Το θέμα μου δεν είναι να ρίξω σε κάποιον την ευθύνη. Μια κατάσταση κατακρίνεις. Και πάνω σε αυτό, δυστυχώς υπάρχουν πάρα πολλά άτομα σήμερα που προτιμούν να μένουν με τους γονείς τους ως τα 35 κάνοντας μια σχετικά πιο άνετη ζωή, παρά να πάνε να μείνουν με ένα συγκάτοικο ή να νοικιάσουν μια γκαρσονιέρα, ή να πάνε σε μια μικρή πόλη και να προσπαθήσουν να σταθούν στα πόδια τους με αυτά που έχουν.
Το να μένει ένας 35αρης με τους γονείς του στο ίδιο σπίτι ,ενώ μπορεί να μείνει μόνος του ή με κάποιον άλλον αντιλαμβανόμαστε ΟΛΟΙ ότι κάποια νοσηρή σχέση κρύβεται από πίσω ..
όπως αντίστοιχα υπάρχουν γονείς που θα αρνηθούν να χρηματοδοτήσουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν μόνοι τους αλλά αργότερα είναι διατεθειμένοι να τους αγοράσουν αμάξια ή να τα χαρτζιλικώνουν κανονικά.
Δεν νομίζω να ισχύει κάτι τόσο απόλυτο ρε συ Βασίλη ...
Απλά ο γονιός που θα αγοράσει ένα αυτοκίνητο στο παιδί του με την ίδια ευκολία θα του πληρώσει και τις σπουδές του ..
Εδώ πάλι εγώ δεν βλέπω κάτι νοσηρό σε όλο αυτό ..
Που είναι το κακό δηλαδή τώρα ας πούμε που εμένα το παιδί μου θα βγάλει δίπλωμα να το βοηθήσω να πάρει και το αυτοκίνητο που θέλει ενώ δουλεύει ?
Είναι δυνατόν να έχω την πολυτέλεια να το κάνω και να βλέπω ένα παιδί που ταλαιπωρείται με την συγκοινωνία ,να ξεκινάει δύο ώρες πιο πριν από το σπίτι του για να πάει στην δουλειά του και να φτάνει αργά το βράδυ κάποιες φορές ,με όλους τους γνωστούς κυνδινους που έχει μια νέα κοπέλα να γυρνάει αργά μέσα στην Αθήνα και να μην το βοηθήσω να πάρει ένα αυτοκίνητο μια ώρα γρηγορότερα ???
Με συγχωρείς αλλά αν ξέρω τέτοιους γονείς δεν θα τους έχω σε τόσο εκτίμηση.
Σε κάποιες περιπτώσεις δεν κακομαθαινεις τα παιδιά ειδικά όταν έχουν φτάσει σε ένα πολύ καλό σημείο και δουλεύουν .
Απλά τα βοηθάς όπως θα έκανες και με ένα φίλο και αυτά τα χρήματα θα στα έδινε λίγα λίγα αργότερα ..
Απλά στο παιδί σου δεν θες να τα πάρεις πίσω ...
Μακάρι να ήταν αυτά τα παραπτώματα των γονέων Βασίλη ...
Αυτές είναι ουσιαστικές βοήθειες και όταν είσαι σε θέση σαν γονέας να βοηθήσεις το παιδί σου στο ξεκίνημα του και δεν το κάνεις γιατί κάποιος μπορεί να σου πει ότι το κακομαθαινεις για εμένα εκείνος έχει θέμα ...
Τα παιδιά ο πρώτος που πρέπει να τα μεγαλώνει είναι ο κηδεμόνας, ώστε να χτίζονται σχέσεις εμπιστοσύνης.
Σωστό !
Ο δεύτερος μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε αρκεί να γνωρίζει πώς να μεγαλώνει παιδιά.
Εδω εισαι λάθος και αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχεις παιδιά ..
Κανένας υπεύθυνος γονέας δεν αφήνει την ανατροφή και την διαπαιδαγώγηση του παιδιού του στον οποιοδήποτε δηλώνει ότι ξέρει να μεγαλώνει παιδιά ..
Μάλλον δεν έχεις δει τα δεκάδες βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο από υποτίθεται εκπαιδευμένες νταντάδες που κακοποιούν τα παιδιά που έχουν αναλάβει να προσέχουν και που δεν γίνονται φυσικά αντιληπτές εφόσον μιλάμε για βρεφακια που δεν μπορούν ακόμα να μιλήσουν ...
Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μπορεί να τα αγαπάνε αλλά δεν τις έχουν αυτές τις γνώσεις και δεν τους νοιάζει ή δεν ξέρουν πώς να του φερθούν ή πότε να τους πουν όχι γιατί πρωτίστως θέλουν τα παιδιά να τους λατρεύουν και δευτερευόντως τους νοιάζει να μεγαλώσουν με κάποια πρότυπα.
Βρε Βασίλη είναι δυνατόν να ακυρώνεις έτσι γονείς οι οποίοι έχουν μεγαλώσει πριν από εσένα παιδιά ?
Θα ακυρώσω εγώ την μάνα μου που έχει μεγαλώσει τρία παιδιά και δεν θα την εμπιστευτώ και το δικό μου παιδί που ξέρω ότι όχι απλός το αγαπάει αλλά το λατρεύουν και θα το προσέχει όπως και εμάς ?
Τι δηλαδή δεν ξέρει να κάνει ?
Να ταισει ,να παίξει και να αλλάξει ένα παιδάκι ή καλύτερα ένα μωρό ?
Το ότι οι γιαγιάδες κακομαθαινουνλιγαξι τα εγγόνια οκ δεν είναι και τόσο τραγικό ...όταν υπάρχει συνεργασία και συνεννόηση και δεν μπερδεύονται στον τρόπο που διαπαιγωγουν οι γονείς τα παιδιά τους είναι η καλύτερη και η οικονομικότερη λύση .
Αν ειναι Βασίλη να πληρώνει μια μάνα ένα μισθό σε μια άλλη γυναίκα να μεγαλώσει το παιδί της ποιος ο λόγος να δουλέψει ?
Η προσωπική της φιλοδοξία μόνο ?
Ε τότε όταν κάνει παιδί θα πρέπει να αντιληφθεί ότι το πρώτο διάστημα για το καλό του μωρου της θα πρέπει να μείνει λίγο παρά πάνω σπίτι εφόσον μιλάμε για το καλό των παιδιών πλέον ..
Αν πάλι είναι η φύση της δουλειάς της που επιβάλεται να επιστρέψει στο λέω με απόλυτη σιγουριά τους γονείς της θα διαλέξει πάλι .
Μόνο οι άνθρωποι που δεν έχουν αυτή την δυνατότητα προτιμούν πλέον τους ξένους για να προσέχουν τα παιδιά τους ..
Επίσης προσωπικά ως ενήλικας που πλέον μπορεί να αναγνωρίσει ποια είναι τα καλά στοιχεία του χαρακτήρα μου που εισέπραξα από τους γονείς μου και ποια τα κακά και αντίστοιχα θα ήθελα μεγαλώσω ένα παιδί που θα είναι μια φυσική εξέλιξη του εαυτού μου (τουλάχιστον σε τομείς που δεν επιλέγουν εκείνα), ναι δεν θα επέλεγα να έχω κάποιον να τα γαλουχίσει με τις ίδιες αξίες.
Ουσιαστικα ακυρώνεις έτσι τους γονείς σου και τον τρόπο που σε μεγάλωσαν ..
Γιατί εγώ παραπάνω σου ανέφερα ακριβώς το ίδιο και ότι εγώ με βάση αυτού η επιλογή της μητέρας μου να κρατάει τα παιδιά μου μέχρι να πάνε σχολείο ήταν η καλύτερη δυνατή και δεν θα επέλεγα κανέναν άλλων ,θα προτιμούσα να κάτσω σπίτι όπως και έκατσα ένα διάστημα προκειμένου να πληρώνω ένα ξένο άνθρωπο ..
Φυσικά τίποτα απ' όλα αυτά δεν είναι binding ειδικά εφόσον παίζουν αρκετά επικουρικό ρόλο, αν κάποιος πχ δουλεύει πια τόσες πολλές ώρες τη μέρα που το δίλημμά του είναι πως ή το παιδί θα μεγαλώσει με τη μάνα μου και τον πατέρα μου ή με κάποιον ξένο, ε κάτι πάει πολύ στραβά.
Αυτο δυστηχως οι συνθήκες τις ζωής τα καθορίζουν ..Κάποιος έκανε ένα παιδί και είχε μία δουλειά που το μεσημέρι σχολουσε και πήγαινε σπίτι του ..
Αν ξαφνικά την χάσει και για να να ξαναεχει το αντίστοιχο εισόδημα πρέπει να δουλεύει πρωί απόγευμα τι θα κάνει ?
Δεν θα πάει ?
Τα παιδιά θεωρώ τα δίνεις να κάτσουν με παππούδες και γιαγιάδες για την ικανοπόηση των ίδιων περισσότερο, και για να έχουν κάποιες ωραίες αναμνήσεις, δε νομίζω πως υπάρχει κάποιος πρακτικός ή πιο σοβαρός λόγος.
Υπαρχει και στο λέω εγώ που το έζησα .
Ειναι η ασφάλεια τους πρωτίστως και να ξέρεις ένα παιδί που το αφήνεις πολύ μικρό σε ένα ξένο άνθρωπο δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι η μαμά κυρίως πρέπει να πάει στην δουλειά ..
Αισθάνεται εγκαταληψει όταν από την μια μέρα στην άλλη μένει μόνο του με ένα άλλον άνθρωπο που μέχρι χθες ούτε που τον ήξερε ..
Το ίδιο είναι να αφήνεις ένα μικρό παιδί στην γιαγιά και το ίδιο σε ένα άγνωστο άνθρωπο και μέχρι να τον μάθει θα περάσει από πολλά στάδια ?
Άνθρωποι είναι και αυτοί και λαμβάνουμε τα συναισθήματα τους από την πρώτη στιγμή .
Δεν κοιτάμε μόνο το εγώ μας σε αυτές τις περιπτώσεις ...
Και όσον αφορα το κομμάτι ξένος νομίζω εμπεριέχει ένα αρκετά έντονο συναισθηματικό χαρακτήρα. Ο υδραυλικός και ο ηλεκτρολόγος που θα βάλεις σπίτι σου είναι ξένος; Ο οδοντίατρός σου είναι ξένος; και πες αυτά πάνε στα κομμάτια, ο χειρούργος που θα κάνει μεθαύριο τριπλό bypass σοτν πατέρα σου είναι ξένος; Ιδανικά όλοι έχουν το δίκτυό τους όπου μπορούν να βρουν άτομα εμπιστοσύνης για συγκεκριμένες θέσεις, τα ίδια ισχύουν και εδώ. Και πάλι να πω πως το baby sitting υπάρχει για να κλείνει τρύπες δεν είναι μεγάλωμα παιδιών.
Εδώ εντάξει τι να πω πάλι βρε καλό μου ?
Συγκρίνεις τώρα τον ξένο που θα φέρεις στο σπίτι σου να φτιάξει μια βρύση με τον ξένο που θα φέρεις και θα εμπιστευτείς το παιδί σου ?
Νομίζω με αυτό που λες δεν έχεις καταλάβει τι ευθύνη έχει να κάνεις ένα παιδί και να το αφήνεις κάπου ..
Μπορώ να σε δικαιολογήσω όπως μπορώ και αυτούς που λένε τα μεγάλα λογια όταν δεν έχουν παιδιά και όταν έρχεται η ώρα να εφαρμόσουν αυτά που έλεγαν τότε στα δικά τους παιδιά , αντιλαμβάνονται ότι στην πράξη η θεωρία που υποστήριζαν δεν έχει καμία σχέση ..
Ο παράγοντας που διαμορφώνει κατά κόρον το χαρακτήρα ενός παιδιού σήμερα μετά τον κηδεμόνα είναι το σχολείο (δηλαδή η κρατική προπαγάνδα και οι αντιλήψεις μιας μικρογραφίας της κοινωνίας συνδιαστικά) και οι τάσεις της εποχής, πράγματα για τα οποία μπορείς να κάνεις πολύ, πολύ λίγα.
Ναι συμφωνώ πρώτα ο γονιός αλλά μετά έρχεται το σχολείο που θα επιλέξω πάλι ο ίδιος έτσι ?
Ει άι δυνατόν να επιλέξω ένα σχολείο ή τους καθηγητές του αργότερα που θα συνεργαστώ ιδιωτικά να είναι διαφορετικής ιδεολογίας από την δική μου ?
Έπειτα για εμένα πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και ο περίγυρος του παιδιού και ειδικά οι παρέες του που εκεί στην εφηβεία είναι ο σπουδαιότερος παράγοντας...
Για εμένα οι γονείς μας είναι οι σπουδαιότεροι άνθρωποι και όσοι τους έχουμε στην ζωή μας για πολλά χρόνια είμαστε πολλοί τυχεροί και ακόμα ποιο τυχερά τα παιδιά μας γιατί καλά που είναι και αυτοί και μαζευόμαστε που και που όλοι στα πατρικά μας με τα δικά μας αδέλφια και με τα δικά τους παιδιά, γιατί με τους ρυθμούς που πλέον ζούμε θα αποξενοθουμε και από αυτούς ..
Η οικογένεια ήταν και θα είναι ο σημαντικότερος θεσμός για έναν άνθρωπο αρκεί να είναι αυτή που πρέπει .