Φοιτητική ζωή: με τους γονείς ή ανεξάρτητα;

Φοιτητική ζωή: με τους γονείς ή ανεξάρτητα;

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 134)
  • Μόνος και αυτόνομος (μάνα πώς πλένονται τα ρούχα[noparse];)[/noparse]

    Ψήφοι: 86 64,2%
  • Μόνος αλλά με βοήθεια από το σπίτι (μάνα τα ρούχα!)

    Ψήφοι: 28 20,9%
  • Στο σπίτι όπως πάντα (μαμά πού είναι τα ρούχα[noparse];)[/noparse]

    Ψήφοι: 8 6,0%
  • Στο σπίτι αλλά με μεγαλύτερη ελευθερία... (αμάν βρε μαμά τα ρούχα μου!)

    Ψήφοι: 12 9,0%

  • Σύνολο ψηφοφόρων
    134
δηλ., προσωπικά που ζω με τους γονείς μου, σαν φοιτητής, θα ωριμάσω λιγότερο;

....για ποια ωριμότητα μιλάτε, που σαν κοινωνία πάμε κατά διαόλου; ε; :hmm:

Kι εγώ με τους γονείς μου μένω αλλά με εκνευρίζει ώρες ώρες γιατί νοιώθω οτι και αυτοί κουράζουν εμένα με τις άπειρες ανούσιες ερωτήσεις τους και εγώ κουράζω αυτούς πολλές φορές με την στάση μου!Γενικά δεν πιστεύω οτι με το που γίνεσαι φοιτητής πρέπει να μείνεις μόνος αλλά γενικά μετά απο μία ηληκία εγώ το θεωρώ απαραίτητο!Το πιστεύω πραγματικά οτι γίνεσαι πιο υπεύθυνος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μόνος,αλλά με βοήθεια από το σπίτι,και συγκεκριμένα 2 φορές το μήνα έρχονται οι δικοί μου και μου τα πλένουν.Έχω και αρκετά ρούχα να αλλάζω μέχρι να φτάσουν να θέλουν πλύσιμο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Με τους γονεις,ετοιμο φαγητο+ρουχα:P

εχω χρονια ακομα για να ζησω μονη μου:P

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μόνη και αυτόνομη (μάνα πώς πλένονται τα ρούχα; )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
απο την μια τονα εχεις σπιτι μονος σου εισαι περσσοτερο ανεξαρτητος και δεν εχεις τον ελεγχο στου στυλ και ποτε θα γυρησεις και το σπιτι δεν εναι ξενοδοχειο και αλλα τετεια. απο την αλλη εχεις λιγοτερα λευτα για εξω αλλα ουσιαστικα μπορεις να κανεις οτι θες!και φιλους να φερεις ανα πασα στηγμη κλπ.αρα καταληγουμε οτι το να εχεις σπιτι μονος σου ειναι καλητερο και αντε να χεις και λιγο βοηθεια απο το σπιτι!:P
αααααααααααχ 2 χρονια ακομαααααααααααααααα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η μαγκιά είναι να μένεις μόνος σου, και να τα πληρώνεις εσύ.. Τουλάχιστον τα περισσότερα.. Ποιο το νόημα αν σπουδάζεις στην πόλη που μένουν οι γονείς σου, να νοικιάζεις σπίτι στο οποίο τα πάντα είναι πληρωμένα από την μαμά και τον μπαμπά? Τζάμπα τους επιβαρύνουμε τους γονείς μας.. Σκοπός είναι να μάθουμε να μένουμε μόνοι μας, να απεξαρτητοποιηθούμε. Αυτό πιστεύω εγώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δηλ., προσωπικά που ζω με τους γονείς μου, σαν φοιτητής, θα ωριμάσω λιγότερο;

....για ποια ωριμότητα μιλάτε, που σαν κοινωνία πάμε κατά διαόλου; ε; :hmm:

Στο αλλο ποστ τα ειπες θεσπαισια αλλα ηθελα να αναφερθω περι ωριμοτητας. Σαφως και η ωριμανση δν εχει καμια μα καμια σχεση με το αν ξερεις να βαζεις πλυντηριο. Αν ηταν τοσο ευκολο, θα ωριμαζαμε ολοι απο τα 7 μας! :P ωριμος θα πει οτι εχεις κριτικη σκεψη ωστε να παιρνεις αποφασεις, πως εισαι ετοιμος ψυχολογικα, νοητικα και σωματικα να επιβιωσεις στην κοινωνια. Αυτο ερχεται κυριως μεσω της σκεψης, του διαβασματος, της συζητησης και των εμπειριων στη ζωη. Γενικα ερχεται με την εξεληξη του μυαλου. Φιλε ξερεις ομως, καποιοι γονεις ισως γινονται καταπιεστικοι στην εφηβεια, συν η ψευδαισθηση των εφηβων οτι ειναι παντοδυναμοι και δν χρειαζονται κανεναν...ολο αυτο τους κανει να θελουν να απομακρυνθουν. Εγω δν το ενιωσα αυτο...την καταπιεση εννοω, οχι το οτι θελω ανεξαρτησια, αλλα δν βλεπω να με εμποδιζει προς το παρον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μόνος. Το έζησα ελάχιστα στο erasmus και απο τότε βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο που δεν είχα δηλώσει και Θεσ/νίκη που θα ήμουνα ανεξάρτητος.

Οι έρωτες με φάγανε!!!! :inlove::ropalo::mastigio lol

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Μόνος. Το έζησα ελάχιστα στο erasmus και απο τότε βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο που δεν είχα δηλώσει και Θεσ/νίκη που θα ήμουνα ανεξάρτητος.

Οι έρωτες με φάγανε!!!! :inlove::ropalo::mastigio lol

μην ανησυχείς , συμβαίνει σε πολλά ελληνόπουλα να ερωτεύονται τους γονείς τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
:eek: Όχι μια κοπέλα έφταιγε- όπως πάντα-.

Φυσικά ποτέ δεν θα ξέρω πως θα ήταν χωρίς αυτήν και δεν θέλω κιόλας, σε καλό μου βγήκε γενικά, αλλά σχετικά με την φοιτητική ζωή μάλλον κακό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
παιδια δεν ειναι απαιρετητο αυτο που λετε για την ανεξαρτησια.εμενα οι γονεις μου ειναι απειρα χαλαροι.ερχεται το αγορι μου κ κοιμαται σπιτι,βγιανω μεχρι οτι ςρα θελω εχοντας δικα μου κλειδια,ουτε γρινιαξαν ποτε για τιποτα.το μονο τουσ προβλημα ειναι τα χρηματα.αυτο που θελω να πω ειναι οτι αν καπιος ειναι ελευθερος κ μπορει να κανει οτι θελει,γτ να παει επαρχια που θα ειναι μονοσ του?κ να δωσει τοσα χρηματα ?ενω μπορει να μεινει αθηνα κ να ζει πολυ πιο ανετα.εγω αυτο πιστευω.κ δεν εχω κ τισ τρελεσ παρεεσ η κατι τετοιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Προσωπικά, εάν γύριζα τον χρόνο πίσω θα επέλεγα να ζούσα ξεχωριστά από τους γονείς. Οι λόγοι τώρα είναι ότι έχω φτάσει 28 ετών και ζω ακόμα μαζί τους. Συν της άλλης είμαι και άνεργη και υπάρχει τρελή γκρίνια στο σπίτι ακόμα και για την προσωπική μου ζωή. Δηλαδή δεν μπορώ με τίποτα να φέρω τον φίλο μου σπίτι να αράξουμε και συνέχεια την βγάζω στο δικό του σπίτι. Καλό είναι ακόμα και φοιτητής/-ριά να πιάνει δουλειά διότι η ανέρευση εργασίας μετέπειτα μπορεί να αποδειχτεί πολύ μα ΠΑΡΑ πολύ δύσκολη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Να απαντήσω και εγώ μιας και φέτος δίνω Πανελλήνιες...

Αρχικά, όταν το σκεφτόμουν έλεγα ότι σαν φοιτήτρια θέλω να περάσω την αγαπημένη μου Αθήνα... Αλλά το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας είναι τόόόόόσο δελεαστικό που η Θεσσαλονίκη μάλλον θα έχει την τύχη να με έχει ως φοιτήτρια..
(αν φυσικά τα καταφέρω στις εξετάσεις....)

Οπότε στόχος μου είναι η Θεσσαλονίκη.
(αν και θα είμαι μόλις μισή ώρα μακριά από το σπίτι, αλλά οκ..:P)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και εγώ φέτος δίνω εξετάσεις, και πεθαίνω να περάσω Θεσσαλονίκη!!!! Μένω Αθήνα και πραγματικά δεν έχω καμία όρεξη να είμαι φοιτήτρια μαζί με τους γονείς μου ταυτόχρονα! Γενικότερα θέλω να είμαι ανεξάρτητη, οπότε όπου φύγει φύγει!!! ;) :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μόνη και αυτόνομη! χωρίς γονείς και στήριξη γενικότερα! (ξέρω πως πλένονται και τα ρούχα, οπότε...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μόνη και αυτόνομη! χωρίς γονείς και στήριξη γενικότερα! (ξέρω πως πλένονται και τα ρούχα, οπότε...)


π.σ.

μαμά , μπαμπά , η οικονομική στήριξη εξαιρείται

μην παρεξηγηθούμε στα καλά καθούμενα δηλαδής

φιλιά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
φυσικά και εξαιρείται :) αυτονομία και ανεξαρτησία με τα λεφτά της μαμάς και του μπαμπά δεν υπάρχει :) Ξέρεις μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά είναι ωραίο το συναίσθημα να βγάζεις δικά σου χρήματα και να τα ξοδεύεις όπως θέλεις, όπου θέλεις και όποτε το θέλεις :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
το ακούω πολύ αυτό το χιλιοπαιγμένο έργο περί οικονομικής ανεξαρτησίας, εύρεσης δουλειάς,...κτλ

...και η σχολή δεν βγαίνει μετά που να χτυπιέσαι...

μην εθελοτυφλούμε

υ.σ.: είμαι φοιτητής και μένω με τους δικούς μου και περνάω μια χαρά...
τίποτα δεν μου λείπει και ούτε "περιορισμένος" αισθάνομαι να είμαι...ζω όπως όλος ο κόσμος
αλλά με συγχωρείτε να είμαι περιορισμένος, από τι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
ο καθένας δικαιούται να έχει τη γνώμη του :) ;) Αν και διαφωνώ, σέβομαι απόλυτα τη γνώμη σου :)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 12 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top