος πάθει ένα καλό θα χαρώ κι εγώ με τη χαρά του...
Κι όχι, δε θα κρατήσει 5 λεπτά... θα κρατήσει πολύ περισσότερο (παραπάνω κι από δέκα )
Αν δεν με ενδιέφερε καλοπροαίρετα το τι συμβαίνει στη ζωή του καθενός δε θα έμπαινα και στη διαδικασία του να απαντήσω σε κάποιο ερώτημα που τίθεται που ενώ για μένα μπορεί να είναι αστείο πραγματικά, για τον άλλον να είναι το πρόβλημα του και να είναι σοβαρό.

Αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με το αν έχω ήδη συναντήσει κάποιον από κοντά ή όχι αλλά ως επί το πλείστον απ την "παλαιότητα" του μέλους...
πχ Ο κρόνος... δεν τον έχω δει ποτέ αλλά είναι 2 χρόνια κι αυτός εδώ μέσα...
δεν μπορεί να μου περάσει στο ντούκου οτιδήποτε του συμβεί, είτε καλό είτε κακό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[underwater]

Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω σε ένα φόρουμ τόσο ενεργά και για τόσο καιρό. Σχεδόν 1 χρόνο. Μέσα σε αυτή την περίοδο συμπάθησα άτομα, αλλά μου φάνηκαν αδιάφορα, αλλά όχι και τόσο συμπαθητικά. Για μερικά άτομα θεώρησα ότι αν οι συνθήκες το επέτρεπαν θα μου άρεσε να τα γνώριζα καλύτερα, να κάναμε παρέα in real life. Όπως επίσης υπάρχουν άτομα που ενώ συμπαθώ πολύ μέσω φόρουμ, ξέρω ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε παρέα λόγω διαφορετικού στυλ, προτεραιοτήτων και πολλών άλλων λόγων. Γι'αυτές τις 2 κατηγορίες ατόμων ομολογουμένως ενδιαφέρομαι περισσότερο για το τι κάνουν και λυπάμαι περισσότερο όταν κάτι άσχημο συμβεί.

Πέρα από αυτό, για τους υπόλοιπους αισθάνομαι την ανθρώπινη χαρά και λύπη που θα αισθανθώ για τον οποιοδήποτε συνάνθρωπο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Παντως hamsteraki νομιζω οτι ηταν σαφες οτι εννοουσες για κατι παραπανω απο ανθρωπιστικο ενδιαφερον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Α, μπορεί κι εγώ να μην κατάλαβα καλά. Διαβάζω με ένα μάτι (το άλλο τρέχει δάκρυα..κάτι έπαθα ) και παράλληλα ετοιμάζω intrastat τριμήνου για όσους ξέρουν


Να σας δω τώρα ποιός θα ενδιαφερθεί για το μάτι μου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[dooo]

Να σας δω τώρα ποιός θα ενδιαφερθεί για το μάτι μου?

εγώ ενδιαφέρομαι για το καλό το μάτι...αλήθεια, τι χρώμα είναι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.