Φιλοσοφία του Θανάτου...

ελλόγιμος λαγός

New member

Ο ελλόγιμος λαγός αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 118 μηνύματα.
Δεν με τρομάζει ο θάνατος
ουτε εμενα με τρομάζει ο θανατος
Δεν φοβαμαι τον θανατο μου
Εσείς οι τρεις, πλησιάστε....

Άλλωστε όταν ο Καρυωτάκης έγραφε "ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους" τι νομίζετε εννοούσε από το ..."ότι σου δίνει ζωή στην ουσία σε οδηγεί στο θάνατο"; ;)
 
Τελευταία επεξεργασία:

artemaki

New member

Η Άρτεμις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 899 μηνύματα.
Δεν φοβαμαι τον θανατο μου.
Δεν φοβαμαι το θανατο των δικων μου η οποιουδηποτε αλλου ανθρωπου.
Αλλα νομιζω υπαρχει παρομοιο θεμα.
-και σιγουρα δεν ταιριαζει στις ερωτικες σχεσεις-​
 

ελλόγιμος λαγός

New member

Ο ελλόγιμος λαγός αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 118 μηνύματα.

Isiliel

New member

Η Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 48 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,230 μηνύματα.
-και σιγουρα δεν ταιριαζει στις ερωτικες σχεσεις-​
Πώς δεν ταιριάζει. Έχουμε μια ερωτική σχέση με το θάνατο. Χωρίς αυτόν δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε. Ό,τι γεννάται πεθαίνει, μαζί και οι έρωτες. Γι' αυτό δεν μιλά η θεματοθέτης; (Αλλά ποιος διαβάζει τους θεματοθέτες...):whistle:
 

ελλόγιμος λαγός

New member

Ο ελλόγιμος λαγός αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 118 μηνύματα.

artemaki

New member

Η Άρτεμις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Κορυδαλλός (Αττική). Έχει γράψει 899 μηνύματα.
Γιατί το λες, έρωτας για πάντα μιας και μόνο ο θάνατος είναι αθάνατος..... :D
Πώς δεν ταιριάζει. Έχουμε μια ερωτική σχέση με το θάνατο. Χωρίς αυτόν δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε. Ό,τι γεννάται πεθαίνει, μαζί και οι έρωτες. Γι' αυτό δεν μιλά η θεματοθέτης; (Αλλά ποιος διαβάζει τους θεματοθέτες...):whistle:
Αν ειναι δυνατον ρε παιδια. :P
 

prinCess.

Well-known member

Η prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών, επαγγέλεται Fashion designer και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 5,884 μηνύματα.
Μη μου φοβάσαι. :)
 

Γιώργος

Τιμώμενο Μέλος

Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 12,082 μηνύματα.
Πολλές φορές το να πεθάνεις είναι το λιγότερο. Ίσως και το να φοβάσαι να πεθάνεις, να είναι το λιγότερο τελικά. Αν και το έχω παραθέσει σε κάποιες σκόρπιες σκέψεις, θα ξαναγράψω ένα ωραίο απόσπασμα από ένα κλασικό βιβλίο.

The raft was not as seaworthy as I'd hoped. The waves repeatedly threatened to swamp it. I wasn't afraid to die. I was afraid of the emptiness that I felt inside. I couldn't feel anything. And that's what scared me. You came into my thoughts. I felt them. It felt good.
-Searider Falcon, Chapter 7
 

Ajusshi

New member

Ο η σκέψη μου σκέφτηκε τον εαυτό της αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1,686 μηνύματα.
"That is not dead which can eternal lie. Yet with strange aeons even death may die."

h.p Lovecraft
 

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Η venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,754 μηνύματα.
Σημείωση:
Τα θέματα 1. "Περί θανάτου ο λόγος..." 2. "Φιλοσοφία του Θανάτου..." και 3. "Ο Θάνατος" συνενώθηκαν όλα μαζί κάτω απο το γενικό τίτλο "Φιλοσοφία του Θανάτου...", καθώς πραγματεύονται και έχουν το ίδιο αντικείμενο συζήτησης.
Καλές αναρτήσεις!;)
 

Βλα

New member

Ο Βλαδίμηρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 850 μηνύματα.
«Η αγάπη και ο θάνατος εξισώνουν όλες τις τάξεις.»
Έντουαρντ Μπάλγουερ Λίτον
Θα συμφωνούσα, αν υπήρχαν σε όλες τις τάξεις οι ίδιες προϋποθέσεις ζωής, άρα και θανάτου.
Εννοώ ότι ένας άστεγος μπορεί να πεθάνει από γρίπη που έγινε πνευμονία, γιατί δεν μπορεί να πάει ούτε στο νοσοκομείο, ενώ ένας πλούσιος μπορεί να πολεμάει τον καρκίνο μέχρι τα 100 του.
Επειδή υπάρχει ταξική διαφορά. ;)
 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:

~Melania~

New member

Η Insomnia <img class="smilie smilie--emoji" alt="♥" title="Heart suit :hearts:" src="https://cdn.jsdelivr.net/gh/joypixels/emoji-assets@5.0/png/64/2665.png" data-shortname=":hearts:" /> αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Στρατιωτικός και μας γράφει απο Πάτρα (Αχαΐα). Έχει γράψει 2,721 μηνύματα.
Θα συμφωνούσα, αν υπήρχαν σε όλες τις τάξεις οι ίδιες προϋποθέσεις ζωής, άρα και θανάτου.
Εννοώ ότι ένας άστεγος μπορεί να πεθάνει από γρίπη που έγινε πνευμονία, γιατί δεν μπορεί να πάει ούτε στο νοσοκομείο, ενώ ένας πλούσιος μπορεί να πολεμάει τον καρκίνο μέχρι τα 100 του.
Επειδή υπάρχει ταξική διαφορά. ;)
Νομίζω ότι εννοεί την έννοια του θανάτου περισσότερο... τον πόνο (είναι ο ίδιος για όλες τις τάξεις, ανεξαρτήτως την οικονομική κατάσταση), και επιπροσθέτως όλοι θα έχουμε ένα τέλος... από αυτήν την πλευρά εγώ συμφωνώ! :) Από αυτήν που διευκρινίζεις εσύ έχεις σαφώς δίκιο!
 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:

Akis_Megara

Well-known member

Ο possit felix esse αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Μέγαρα (Αττική). Έχει γράψει 1,292 μηνύματα.
Θα συμφωνούσα, αν υπήρχαν σε όλες τις τάξεις οι ίδιες προϋποθέσεις ζωής, άρα και θανάτου.
Εννοώ ότι ένας άστεγος μπορεί να πεθάνει από γρίπη που έγινε πνευμονία, γιατί δεν μπορεί να πάει ούτε στο νοσοκομείο, ενώ ένας πλούσιος μπορεί να πολεμάει τον καρκίνο μέχρι τα 100 του.
Επειδή υπάρχει ταξική διαφορά. ;)
Συμφωνώ μαζί σου αλλά όσον αφορά το θάνατο είτε πεθάνεις σε χαρτόκουτα είτε στο Metropolitan Hospital το ίδιο είναι. Όλοι γεννιόμαστε για να ζήσουμε διαφορετικά, αλλά στο θάνατο είμαστε όλοι ίδιοι. Ο πλούσιος εξισώνεται με τον φτωχότερο φτωχό.
 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:

Βλα

New member

Ο Βλαδίμηρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 850 μηνύματα.
Συμφωνώ μαζί σου αλλά όσον αφορά το θάνατο είτε πεθάνεις σε χαρτόκουτα είτε στο Metropolitan Hospital το ίδιο είναι. Όλοι γεννιόμαστε για να ζήσουμε διαφορετικά, αλλά στο θάνατο είμαστε όλοι ίδιοι. Ο πλούσιος εξισώνεται με τον φτωχότερο φτωχό.
Ε όχι δεν θα εξίσωνα ποτέ τον θάνατο του Γεωργάκη με αυτό.
Όταν πεθαίνει αφήνεις (όπως και στην ίδια σου τη ζωή και το έργο σου) ένα "κτήμα ες αεί".
Κάθε θάνατος είναι διαφορετικός και υπάρχουν θάνατοι που έχουν εμπνεύσει ολόκληρες επαναστάσεις.
Δεν θα έλεγα ότι στον θάνατο είμαστε όλοι ίδιοι. Απλά μια μέρα όλοι θα πεθάνουμε. Έχουμε μια κοινή "μεταβλητή".
 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:

Akis_Megara

Well-known member

Ο possit felix esse αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Μέγαρα (Αττική). Έχει γράψει 1,292 μηνύματα.
Ε όχι δεν θα εξίσωνα ποτέ τον θάνατο του Γεωργάκη με αυτό.
Όταν πεθαίνει αφήνεις (όπως και στην ίδια σου τη ζωή και το έργο σου) ένα "κτήμα ες αεί".
Κάθε θάνατος είναι διαφορετικός και υπάρχουν θάνατοι που έχουν εμπνεύσει ολόκληρες επαναστάσεις.
Δεν θα έλεγα ότι στον θάνατο είμαστε όλοι ίδιοι. Απλά μια μέρα όλοι θα πεθάνουμε. Έχουμε μια κοινή "μεταβλητή".
Ντρέπομαι αλλά με το δεύτερο πέθανα στα γέλια :(

Δεν ήμουν σαφής, είμαστε όλοι ίδιοι ως προς τον ίδιο το θάνατο ως "σταθμό". Βεβαίως πεθαίνουμε με διαφορετικό τρόπο. Άλλος πεθαίνει για την ιδέα, για την πατρίδα ή ακόμα και για ένα αγαπημένο του πρόσωπο, και άλλος για... την έλλειψη κινητού. :P
 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:

VeeM

New member

Η Βασιλικη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 138 μηνύματα.
Οπως λεει ο Σοπενχαουερ : " και μονο την ωρα του θανατου θα αντιληφθουμε τελικα οτι μια ψευδαιαθηση ειχε στριμωξει την υπαρξη μας στο ατομο μας." Κι που ξερουμε, ισως η ζωη που ζουμε δεν ειναι παρα ενα τιποτα μια "ψευδαισθηση" και οτι απλως ο θανατος ειναι η αρχη της πραγματικης μας υπαρξης . γιατι αραγε προσπαθουμε να κρατηθουμε στην κατασταση που ονομαζεται ζωη εξαιτιας του φοβου του θανατου; Τελικα ο θανατος ειναι το μονο πραγμα που μας αποδεικνυει οτι πραγματικα υπαρχουμε εδω . Γιατι χωρις τελος δεν υπαρχει και αρχη. Και ολοι οι ανυπομονοι που θελουν να μαθουν που πανε μετα το θανατο, ειναι πολυ απλο πανε εκει που ηταν πριν γεννηθουν. Και αυτο που ειναι ουσιαστικα αξιο αποριας ειναι οχι που παμε οταν πεθαινουμε αλλα γιατι ερχομαστε στην ζωη. Η ανυπαρξια τελικα ειναι η πιο ευκολη λυση.
 
Τελευταία επεξεργασία:

Αλκίμαχος

New member

Ο Αλκίμαχος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 35 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 182 μηνύματα.
Δεν ξέρω τι παίζει με την φιλοσοφία του θανάτου. Αυτό που ξέρω είναι πως ακόμα και ο θάνατος είναι υπόθεση των ζωντανών.
 

VeeM

New member

Η Βασιλικη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 138 μηνύματα.
Θα μπορουσε να ηταν διαφορετικα ; εννοω οτι παρα μονο υποθεση των ζωντανων δεν μπορει να ειναι αφου ολοι προς τα εκει πηγαινουμε ;
 

Apep

New member

Ο Apep αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 106 μηνύματα.
Δεν ξέρω τι παίζει με την φιλοσοφία του θανάτου. Αυτό που ξέρω είναι πως ακόμα και ο θάνατος είναι υπόθεση των ζωντανών.
Αλκίμαχε, σωστή η σκέψη σου. Το "λούκι" κάθε θανάτου το τραβάνε οι (ζωντανοί) συγγενείς, ο εκλιπών ....χαμπάρι δεν παίρνει!!!! :lol:
 

mindcircus

New member

Η mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 4,622 μηνύματα.
Θα φανει λιγακι περιεργη η σκεψη μου, μην πω αρρωστημενη, αλλα εδω τοσα και τοσα εχετε πει, θα πω κι εγω!
Καμμια φορα, ειδικα οταν εχω κανει καποιο λαθος, εχω στεναχωρησει καποιον που με αγαπαει πολυ, σκεφτομαι πως θα ηταν αν μαθαινα οτι εφυγε απο την ζωη... Ταραζομαι! Αμεσως σπευδω να διορθωσω το λαθος μου και δεν ξεχνω να δειξω αγαπη και να το πω...
Οσο για τον δικο μου θανατο, τρομαζω και μονο στην σκεψη. Εχω απειρα πραγματα ακομα να κανω...
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 60 μέρες:
  • Φορτώνει...
Top