Το ξέρω οτι είναι φιλοσοφικά ρεύματα, και έχουν επίσης τους περιορισμούς τους. Τα πάντα είναι φιλοσοφία στην ρίζα τους. Σε οτι αφορά την ανθρώπινη σκέψη τουλάχιστον. Πιστεύω οτι οι φιλόσοφοι στις αντίστοιχες εποχές διακρίθηκαν όχι επειδή ήταν σωστοί,ιδιοφυείς ή οτιδήποτε άλλο, αλλά επειδή δεν φοβόντουσαν να σκεφτούν βαθιά.
Κάποιοι από αυτούς ήταν σίγουρα ιδιοφυείς, εννοείται όχι όλοι. Σίγουρα αυτό που τους διέκρινε όλους ήταν η οξυμένη ικανότητά τους να παρατηρούν. Από αυτή την ικανότητα απορρέει και η αναλυτική σκέψη. Βάλε και το γεγονός ότι ήταν από «καλές» οικογένειες, άρα δεν είχαν θέμα επιβίωσης και αρκετό χρόνο για διάβασμα και σκέψη, οπότε είχαν τα προαπαιτούμενα να γίνουν φιλόσοφοι.
Δεν υποβαθμίζω καθόλου την αξία της αλλά ομολογώ απο την άλλη οτι ξινίζω λίγο όταν κάποιος αναφέρει οτι οι επιστήμες προήλθαν απο την φιλοσοφία. Όχι γιατί δεν ισχύει αλλά επειδή δίνει την εντύπωση οτι η φιλοσοφία είναι πανάκεια. Το οποίο δεν ισχύει, γιατί ούτως η άλλως και οι επιστήμες, και συγκεκριμένα οι φυσικές επιστήμες απέκλιναν στην συνέχεια πολύ.
Δεν προήλθαν ακριβώς από τη φιλοσοφία οι επιστήμες, αλλά η επιστήμη με την ευρύτερη έννοιά της. Για την ακρίβεια, επιστήμη και φιλοσοφία δεν διαχωρίζονταν στην αρχαιότητα, από εποχής προσωκρατικών φιλοσόφων. Η αρχαία Ελληνική φιλοσοφία διαχωρίζονταν σε φυσική, ηθική και λογική. Από την πρώτη, προήλθε η φυσική και εν γένει οι επιστήμες, όταν έγινε ο διαχωρισμός αργότερα.
Επιπλέον, ο Αριστοτέλης -που προανέφερα- αποτελεί το αρχέτυπο του homo universalis, του πρότυπου του ανθρώπου, δηλαδή, που μελετά όλους τους τομείς της ζωής (θετικές, θεωρητικές επιστήμες, αισθητό και υπεραισθητό.). Ακριβώς το αντίθετο από τη σύγχρονη εποχή, η οποία χαρακτηρίζεται από αυστηρή εξειδίκευση.
Η φυσική και η μεταφυσική ας πούμε έχουν εντελώς άλλους στόχους. Η μεταφυσική ως κλάδος της φιλοσοφίας ασχολείται με ερωτήματα τα οποία δεν μπορούν να έχουν απάντηση, και εαν έχουν απάντηση τότε αυτή αλλάζει απο άνθρωπο σε άνθρωπο γιατί είναι human-centered. Δεν μπορεί να υπάρξει κάποιος καθολικός κανόνας με τον οποίον όλοι συμφωνούμε σε ένα ερώτημα και ο οποίος επιβάλλεται μέσω της διαδικασίας του πειράματος και της φυσικής πραγματικότητας.
Ναι, η μεταφυσική είναι εξ ορισμού αντίθετη από τη φυσική, γιατί εξετάζει ερωτήματα του τύπου «υπάρχει Θεός;» ή «υπάρχει ψυχή» και «τι συμβαίνει μετά τον θάνατο;», ερωτήματα που είναι υπερβατικά, αν θεωρήσεις ότι υπάρχει αυτό που ονομάζουμε υπερβατικό φυσικά, δηλαδή μια διάσταση του κόσμου στην οποία δεν ισχύουν οι φυσικοί νόμοι οπότε, προφανώς, δεν δύναται να εξεταστεί εμπειρικά. Αν υπάρχει δε, η αλήθεια είναι ότι δεν γίνεται να εξεταστεί εν γένει μέσω της λογικής, παρά μόνο να βιωθεί.
Πιστεύω οτι αυτό είναι που αποθαρρύνει πολύ κόσμο απο το να ενδιαφερθεί. Μπορείς να αντλήσεις κάποια πνευματική ευχαρίστηση μεν απο την μελέτη αυτών των ερωτημάτων αλλά γρήγορα αντιλαμβάνεσαι οτι έχεις πέσει σε έναν τοίχο και ακόμα και τα όποια συμπεράσματα σου δεν μπορούν να σε βοηθήσουν με κανένα τρόπο στην καθημερινότητα σου.
Μεγάλη συζήτηση αυτή που άνοιξες. Θεωρώ ότι αυτό ξεκάθαρα σχετίζεται με την οπτική σου για τον κόσμο. Παρόλα αυτά, υπάρχει κάτι πολύ βασικό στο συγκεκριμένο είδος φιλοσοφίας το οποίο, όχι μόνο μπορεί να σε βοηθήσει την καθημερινότητά σου, αλλά και να την ορίσει. Και αυτό δεν είναι άλλο από την απόκτηση νοήματος για αυτήν. Γιατί, για παράδειγμα, ένας νιχιλιστής δεν μπορεί να έχει νόημα για τη ζωή (αφού θεωρεί ότι όλα είναι τυχαιότητα και πιθανότητες), κάποιος που πιστεύει στο υπερβατικό πιστεύει και στο νόημα. Αυτά είναι αλληλένδετα. Τέλος, υπάρχει και η μέση λύση, στην οποία ναι μεν ένας άνθρωπος θεωρεί ότι η ζωή διέπεται από τυχαιότητα, παρόλα αυτά νοηματοδοτεί ο ίδιος τη ζωή του, απλώς το νόημα αυτό περιορίζεται στον κόσμο των φαινομένων. Θεωρώ σαν Ηλίας ότι είναι βασικό στη ζωή μας να υπάρχει νόημα, όποιας μορφής είναι αυτό, κυρίως για την ατομική (και συλλογική) ψυχολογία.
Το θέμα όμως είναι...ξέρεις πολύ κόσμο που είναι πραγματικά ανοιχτός να αλλάξει την κοσμοθεωρία του ;
Όχι. Για την ακρίβεια δεν ξέρω και πολύ κόσμο που θα το σκεφτεί καν.
Πάντως, να σου πω ότι ο λόγος και ο τρόπος σκέψης σου είναι φιλοσοφικός (ω, ναι), για την ακρίβεια θα τον κατέτασσα στην αναλυτική φιλοσοφία και αν μη τι άλλο συζητάς και δεν είσαι απόλυτος.
